Λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει ήδη ένα δικαστήριο που ερευνά τα εγκλήματα του ουκρανικού ναζισμού.

Το ΕΛ αποκαλύπτει πως το Russia Today μίλησε με τον ιδρυτή του, Ρώσο πολιτικό επιστήμονα και ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Maxim Grigoriev.

Συγκεκριμένα, ο απόφοιτος της Διπλωματικής Ακαδημίας της Μόσχας, πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας Μαξίμ Γκριγκόριεφ είναι επικεφαλής του Ιδρύματος Έρευνας σε Προβλήματα της Δημοκρατίας από το 2008. Είναι επίσης μέλος του Δημόσιου Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Από το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014, ο 46χρονος συλλέγει δεδομένα για εγκλήματα που διέπραξε ο ουκρανικός ναζισμός στο Ντονμπάς. Το 2016 εξέδωσε το βιβλίο  «Ordinary Fascism: War Crimes of the Ukrainian Forces Security (2014–2016)».

Βασισμένο στο διάσημο ντοκιμαντέρ “Ordinary Fascism” (1965) του Σοβιετικού σκηνοθέτη Mikhail Romm, ο Grigoriev κατέγραψε εκατοντάδες περιπτώσεις δολοφονιών, βασανιστηρίων, κατάχρησης και καταστροφής αστικών υποδομών και άλλων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περισσότερες από 400 σελίδες. Το 2020, συνέγραψε ένα άλλο βιβλίο για το ίδιο θέμα με τίτλο «Ουκρανικά εγκλήματα πολέμου και ανθρώπινα δικαιώματα»..

Ο Γκριγκόριεφ βρίσκεται σε επαφή με διεθνείς φορείς όπως ο ΟΑΣΕ, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Φυσικά, αυτές οι δραστηριότητες δεν πέρασαν απαρατήρητες από την ουκρανική πλευρά. Στις 22 Μαρτίου, η αγγλόφωνη πύλη neweuropeans.net  τον κατηγόρησε για Ουκρανοφοβία και διάδοση προπαγάνδας και ψευδών ειδήσεων, συνήθης πρακτική των διεθνιστών και όσων τους υπηρετούν, προκειμένου να αποκρυφτεί η αλήθεια.

Από την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επιχείρησης για την αποστρατικοποίηση και αποναζιαστοποίηση της Ουκρανίας και την προστασία του Ντονμπάς, ο Γκριγκόριεφ επέστρεψε στην εμπόλεμη ζώνη και συνέχισε το έργο του ως συλλέκτης δεδομένων.

Στις 11 Μαρτίου, ο Μαξίμ Γκριγκόριεφ και άλλοι κοινωνικοί ακτιβιστές δημιούργησαν το λεγόμενο Διεθνές  Κοινωνικό Δικαστήριο για την Ουκρανία, του οποίου έγινε πρόεδρος.

Το γερμανόφωνο RT μίλησε στον ακτιβιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα για το έργο του πάνελ και το ΕΛ σας δίνει την εξαιρετικά σημαντική αυτή συνέντευξη:

RT: Εκπρόσωποι ποιων χωρών συμμετέχουν στις εργασίες του Διεθνούς Κοινωνικού Δικαστηρίου (IGT); Είναι ιδιώτες ή μέλη μιας οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για παράδειγμα;

Maxim Grigoriev: “Υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι, υπάρχουν τόσο ιδιώτες όσο και άτομα που είναι μέλη μιας οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προέρχονται από διαφορετικές χώρες και ο αριθμός τους αυξάνεται. Υπάρχουν πολίτες από τις ΗΠΑ και ευρωπαϊκές χώρες – Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Πολωνία και ένας αριθμός άλλων, καθώς και χώρες της KAK (Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών). Αυτός είναι ο κύκλος των έντιμων ανθρώπων που είναι έτοιμοι να μιλήσουν για αυτό που συμβαίνει. Είναι αρκετοί».

