Κάτοικοι και πυροσβέστες έδωσαν μάχη για να μην επεκταθεί η πυρκαγιά στα Αβγαριά και παρότι οι φλόγες πέρασαν από την αντιπυρική ζώνη που είχαν δημιουργήσει περιμετρικά του χωριού, τελικά κατάφεραν να περισώσουν τα σπίτια τους.

Όταν έσπασε το πύρινο μέτωπο στην Αβγαριά, πυροσβέστες, ξένες αποστολές, εθελοντές δημιούργησαν νέα αντιπυρική ζώνη στο χωριό Καμάρια.

«Οι νέοι μας οργανώνονται δυναμικά. Επιχειρούν σε μικροεστίες και απελευθερώνουν δυνάμεις για την κυρίως πυρόσβεση» αναφέρει ο δήμαρχος Ιστιαίας Αιδηψού Γιάννης Κοντζιάς σε ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συμπληρώνει: «σε τούτο εδώ τον τόπο, αυτό που δεν έχει όρια είναι ψυχή μας. Μπράβο παιδιά».

Πώς ξημερώνει…

Στο λυκόφως της έβδομης μέρας της μάχης, ο χρόνος σταμάτησε στις Καματριάδες. Λίγο πιο μακριά από την Ιστιαία, πολύ πιο μακριά από τα όρια του επιτελικού σχεδιασμού, ο πύρινος εχθρός που δεν χόρτασε να πετσοκόβει δέντρα και να σκοτώνει κάθε ζωντανό πλάσμα που έβρισκε σε αυτά καταφύγιο, ξεπρόβαλε πίσω από το μεγάλο ξέφωτο.

Δέντρα πανύψηλα, νάνοι οι άνθρωποι μπροστά τους, κροτάλιζαν τους κορμούς τους το ένα μετά το άλλο πεθαίνοντας στην πυρά. Κανείς εν ζωή δεν θυμόταν σε αυτό το δάσος να προβάλλει φωτιά πιο ψηλή και από τα δέντρα. Και τότε φάνηκε η γύμνια όλων.

Η γύμνια του δάσους
Φάνηκε η γύμνια του παλιού δάσους που κατέρρεε ανυπεράσπιστο, που προσπαθούσε να μείνει στη θέση του μέχρι την ύστατη ώρα σαν να αγωνιούσε να προστατέψει τους ανθρώπους που ζούσαν στις παρυφές του.

Φάνηκε η γύμνια των νεαρών κατοίκων της περιοχής, αγοριών και κοριτσιών, που βρέθηκαν την έβδομη μέρα της μάχης σε αυτό το ξέφωτο, βαδίζοντας ο ένας πίσω από τον άλλο, με βρεγμένα μαντίλια στο πρόσωπο, στην καρδιά του Αυγούστου, για να σταματήσουν την επέλαση ενός εχθρού που όμοιός του δεν είχε εκθεμελιώσει ποτέ την γη τους.

«Πάμε στη φωτιά»
Και ήταν «γυμνοί» γιατί είχαν μόνο πυροσβεστήρες ή κλαδιά, κανένα υδροφόρο όχημα, κανένα πυροσβεστικό όχημα να τους ακολουθεί, σε λίγα λεπτά συμπυκνώθηκε όλο το δράμα και η τραγωδία των επτά τελευταίων 24ωρων.

Αποφασισμένοι να μην εκκενώσουν κανένα σπίτι, να μην εγκαταλείψουν το δάσος που ζούσε τα σπίτια τους, με ένα μπουκάλι νερό στα χέρι, χωρίς να υπακούν σε κανένα κάλεσμα μέσου κοινωνικής δικτύωσης, ακολουθώντας μόνο τη συνείδησή τους και το μένος της φωτιάς που φεγγοβολούσε μέχρι ψηλά, πιο ψηλά από τις κορφές των θεόρατων δέντρων, δεκάδες, εκατοντάδες παιδιά είπαν «πάμε στη φωτιά» και προχωρούσαν προς τη φωτιά.

Στις Καματριάδες, όπως νωρίτερα στη Λίμνη, στο Πετρί, στις Γούβες, στο Μαντούδι, εκτυλίχθηκαν πραγματικά ηρωικές στιγμές, που ταξίδεψαν παντού σε κάθε γωνιά της χώρας, μεταφέροντας το μήνυμα πως ο τόπος σου, ό,τι αγαπάς, ό,τι ζει σε αυτόν, ό,τι καλό γεννιέται εκεί και ολοκληρώνει το κύκλο του, αξίζει κάθε θυσία.

