«28η Οκτωβρίου. Ημέρα μνήμης και τιμής για όλους αυτούς που αγωνίστηκαν για την Πατρίδα μας», αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών σε ανάρτησή του στο twitter.
«Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες απανταχού της γης!», τονίζει στο μήνυμά του το υπουργείο Εξωτερικών για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.
eurokinissi photo
eurokinissi photo
eurokinissi photo
Αυτή της συμμετοχής των Μυτιληνιών στο Έπος των βουνών της Ηπείρου, μια σελίδα που άρχισε να γράφεται πριν από έξι μήνες, στις 28 Οκτωβρίου του 1940 όταν και κορυφώθηκε με τη διαδικασία της «γενικής επιστράτευσης» η επιστράτευση των ανδρών του νησιού. Μια επιστράτευση που «εν κρυπτώ» είχε ξεκινήσει μέσω του 1ου Τάγματος, αυτό των Λέσβιων του 22ου Συντάγματος Πεζικού. Του Συντάγματος των Μυτιληνιών και των Λημνιών. Από αυτούς τους επίστρατους, 296 νέα παιδιά του νησιού έμειναν για πάντα «πίσω».
Οι Μυτιληνιοί με το συγκροτηθέν, πριν τη γενική επιστράτευση, 2ο Τάγμα του 22ου Συντάγματος, και το συγκροτηθέν μετά την 28η Οκτωβρίου 3ο Τάγμα, μετακινήθηκαν στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο μέσω της Αλεξανδρούπολης.
Από τα μέσα Νοεμβρίου πήρε «το βάπτισμα του πυρός» συμμετέχοντας στην άμυνα της στενωπού Kρυσταλοπηγή – Bοτοσίτσα. «Tην 27η Νοεμβρίου», αναφέρει ο Αντισυνταγματάρχης Πολυχρονιάδης διοικητής του 22ου Συντάγματος στα Αρχεία Ιστορίας Στρατού, «αι επιχειρήσεις εξηκολούθησαν με νέαν εκατέρωθεν έντασιν. Εις λόχος του 2ου τάγματος κατέλαβε διά τολμηρού εγχειρήματος το χωρίων Πισκοπίγιε. Εκ των συντόνων ενεργειών πεζικού και πυροβολικού οι Ιταλοί ηναγκάσθησαν να υποχωρήσουν εκ της κοιλάδος της Tσέρβας, εγκαταλείψαντες τας εκεί θέσεις των. Την επομένην η προέλασις του Συντάγματος εσυνεχίσθη με αποτέλεσμα την κατάληψιν και της γραμμής Tσέρβα – Zαγορίτσα – Tούσεμιτς. Οι Ιταλοί υποχωρούντες προς Πόγραδετς εγκατέλειψαν μεγάλον αριθμόν πυρομαχικών και πολεμικού υλικού (…) H κίνησις προς κατάληψιν της δυτικής του Πόγραδετς τοποθεσίας εγένετο υπό δριμύ ψυχός. Eχρησιμοποιήθη προς τούτο η στρατιωτική οδός Λέσνιτσα – Kαλιβάτσυ επί της οποίας το μηχανικόν είχε διανοίξει οδόν κυκλοφορίας επαρκή μόνον διά μίαν φάλαγγα φορτωμένων κτηνών. Επί των στρωμάτων πάλι οι άνδρες εκινήθησαν μετά δυσκολίας και πολλών κινδύνων. Η ατελής ρύθμισις και οργάνωσις, λόγω του παγετού της κυκλοφορίας, συντελούσης και της πυκνοτάτης ομίχλης, είχεν ως αποτέλεσμα συνωστισμόν τον οποίος εξεμεταλλεύθησαν οι Iταλοί διά του πυροβολικού και των όλμων των και επέφερον τας πρώτας απωλείας εις το Σύνταγμα.
Η τοποθεσία, την οποίαν παρέλαβεν ευρίσκετο από πλευράς οργανώσεως εις εμβρυώδη κατάστασιν. Σκάμματα επιφανειακά εις τας θέσεις βολής, επιφανειακά ορύγματα συγκοινωνίας, συρματοπλέγματα και κατεβλήθησαν μεγάλαι προσπάθεια υπό του Συντάγματος επί της τοποθεσίας προς οχύρωσίν της (…).