RT: Προφανώς οι δράστες θα καταδικαστούν σύμφωνα με τη ρωσική νομοθεσία. Πώς σχετίζεται το IGT με το ρωσικό δίκαιο;

Μαξίμ Γκριγκόριεφ: “Ενδεχομένως, κάποιες δίκες να πραγματοποιηθούν στο έδαφος των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ (DPR και LPR). Εμείς παραδίδουμε τα υλικά μας στην Ερευνητική Επιτροπή και στη Γενική Εισαγγελία της Ρωσικής Ομοσπονδίας.”

RT: Σε ποια ιστορικά προηγούμενα αναφέρεστε στη δουλειά σας;

Maxim Grigoryev: “Καθοδηγούμαστε από το έργο του δικαστηρίου της Νυρεμβέργης, αν και ως δημόσιο δικαστήριο έχουμε κάποια ιδιαιτερότητα. Δεν μπορούμε να συλλάβουμε και να τιμωρήσουμε εγκληματίες. Καθήκον μας είναι να βρούμε τα γεγονότα, να τα κάνουμε γνωστά στο κοινό και να τα παραδώσουμε στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου των χωρών από τις οποίες προέρχονται τα μέλη μας».

RT: Ποια υλικά χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία εγκλήματος; Για παράδειγμα, μπορείτε να αναφερθείτε σε συνεντεύξεις στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης με αυτόπτες μάρτυρες των εγκλημάτων; 

Maxim Grigoryev: “Ναι, νομίζω ότι τέτοια δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την έναρξη ποινικών διαδικασιών. Όσο για το υλικό που συλλέγουμε – κάνουμε τα πάντα ενδελεχώς. Κανείς δεν κρύβει τα στοιχεία του. Δίνουμε ονόματα, επώνυμα, πατρώνυμα, διευθύνσεις . Άτομα που κάνουμε συνέντευξη είναι είτε άμεσα θύματα που υπέστησαν εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις είτε μάρτυρες που είδαν κάτι με τα μάτια τους. Όποιος θέλει μπορεί να τους πάρει ξανά συνέντευξη εάν χρειαστεί, συμπεριλαμβανομένων των ξένων μέσων ενημέρωσης.

Δυστυχώς, τα ξένα μέσα δεν το θέλουν. Είχαμε μάρτυρες που βρίσκονταν σε ελεγχόμενο ουκρανικό έδαφος. Τα ξένα μέσα μαγνητοσκοπούσαν τις εικόνες που χρειάζονταν και όταν αυτοί οι άνθρωποι προσπάθησαν να πουν για τα εγκλήματα της Ουκρανίας, τα μέσα σταμάτησαν να κινηματογραφούν. Όχι μόνο απέκρυψαν αυτές τις πληροφορίες από το κοινό, αλλά αρνήθηκαν να συνεργαστούν με αυτούς τους ανθρώπους».

RT: Πώς ορίζετε ένα έγκλημα πολέμου;

Μαξίμ Γκριγκόριεφ: “Βασιζόμαστε στον ορισμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Αυτό περιλαμβάνει δολοφονίες αμάχων, ληστείες αμάχων, κατεδαφίσεις σπιτιών, βασανιστήρια – με άλλα λόγια, όλα όσα ζήσαμε αυτά τα οκτώ χρόνια εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία και τους τελευταίους μήνες αυτό που συμβαίνει σε πόλεις όπως η Μαριούπολη καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις διαπράττουν μαζικά εγκλήματα πολέμου».

RT:  Ποιος πιστεύετε ότι πρέπει να θεωρείται εγκληματίας πολέμου; Στρατιωτικοί διοικητές ή αυτοί που εκτελούν τις διαταγές τους;

