Η αμερικανική πρόταση περιλαμβάνει την εγκατάσταση στα 4 σκάφη της κλάσης, νέων συστημάτων και υποσυστημάτων, πιο αναλυτικά:  

1.      Αναβάθμιση 8 συστημάτων Εγγύς Αεράμυνας(Close in Weapon Systems(CIWS)) Phalanx BLK 1B Baseline 2  

2.      Συντήρηση των 4 ναυτικών πυροβόλων MK 45, 5” 54 (120 χιλ.)  

3.      4 εκτοξευτές κατευθυνόμενων πυραύλων MK 49  

4.      Εγκατάσταση 4 Συστημάτων Μάχης COMBATSS-21  

5.      Συντήρηση των 4 σόναρ AN/SQS-56  

6.      Συντήρηση των τηλεχειριζόμενων πυροβόλων Narwhal 20A  

7.      Εγκατάσταση συστήματος αντιμέτρων Sylena MK 2 με αντίμετρα τορπιλών CANTO  

8.      Κύριο ραντάρ TRS-4D και Σύστημα Ελέγχου Πυρός  

9.      Identification Friend or Foe (IFF) Mode 5  

10.  NIXIE SLQ-25 Surface Ship Torpedo Defense System  

11.  Helicopter Handling System (Repairs)  

12.  Defense Advance GPS Receiver (DAGR)  

13.  Gun Computer System (GCS)  

14.  Low Frequency Active Towed Sonar (LFATS)  

15.  Compact Low Frequency Active Passive Variable Depth Sonar-2 (CAPTAS-2)  

16.  Υπέρυθρο σύστημα έρευνας – ιχνηλάτισης (IRST)  

17.  Σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου: Elta Electronic Warfare (EW), με δυνατότητες C-ESM, R-ESM και ECM    

18.  Naval Laser- Warning System (NLWS)  

19.  Παροχή λέμβων (RHIB) 7 μέτρων.  

20.  SQQ-89 ASW System; Fire Control Radar System;  

21.  Improved Point Detection System-Lifecycle Replacement (IPDS-LR);  

22.  Enhanced Maritime Biological Detection (EMBD)    

23.  Link 16  

24.  Battlefield Information Collection and Exploitation System (BICES)  

25.  AN/SRQ-4 Tactical Common Datalink (TCDL)  

26.  Global Command and Control System-Joint (GCCS-J)  

27.  Air Defense Systems Integrator (ADSI)  

28.  Συστήματα κρυπτογράφησης SY-150, SY-117G, and KYV-5M  

Μαζί με τα κόστη για τη συντήρηση των σκαφών από μηχανολογικής και ηλεκτρολογικής πλευράς, συντήρηση υπαρχόντων συστημάτων, αναβαθμίσεις λογισμικού παλαιότερων συστημάτων και  όλη την απαραίτητη εκπαίδευση που θα χρειαστούν τα πληρώματα στα νέα συστήματα, υποστήριξη αυτών επί σειρά ετών κ.α. . Το συνολικό κόστος όλων των παραπάνω σε μέγιστες τιμές αγγίζει τα 2,5 δις δολάρια και για ατ 4 πλοία, ποσό που φυσικά δε θα ισχύσει σε περίπτωση κατάρτισης σύμβασης αφού η ελληνική πλευρά θα επιλέξει ότι επιθυμεί από τα παραπάνω, θα διαπραγματευτεί τις τιμές, την υποστήριξη κτλ., θα ληφθεί υπόψη η ισοτιμία και θα βγεί ένα ποσό  και για τα 4 σκάφη κάτω του 1 δις με το 1 δις μέγιστη τιμή.

Παρατηρήσεις:

– Το κόστος είναι υψηλό  ακόμα και με επιλογή έστω των μισών εκ των συστημάτων που προτείνονται και το κόστος αυτό αφορά συνολικά 4 πλοία του στόλου εκ των οποίων τα 2 προσεγγίζουν τα 30 έτη υπηρεσίας. Από πλευράς σχέσης κόστους/απόδοσης, το ποσό αυτό φαίνεται ότι δεν αξίζει να επενδυθεί και ίσως θα ήταν καλύτερος ο εκσυγχρονισμός των 2 νεότερων και η αγορά επιπλέον μίας νέας κορβέτας εκτός αν υπάρχει άλλο ανταγωνιστικότερο και πιο αποδοτικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού από άλλη χώρα πλην των ΗΠΑ.

