Ρουμάνοι επιστήμονες συνειδητοποίησαν τον χειρότερο εφιάλτη κάθε αραχνοφοβικού ατόμου, αφού ανακάλυψαν τον «μεγαλύτερο ιστό αράχνης στον κόσμο» – με περίπου 111.000 από αυτά τα πλάσματα. Το εντυπωσιακό κατόρθωμα της αρχιτεκτονικής των αραχνοειδών παρουσιάστηκε λεπτομερώς σε μια συγκλονιστική μελέτη στο περιοδικό Subterranean Biology.
Βρισκόμενη στα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, η υπόγεια κατασκευή εκτεινόταν σε μια εκπληκτική έκταση 1.140 τετραγωνικών ποδιών κατά μήκος του τοίχου ενός στενού, χαμηλοτάβανου περάσματος σε μια μόνιμα σκοτεινή ζώνη κοντά στο στόμιο του θειικού σπηλαίου, ανέφερε το LiveScience.
Η κολοσσιαία αποικία αποτελούνταν από χιλιάδες μεμονωμένους ιστούς αράχνης σαν μια μεταξωτή πόλη και πιθανότατα αντιπροσώπευε τον μεγαλύτερο ιστό αράχνης στον κόσμο, σύμφωνα με τους συγγραφείς της ιστοσελίδας.
«Πρέπει να το ζήσεις για να καταλάβεις πραγματικά πώς είναι», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας István Urák, αναπληρωτής καθηγητής βιολογίας στο Ουγγρικό Πανεπιστήμιο Sapientia της Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία. «Αν προσπαθούσα να περιγράψω με λόγια όλα τα συναισθήματα που με κατέκλυσαν [όταν είδα το διαδίκτυο], θα τόνιζα τον θαυμασμό, τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη».
Μέσα σε αυτή την μητρόπολη των αραχνοειδών κατοικούσαν δύο είδη αραχνοειδών: η Tegenaria domestica, γνωστή ως ο «αραχνάκι του σπιτιού», και η Prinerigone vagans (που ζει σε υγρές περιοχές και όχθες λιμνών).
Η συμβίωσή τους ήταν μοναδική, καθώς αυτά τα μοναχικά είδη δεν ήταν προηγουμένως γνωστό ότι συνυπάρχουν με αυτόν τον τρόπο.
Ο Ουράκ χαρακτήρισε τη μοναδική αυτή διαβίωση «μια μοναδική περίπτωση δύο ειδών που συνυπάρχουν μέσα στην ίδια δομή ιστού σε τόσους τεράστιους αριθμούς».
Οι επιστήμονες εξεπλάγησαν από το πώς η αποικία κατάφερε να επιβιώσει σε μια σπηλιά θείου – ένα αφιλόξενο περιβάλλον γνωστό για την έλλειψη ηλιακού φωτός και τα υψηλά επίπεδα τοξικού αερίου υδρογόνου-θείου, ανέφερε το Phys.org.
Χρησιμοποιώντας μια μέθοδο χαρτογράφησηςπου ονομάζεται α νάλυση σταθερών ισοτόπων, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο υπόγειος οικισμός αραχνών κατανάλωνε μικροσκοπικές σκνίπες που τρέφονταν με μικρόβια που τρέφονταν με θείο και ευδοκιμούσαν στο περιβάλλον του σπηλαίου.
Καθώς τα έντομα παγιδεύονταν εύκολα από την μεταξωτή κατοικία του αραχνοειδούς, παρείχαν μια σταθερή και βιώσιμη πηγή τροφής.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν επίσης ότι οι αράχνες στο σπήλαιο ήταν γενετικά διαφορετικές από τους συγγενείς τους που ζουν έξω, κάτι που απέδωσαν στην πηγή τροφής τους και στην αυξημένη απομόνωσή τους από τον έξω κόσμο.
Ο Ουράκ είπε ότι η ανακάλυψη καταδεικνύει πώς «ο φυσικός κόσμος εξακολουθεί να κρύβει αμέτρητες εκπλήξεις».
«Συχνά, νομίζουμε ότι γνωρίζουμε ένα είδος πλήρως, ότι καταλαβαίνουμε τα πάντα γι’ αυτό, κι όμως μπορούν να συμβούν απροσδόκητες ανακαλύψεις», δήλωσε.
photo: pixabay