Maxim Grigoriev: “Και οι δύο. Μόνο η οργάνωσή μας έχει πάρει συνεντεύξεις από εκατοντάδες θύματα και μάρτυρες εγκλημάτων. Προσθέστε σε αυτά δεδομένα από ερευνητικά όργανα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του DPR και του LPR. Οι άνθρωποι μας λένε πώς οι μαχητές του Αζόφ σκότωσαν πολίτες, τα παιδιά και τους συγγενείς. Επομένως, όλοι θα πρέπει να λογοδοτήσουν. Όσο για το Azov, πέρυσι ζήτησα από την ρωσική Γενική Εισαγγελία να αναγνωρίσει αυτό το τάγμα ως εξτρεμιστική τρομοκρατική οργάνωση. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι όλα τα μέλη του Azov είναι εγκληματίες. Όσον αφορά τον ουκρανικό στρατό, υπάρχουν εγκληματίες αλλά δεν είναι όλοι. Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά εγκλημάτων που διαπράττονται όχι μόνο από διοικητές, αλλά και από απλούς Ουκρανούς στρατιώτες.

Όλα αυτά πρέπει να διερευνηθούν. Γυναίκες και παιδιά σκοτώθηκαν από συγκεκριμένους στρατιώτες, όχι διοικητές. Ωστόσο, αυτό συνέβη κατόπιν άμεσης εντολής της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας της Ουκρανίας. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βλαντιμίρ Ζελένσκι είναι ο κύριος εγκληματίας πολέμου. Οι κάτοικοι της Μαριούπολης και πολλών άλλων περιοχών στην Ουκρανία αισθάνονται το ίδιο. Στις συνεντεύξεις που πραγματοποιούμε, οι Ουκρανοί λένε ευθαρσώς ότι ο Ζελένσκι και η στρατιωτική ηγεσία είναι εγκληματίες εξίσου. Πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη».

RT: Πώς θα περιγράφατε το ουκρανικό καθεστώς; Αν είναι φασισμός, πώς προσδιορίζετε ότι αυτό είναι φασισμός;

Μαξίμ Γκριγκόριεφ: «Είναι σαφές ότι αυτό το καθεστώς του Κιέβου δεν έχει καμία σχέση με την δημοκρατία, αλλά είναι ένα ολοκληρωτικό καθεστώς στο οποίο υπάρχει μόνο ανταγωνισμός μεταξύ διαφορετικών ρευμάτων. Αλλά όλα αυτά τα ρεύματα κηρύττουν εξίσου μίσος εναντίον των Ρώσων και των ρωσόφωνων, που δεν είναι απαραίτητα πολίτες

Και τα οκτώ χρόνια [μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014], η Ουκρανία χρησιμοποίησε τις ίδιες μεθόδους άσκησης εξουσίας, παρόλο που υπήρξαν διαφορετικοί πρόεδροι, πρώτα ο Ποροσένκο και μετά ο Ζελένσκι. Βασανιστήρια, δολοφονίες, εξαφανίσεις, εξωδικαστικές έρευνες για αντιφρονούντες, λογοκρισία, κλείσιμο των μέσων ενημέρωσης, χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι, άνθρωποι που σκοτώθηκαν απλώς για το πολιτικό τους θάρρος – όλα αυτά είναι άμεσες ενδείξεις ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος.

Όταν μιλάμε για ουκρανικό εθνικισμό, ήταν πάντα ένα φασιστικό είδος εθνικισμού. Και τις δεκαετίες του 1920 και του 1930, οι Ουκρανοί δεν το έκρυβαν καν. Οι Ουκρανοί εθνικιστές ορκίστηκαν επανειλημμένα υπακοή στον Αδόλφο Χίτλερ, νιώθοντας αρκετά δεμένοι με αυτή την φασιστική ιδέα.

Αυτό που κάνει τώρα το καθεστώς του Κιέβου είναι μια μορφή φασισμού και ναζισμού. Είναι απίστευτο το γεγονός ότι το Κίεβο θέλει να γίνει μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ταυτόχρονα διαπράττει άμεσα μαζικά εγκλήματα κατά των πολιτών του και παραβιάσεις των ευρωπαϊκών αξιών.

Ποιά θα είναι όμως η τύχη του Ζελένσκι;;; Ίσως αυτή του Χίτλερ ή του Σαντάμ Χουσείν, όπως αναφέρουν πολίτες σε βίντεο:

scr