Tην 4 Iανουαρίου 1941 εγενέτο η προώθησις του δεξιού της 4ης Mεραρχίας επί των υψωμάτων Γκορίτσα. H εντολή του Συντάγματος ήτο να ενεργήσει, διά των πυρών του, αντιπερισπασμόν εις τα αμυνόμενα ιταλικά τμήματα. Περί την 15.00 ώραν ελήφθη διαταγή της 8ης Mεραρχίας δι’ επίθεσιν του Συντάγματος κατά των αντερεισμάτων δυτικώς του Tραπεζοειδούς προς κατάληψιν της στενωπού Kαλιβάτσι. Το μικρόν χρονικόν διάστημα μέχρι της εσπέρας δεν επέτρεψεν εις τα επιτεθέμενα τμήματα του τάγματος “Παπανδρέου” να ολοκληρώσουν την αποστολήν των. Οι Iταλοί ευρισκόμενοι εντός των χαρακωμάτων εις πολλαπλάς θέσεις βολής, περιβαλλόμενοι δε διά συρματοπλεγμάτων, ανθίσταντο επί τόπου. Καίτοι η στενωπός δεν είχεν εισέτι εκκαθαρισθή, το Σύνταγμα διετάχθη να καταλάβη διά νυκτερινής επιθέσεως το χωρίον Kαλιβάτσι, αλλά εγκατέλειψε κάθε προσπάθειαν, όταν περί το λυκαυγές διεπιστώθη ότι πάσα προσπάθεια θα είναι μάταια. Παρά ταύτα διά των διαδοχικών νυκτερινών επιθέσεων εξεβλήθησαν οι Iταλοί των χαρακωμάτων των και πλείστοι εξ αυτών συνελείφθησαν αιχμάλωτοι. Aξία μνήμης είναι η ενέργεια του εφέδρου ανθυπολοχαγού Mανούσακα, διμιροίτου του 11ου λόχου, ο οποίος προωθήσας τολμηρώς την διμοιρίαν του απέκοψε την υποχώρησιν των Iταλών, και επέφερεν εις αυτούς βαρυτάτας απωλείας».
Οι θέσεις που κατέλαβαν οι Μυτιληνιοί του 22ου Συντάγματος γίνονται απόπειρες ανακατάληψης από τους Ιταλούς κάτι το οποίο δεν επιτυγχάνεται με σοβαρές απώλειες.
«Οι αξιωματικοί και οπλίται του Συντάγματος καρτερικότατοι ανεδείχθησαν άξιοι της αποστολής των και ουδόλως εφείσθησαν κόπων και θυσιών διά την αντιμετώπισιν των υπερτέρων εις αριθμόν και πλουσίων τις τα μέσα Iταλών. Η μαχητικότης αντάξια της Iστορίας του Συντάγματος διετηρήθη εις υψηλόν επίπεδον» αναφέρει ο Αντισυνταγματάρχης Πολυχρονιάδης.
Στις 7 και 8 Απριλίου το Σύνταγμα δίνει τις τελευταίες του μάχες ενάντια στους Ιταλούς. Στόχος η κατάληψη του χωριού Kαλιβάτσι και των γύρω υψωμάτων. Οι απώλειες σημαντικότατες. Δεκαπέντε αξιωματικοί και 400 οπλίτες τέθηκαν εκτός μάχης.
Οι μάχες ανάμεσα στο 22ο Σύνταγμα και στο 83ο Ιταλικό Σύνταγμα που αμυνόταν στην περιοχή, συνεχίσθηκαν και τις 8 Απριλίου όταν και ήλθε η διαταγή της υποχώρησης λόγω της προέλασης των Γερμανών στο μέτωπο με τη Νότια τότε Γιουγκοσλαβία.
Στις 15 Απριλίου οι άνδρες του 22ου Συντάγματος πολεμώντας έμαθαν τη διαταγή της σύμπτυξης και της υποχώρησης.
Στις 23 Απριλίου στο Μέτσοβο, στο σχολείο του χωριού συγκεντρώθηκε και καταστράφηκε ο οπλισμός τους. Στις 29 Απριλίου στα Τρίκαλα οι άνδρες του 22ου Συντάγματος απολύθηκαν και με πλοία μέσω Bόλου οι περισσότεροι, επέστρεψαν στη Μυτιλήνη. Επιστρέφοντας έφεραν μαζί τους 110.000 δραχμές τις οποίες και είχαν μαζέψει μεταξύ τους για τη βοήθεια των οικογενειών των σκοτωμένων συναδέλφων τους. Τα χρήματα αυτά παρέδωσαν στον τότε Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιάκωβο.
