Ο Κολοκοτρώνης έπαιρνε το κεφάλι στους προδότες υπό την ιστορική του φράση «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».

Ποιά είναι όμως η αλήθεια για αυτή την φράση; Γιατί ειπώθηκε;

Ο Γέρος του Μοριά είχε προειδοποιήσει ότι δεν θα δείξει έλεος σε κανένα Τουρκοπροσκυνημένο. Τις προειδοποιήσεις του αυτές, τις κατέγραφε σε επιστολές, για να είναι σίγουρος ότι θα φτάσουν παντού.

Μια επιστολή από αυτές την έγραψε το 1825 όταν στον Μοριά έφθασε ο Ιμπραήμ, ο οποίος σκόρπιζε τον φόβο και πολλοί υπέκυψαν στις απειλές του, αφήνοντας τα όπλα.

Δήλωσαν υποταγή, φοβούμενοι την ανεξέλεγκτη βία και την βαρβαρότητα. Έτσι γύρισαν στα χωράφια και τα σπίτια τους.

Επικεφαλής όσων συνεργάστηκαν με τον Αιγύπτιο βάρβαρο, ήταν ο καπετάνιος Δημήτρης Νενέκος. Οι ντόπιοι έτρεφαν σεβασμό για αυτόν και τον πίστευαν. Ήταν εκείνος που έσπερνε φήμες και καλλιεργούσε πανικό, όπως συμβαίνει άλλωστε ΣΗΜΕΡΑ με πολλούς πρόθυμους να τρομοκρατήσουν.

Ο Νενέκος είχε δείξει από την αρχή το σκοτεινό του πρόσωπο, καθώς για να γίνει οπλαρχηγός του προκρίτου της Πάτρας, δολοφόνησε δύο πολεμιστές που διεκδικούσαν κι αυτοί το αξίωμα.

Ο Νενέκος είχε διακριθεί σε αρκετές πολιορκίες. Ωστόσο, μετά την πολιορκία και την πτώση του Μεσολογγίου δεν μπόρεσε να αντισταθεί στα προνόμια που του έταξε ο σουλτάνος Ιμπραήμ και τον προσκύνησε, δηλαδή αλλαξοπίστησε και άρχισε να πολεμά εναντίον των Ελλήνων. Μέσα σε ελάχιστο διάστημα έγινε επικεφαλής των «τουρκοπροσκυνημένων».

Οι προδότες άρχισαν να αυξάνονται, κάτι που κινητοποίησε τον Κολοκοτρώνη, ο οποίος αποφάσισε να λάβει τα μέτρα του.

Προκειμένου να αναζωπυρώσει την επανάσταση, έγραψε ορισμένες επιστολές, προειδοποιώντας μέσα από αυτές πως, όποιο χωριό δεν επανερχόταν στο ελληνικό στρατόπεδο, θα το πλήρωνε με αίμα. Με τον στρατηγικό του μυαλό αντιλήφθηκε ότι πρέπει να κυνηγήσει την ηγεσία του προδοτικού κινήματος, δηλαδή τον Νενέκο, ο οποίος είχε γίνει Μπέης, παίρνοντας χρήματα και γη, ως αντάλλαγμα για τις πολεμικές υπηρεσίες του.

Μάλιστα ο Νενέκος είχε την ευκαιρία να σκοτώσει τον Ιμπραήμ και όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά τάχθηκε με το μέρος του, κάτι που εξόργισε τον Στρατηγό της Επανάστασης.

Ο Σαγιάς, το πρωτοπαλίκαρό του, με εντολή του Κολοκοτρώνη τον σκότωσε. Λίγες μέρες μετά την εκτέλεση του Νενέκου, το μαζικό προσκύνημα τελείωσε, καθώς ο φόβος ήταν μεγαλύτερο προς τον Κολοκοτρώνη, ο οποίος ήθελε να ξεσηκώσει εκπαιδεύοντας τους Έλληνες για την Ελευθερία τους, παρά προς τον Ιμπραήμ.

Το κείμενο της επιστολής του Κολοκοτρώνη, έχει ως εξής:

«Εις Ελόγου Σας χωρία της Λιοδώρας, όλα από Ζάτουνα έως Ασπρα Οσπήτια.

Ευθύς όπου λάβετε το παρόν μου να ακούσετε την φωνήν του γενναιοτάτου χιλιάρχου Δημητράκη Πλαπούτα, τον οποίον διορίζω με πληρεξουσιότητα να πάρη τα άρματα σας και όλοι μαζύ να ελθήτε το ογληγορώτερον κατά το χρέος σας.

Του έδωσα άδεια δια εκείνους από εσάς όπου δεν θελήσουν να θύση και να απολέση με φωτιά και τζεκούρι, οι δε λοιποί είσθε εις την αγάπην μου και κάμνετε το χρέος σας με προυθυμίαν, και ελπίζω ότι θ’ ακολουθήσετε χωρίς δυσκολίας.

Ακολουθήσατε λοιπόν καθώς σας γράφω και ακολουθήσατε τον Καπιτάν Δημητράκη να προφθάσετε το ογληγορώτερον.

15 Ιουνίου 1822, Σαραβάλι εκ της πολιορκίας Πατρών…»