Και ήρθαν ακόμη περισσότεροι
Στις Καματριάδες, δόθηκε το βράδυ της έβδομης μέρας μία συγκλονιστική μάχη, κάποιοι είδαν ή τους φάνηκε ότι ακόμη και τα δέντρα πάλεψαν να ζήσουν όσο περισσότερο μπορούσαν.

Συγκεντρώθηκαν ακόμη περισσότεροι μόλις έπεσε το σκοτάδι, και από τις γύρω περιοχές, σε αυτό το πιο σημαντικό μέτωπο της πολύπαθης Εύβοιας. Και ήρθαν ακόμη περισσότεροι με εργαλεία, και άνοιξαν ζώνες προστασίας, έστησαν αναχώματα, έβαλαν στην πλάτη τους πυροσβεστήρες, απασφάλισαν τις βαλβίδες, και ξεκίνησαν με γρήγορο βηματισμό.

Ίσως τις επόμενες ώρες, τα πτητικά μέσα που πετάξουν εκεί, σε απόσταση αναπνοής από την Ιστιαία να καταφέρουν να αποδυναμώσουν το μέτωπο, ίσως φθάσουν και τα ρωσικά θηρία Ιλούζιν, που έρχονται από τη Ρωσία, και συμβάλλουν αποφασιστικά στο τελείωμα του εφιάλτη, την όγδοη ή την ένατη μέρα, έρχεται Δεκαπενταύγουστος.

Κανείς δεν κοιμάται
Κανείς δεν κοιμάται στην Εύβοια το ξημέρωμα της 8ης μέρας, κανείς δεν κοιμάται και στις άλλες περιοχές της χώρας που κατακάηκαν. Τα εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους, τα χιλιάδες ζώα, δεν ήταν αρκετή θυσία για να εξευμενιστεί η πύρινη κόλαση.

Νέες αναζωπυρώσεις σημειώνονται, ορατές οι φλόγες από κορφή σε κορφή σε κορφή από χωριό σε χωριό. Η φωτιά έχει πάρει και πάλι διαστάσεις και καίει στην περιοχή από Γαλατσώνα προς Αβγαριά απειλώντας τα χωριά Γαλατσώνα, Αβγαριά, και Ασμίνι.

Ήχησε ξανά το 112
Το 112 ήχησε ξανά στα μέσα της έβδομης μέρας, για να εκκενωθούν και τα γύρω χωριά προς Ιστιαία για λόγους ασφαλείας. Οι πυροσβέστες προσπαθούν να περιορίσουν τη φωτιά και σε απόσταση 5 χλμ. γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθούν αντιπυρικές ζώνες.

Με κάθε ελάχιστη ριπή αέρα αναζωπυρώνεται η φωτιά με πυροσβέστες, εθελοντές και κατοίκους με γεωργικά μηχανήματα και με κάθε τρόπο να προσπαθούν να ανακόψουν την πορεία της στο υπόλοιπο δάσος.

Από χθες έφτασαν εκεί και επιχειρούν 34 Σέρβοι πυροσβέστες με 14 οχήματα. Συνεχής και η ροή των εθελοντών που έρχονται με νερό και τρόφιμα να βοηθήσουν.

Η μάχη στο Αρτεμίσιο
Το μέτωπο που έκαιγε από χθες στις Γούβες έχει φθάσει πίσω από το Αρτεμίσιο. Σκαπτικό μηχάνημα από την Περιφέρεια Στερεάς σκάβει αντιπυρική ζώνη ώστε να σταματήσει η επέλασή του.

Πυροσβεστικό ελικόπτερο έκανε ρίψεις και έχει βοηθήσει την κατάσταση. Εθελοντές όλων των ηλικιών που ξέρουν την περιοχή με ίδια μέσα και 2 υδροφόρες, με κάθε τρόπο έχουν ριχτεί με όλες τους τις δυνάμεις στη μάχη για να προλάβουν την εξάπλωση.

O πύρινος όλεθρος στην Εύβοια έχει μετατρέψει σε στάχτη χιλιάδες στρέμματα δάσους και κατοικίες. Οι φλόγες έφτασαν στα σπίτια, χωριά εκκενώθηκαν. Πολλοί κάτοικοι βρήκαν ασφαλές καταφύγιο σε οχηματαγωγό πλοίο, στην παραλία, στο Πευκί.

Τι χάθηκε
Για ολοκληρωτική καταστροφή έκανε λόγο ο αντιδήμαρχος Μαντουδίου Γιώργος Σταμούλος τονίζοντας ότι στον συγκεκριμένο δήμο έχουν καεί 1.000 σπίτια. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, έχουν καεί 450.000 στρέμματα, από τα συνολικά 550.000 στα οποία εκτείνεται ο Δήμος.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, mega