Οι φετινές εκλογές στην Τουρκία δεν λείπουν από καμία λίστα με τις πιο σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις του 2023, με κοινή πεποίθηση ότι θα είναι η πιο κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων 20 ετών για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Θριάμβευσε στις εκλογές του 2002, έγινε πρωθυπουργός το 2003 και έκτοτε είναι ο κορυφαίος άνδρας στην Άγκυρα. «Ο Ερντογάν κυβέρνησε την Τουρκία μεγαλύτερο διάστημα από όσο τα Starbucks έχουν παρουσία στην εστίαση της χώρας», όπως λέει χαρακτηριστικά το Foreign Policy.

Πλέον ο Τούρκος πρόεδρος θέλει να γιορτάσει τα 100 χρόνια της Δημοκρατίας της Τουρκίας, κερδίζοντας και πάλι τις προεδρικές εκλογές που είναι προγραμματισμένες για τις 18 Ιουνίου.

«Είναι μια αδίστακτη προσπάθεια του Ερντογάν να προσκολληθεί στην εξουσία το 2023, και ας ελπίσουμε ότι θα αποτύχει», σχολιάζει το Politico προσθέτοντας ότι ο Τούρκος πρόεδρος έχει συντρίψει την τουρκική οικονομία και έχει εξαθλιώσει τη μεσαία τάξη.

«Σήμερα σέρνει τώρα τη χώρα του σε έναν περιττό πόλεμο και χειραγωγεί τα δικαστήρια εναντίον των αντιπάλων του», συνεχίζει το Politico που εκτιμάει ότι οι εκλογές στην Τουρκία θα λειτουργήσουν ως φάρος υποδεικνύοντας εάν η χώρα θα συνεχίσει να κινείται προς το μονοπάτι για να γίνει μια αυταρχική, επεκτατική δύναμη ή εάν θα επιλέξει έναν πιο φιλελεύθερο, πλουραλιστικό δρόμο.

Διακρίνει πάντως για πρώτη φορά από το 2002, όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ερντογάν, μια σοβαρή προοπτική πολιτικής αλλαγής: Ο πληθωρισμός τρέχει πάνω από 80% ετησίως, η τουρκική λίρα έχει σημειώσει κατακόρυφη βουτιά έναντι του δολαρίου και η δημοτικότητα της κυβέρνησης έχει βυθιστεί καθώς οι οικονομικές δυσκολίες έχουν αυξηθεί.

Το γεγονός ότι «απειλείται» στις δημοσκοπήσεις έχει οδηγήσει τον Ερντογάν σε αντιδράσεις «χαρακτηριστικά βάναυσες τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές μέτωπο», σημειώνει το Politico αναφέροντας την επιχείρηση στην Συρία, τις απειλές σε βάρος της Ελλάδας.

«Μένει να δούμε πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει αυτή τη φορά όσον αφορά την πραγματική στρατιωτική δράση για να παίξει το εθνικιστικό χαρτί στον αγώνα του για επανεκλογή», σχολιάζει το Politico παρατηρώντας επίσης την «επίθεση φιλίας» σε κάποιες χώρες με τις οποίες η Τουρκία είχε δύσκολες σχέσεις, «εν μέρει επειδή η αποτυχία των εξεγέρσεων της Αραβικής Άνοιξης που υποστηρίχθηκε από την Τουρκία τον ανάγκασε να προσαρμόσει την εξωτερική του πολιτική, αλλά και επειδή χρειάζεται απεγνωσμένα αραβικό και δυτικό κεφάλαιο για να στηρίξει την οικονομία, που πλήττεται από την απερίσκεπτη πολιτική του να διατηρεί χαμηλά επιτόκια».

Οι επόμενοι μήνες θα είναι «γεμάτοι πολεμικές χειρονομίες»

Η επιχείρηση επανεκλογής του Ερντογάν χρειάζεται μια ισορροπία καθώς θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε «λάθη», εκτιμάει το Politico σημειώνοντας ότι μια χερσαία επιχείρηση στη Συρία ή η υπερβολική εκμετάλλευση του δικαστικού σώματος προς όφελός του θα μπορούσαν να γυρίσουν μπούμερανγκ.

Όπως και να’ χει, δεδομένου ότι «η κοινή γνώμη στην Τουρκία διακατέχεται από έντονα εθνικιστικά αισθήματα», οι επόμενοι μήνες θα είναι «γεμάτοι πολεμικές χειρονομίες» σε μια προσπάθεια του Ερντογάν να αναδείξει την επιρροή της Τουρκίας που αποκαθίσταται σε έναν πολυπολικό κόσμο όπου οι μεσαίες δυνάμεις μπορούν να ασκήσουν μεγαλύτερη επιρροή.

Ωστόσο το Politico δεν θεωρεί ότι η Άγκυρα θα είναι ανεξέλεγκτη σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων που είναι υπό διαμόρφωση, αναφέροντας πως μπορεί κάλλιστα να σταματήσει μια χερσαία επίθεση στη Συρία, εάν οι μεγάλες δυνάμεις συνεχίσουν να προειδοποιούν κατά μιας τέτοιας επιχείρησης. Αυτή που βλέπει να μην έχει «λόγο» στις κινήσεις της Τουρκίας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία «είναι πιθανό να παραμένει θεατής και όχι δύναμη μετριοπάθειας ή αλλαγής».

(Από naftemporiki – φωτο:eurokinissi)