– Ο εξοπλισμός που προτείνεται θεωρούμε ότι είναι κατώτερος των περιστάσεων και του κόστους τη στιγμή που μιλάμε για τα πιο αξιόμαχα και καλά εξοπλισμένα σκάφη του στόλου αυτή τη στιγμή και εξηγούμαστε:

α)Ραντάρ TRS-4D Rotating , ένα ραντάρ το οποίο είναι αξιόπιστο αλλά όχι το ίδιο ποιοτικό με ένα ραντάρ σταθερής διάταξης. Θυμίζουμε την περίπτωση της αναβάθμισης των αυστραλέζικων ΜΕΚΟ οι οποίες έλαβαν ραντάρ σταθερής διάταξης, μία επένδυση που είναι αποδοτική καθώς δίνει τη δυνατότητα στο σκάφος να διεξάγει καλύτερα την αντιαεροπορική άμυνά του κατά επερχόμενων βλημάτων.

 β)Απουσία οποιασδήποτε μέριμνας για την αναβάθμιση του αντιαεροπορικού οπλοστασίου των φρεγατών αυτών καθώς δεν προτείνεται αλλαγή του συστήματος κάθετων εκτοξευτών με τον νεότερο και πολύ καλύτερο Mk-41(μπορεί να συντρέχουν λόγοι ευστάθειας και χώρου αλλά αμφιβάλουμε γι αυτό), ή έστω αύξηση της Α/Α και Α/Β προστασίας των σκαφών από την αναβάθμιση των ίδιων των πυραύλων τύπου ESSM στην έκδοση ESSM Block II ή στους CAMM/CAMM-ER όπως προτεινόταν να εγκατασταθούν στις HF2, δυνατότητα που του TRS-4D και το νέο σύστημα μάχης (CMS) COMBATSS-21 των σκαφών θα υποστήριζε. Η καίρια αυτή αναβάθμιση θα επέτρεπε στις ΜΕΚΟ ΗΝ να έχουν επιβιωσιμότητα αυξημένη για τη δεκαετία αυτή στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

γ) Καμία προτεινόμενη αναβάθμιση της δυνατότητας πολέμου επιφανείας των σκαφών(ASuW) μέσω αναβάθμισης των υπαρχόντων αντιπλοϊκών πυραύλων που φέρουν, είτε με εγκατάσταση των NSM (ιδανικό θα ήταν οι Exocet  αλλά οι ΗΠΑ θα πρότειναν αμερικανικά συστήματα όπως είναι αυτονόητο). Τη στιγμή που ο αντίπαλος θα παρατάσσεται στο πεδίο με τους ATMACA, οι ΜΕΚΟ θα έχουν να επιδείξουν τους Harpoon.

– Θεμιτή η αναβάθμιση των συρόμενων διατάξεων σόναρ για το μέγεθος των σκαφών αυτών με το LFATS ή το CAPTAS-2 σε συνδυασμό με το NIXIE.Κάθε σύστημα με τα προτερήματά και η αναβάθμιση αυτή κρίσιμη από τη στιγμή που περιμένει το Πολεμικό Ναυτικό τα τουρκικά υποβρύχια Τ-214.

-Τα συστήματα CIWS(Close In Weapons Systems-Συστήματα Εγγύς Αεράμυνας) τύπου Phalanx, θα αναβαθμιστούν και θα συνδυαστούν με τα συστήματα CIWS-RAM, η ύπαρξη δύο συστημάτων του τύπου είναι θεμιτή αν όχι επιβεβλημένη  για hard-kill εισερχόμενων στόχων.

Επομένως, ο προτεινόμενος εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ 200 ΗΝ από τις ΗΠΑ δεν καλύπτει όσο θα έπρεπε τις ανάγκες της ελληνικής πλευράς  με βάση το πως θα κινηθεί εξοπλιστικά και τεχνολογικά το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό εντός της δεκαετίας και  μετέπειτα ενώ θα είχε νόημα η εγκατάσταση αρκετών εκ των συστημάτων αυτών από τη στιγμή που θα είχαν επιλεχθεί οι HF2 για επίτευξη ομοιοτυπίας, πράγμα το οποίο όμως δε συνέβη και αποτελεί ακόμα ένα αρνητικό στοιχείο στην όλη πρόταση.

Επειδή το ζήτημα του εκσυγχρονισμού των ΜΕΚΟ είναι ακόμα ανοικτό, θα έχει ενδιαφέρον η συνέχεια, τόσο για τις ίδιες τις ΜΕΚΟ όσο και για τις κορβέτες του Πολεμικού Ναυτικού.