Λίγες μέρες μετά την 4η Μαΐου 1941, όταν και το νησί καταλήφθηκε από τα Ναζιστικά στρατεύματα, εκδηλώθηκαν οι πρώτες αντιστασιακές ενέργειες. Μια άλλη σελίδα στην ιστορία της Λέσβου άρχισε να γράφεται.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay)
eurokinissi
ΦΩΤΟ:Eurokinissi
Η αγαπημένη ηθοποιός Τζένη Καρέζη πρωταγωνίστησε στη έγχρωμη παραγωγή «Κοντσέρτο για πολυβόλα» που έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους Αθήνας-Πειραιά στις 27 Φεβρουαρίου 1967 «κόβοντας» 427.698 εισιτήρια στην Α΄ προβολή.
Σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου το καστ αστέρων περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, τον κορυφαίο Μάνο Κατράκη και τους Κώστα Καζάκο, Ανδρέα Μπάρκουλη, Άγγελο Αντωνόπουλo και Σπύρο Καλογήρου.
Η ταινία ήταν η αφορμή για τη πρώτη σειρά της ελληνικής τηλεόρασης, τον «Άγνωστο Πόλεμο (1971-1974)» σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου που κατέχει σταθερά την πρώτη θέση τηλεθέασης στην ιστορία με ποσοστό 83%.
Σύμφωνα με τον υπεύθυνο επικοινωνίας της Φίνος Φιλμ, Στάθη Καμβασινό «στην ταινία “Κοντσέρτο για πολυβόλα” η επιλογή της Τζένης Καρέζη στον ρόλο της Νίκης δεν επηρεάστηκε από την προηγούμενη αποτυχία της ταινίας «Εκείνος κι’ Εκείνη», στην οποία πρωταγωνίστησε με τον Φαίδωνα Γεωργίτση». «Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στον Ισθμό της Κορίνθου η σταρ γνώρισε τον άντρα της ζωής της, τον Κώστα Καζάκο, ενώ στα κενά των γυρισμάτων παίζοντας τάβλι ξεκίνησε η σχέση τους, την οποία αποκάλυψε η ίδια στον Ντίνο Δημόπουλο» τόνισε.
Στις 27 Οκτωβρίου του 1969 βγαίνει στις αίθουσες η δραματική ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά» με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ μαζί με τους Άγγελο Αντωνόπουλο και Παντελή Ζερβό. «Ήρθε πρώτη σε εισπράξεις ανάμεσα σε 99 παραγωγές εκείνης της χρονιάς, ενώ αποτελεί την 5η πιο εμπορική ταινία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου» ανέφερε ο κ. Καμβασινός.
Η ιστορία της ταινίας «Υπολοχαγός Νατάσσα» ξεκίνησε αμέσως μετά σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου. Ήταν μία υπερπαραγωγή της Φίνος Φιλμ με πολλά εξωτερικά γυρίσματα στην Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και στο Νταχάου με χιλιάδες κομπάρσους και κοστούμια. Όλα ξεκίνησαν, όταν ο Ν. Φώσκολος καλεσμένος σε ένα φιλικό σπίτι είπε την ιστορία της ταινίας παρουσία της Αλίκης η οποία έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
«Όμως από την πλευρά του ήταν επιφυλακτικός και η παρέμβαση του Φίνου ήταν καθοριστική» επισήμανε ο κ. Καμβασινός και συνέχισε: «Στο πρώτο δοκιμαστικό που έκαναν της ζήτησε να βουτήξει το πρόσωπό της στα λασπωμένα νερά της Κωπαΐδας και όταν η ηθοποιός το έκανε ακολουθώντας τις οδηγίες του ξεκίνησε τα γυρίσματα».
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες στις 12 Δεκεμβρίου 1970 και σημείωσε ρεκόρ εισπράξεων με 751.117 εισιτήρια σε Αθήνα και Πειραιά. Είναι η πιο εμπορική ταινία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ένα ρεκόρ που κατείχε μέχρι το 1999, (όταν προβλήθηκε η ταινία «Safe Sex»).
Σύμφωνα με τον υπεύθυνο επικοινωνίας της Φίνος Φιλμ «είχε ήδη ξεκινήσει η κάμψη της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου με την ταινία να αποτελεί φωτεινή εξαίρεση». «Ο Φίνος ζητούσε πεισματικά μία τέτοια ταινία για να επαναφέρει το γόητρο του σινεμά. Γι αυτό χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε ελληνική παραγωγή τρεις διευθυντές φωτογραφίας ενώ το λαμπερό δίδυμο των πρωταγωνιστών ήταν, σχεδόν, η τελευταία φορά που συνεργάστηκαν μαζί σε ταινία μεγάλου μήκους» όπως ανέφερε.
Σημειώνεται ότι στην ταινία «Ένα αστείο κορίτσι» ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έκανε ένα μικρό πέρασμα.
Όταν το φιλμ προβλήθηκε στο εξωτερικό και ειδικά στο BBC2, οι παραγωγοί του μιούζικαλ «Εβίτα» πείστηκαν να δώσουν στην Αλίκη Βουγιουκλάκη τα πνευματικά δικαιώματα για να το ανεβάσει στην Αθήνα.
Σύμφωνα με την εταιρεία παραγωγής, ο Φιλοποίμην Φίνος δημιούργησε πέντε μεγάλες έγχρωμες παραγωγές με θέμα την γερμανική κατοχή στην Ελλάδα. Το «Κοντσέρτο για πολυβόλα (1967)», τη «Δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969)», το 1970 τις ταινίες «Αυτοί που μίλησαν με το θάνατο» και «Υπολοχαγός Νατάσσα» και το 1973 «Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές».
Αξίζει να σημειωθεί ότι το φιλμ «Αυτοί που μίλησαν με το θάνατο» με τον Χρόνη Εξαρχάκο να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας ήταν μία βιωματική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
«Ένας φόρος τιμής στην μητέρα του» υπογράμμισε ο κ. Καμβασινός «με τον Γιάννη Δαλιανίδη να έχει την επιμέλεια των πάντων».
Η ταινία με ένα καστ αστέρων όπως οι Ζωή Λάσκαρη, Γιάννης Φέρτης, Νικηφόρος Νανέρης, Βαγγέλης Σειλινός, Ελένη Ζαφειρίου και Μάνος Κατράκης ακολουθούσε την αντίσταση μιας παρέας νέων στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα το υπουργείο Τύπου της δικτατορίας είχε διαμαρτυρηθεί γιατί στα τελευταία καρέ της ταινίας φάνηκε μία ρώσικη σημαία.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay)
scr
Ο Ναραγιάνα Μούρθι, Ινδός δισεκατομμυριούχος και πεθερός του Βρετανού πρωθυπουργού Ρίσι Σούνακ, τόνισε ότι οι νέοι στην Ινδία θα πρέπει να εργάζονται 70 ώρες την εβδομάδα, ώστε να πάει μπροστά η χώρα.
Ειδικότερα, ο Ναραγιάνα Μούρθι, συνιδρυτής του κολοσσού software Infosys, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του, ανέφερε πως η Ινδία χρειάζεται «ιδιαίτερα αποφασισμένους, εξαιρετικά πειθαρχημένους και εξαιρετικά εργατικούς» νέους, οι οποίοι θα πρέπει να αφιερώνουν 70 ώρες την εβδομάδα στη δουλειά.
«Ξέρετε, αυτό ακριβώς έκαναν οι Γερμανοί και οι Ιάπωνες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο», τόνισε στη συνέχεια ο Μούρθι.
«Κάπως η νεολαία μας έχει τη συνήθεια να παίρνει όχι και τόσο επιθυμητές συνήθειες από τη Δύση και μετά να μην βοηθά τη χώρα. Η παραγωγικότητα της εργασίας της Ινδίας είναι από τις χαμηλότερες στον κόσμο», δήλωσε.
Ακόμα ανέφερε ότι οι Ινδοί «θα πρέπει να μάθουν από τις πολιτικές που βοήθησαν άλλες αναδυόμενες αγορές, ιδίως την Κίνα».
Μάλιστα, ο Ινδός δισεκατομμυριούχος τόνισε ακόμη πως θα πρέπει και οι επιχειρήσεις να παρακινήσουν τους νέους «να εργαστούν πιο σκληρά», λέγοντάς τους πως «για πρώτη φορά η Ινδία μπορεί να κερδίσει τον παγκόσμιο σεβασμό».
(με πληροφορίες από cnn. gr / photo: freepik)
Ένας άνδρας συνελήφθη δύο φορές την Τετάρτη, αφού προσπάθησε να εισβάλει στο σπίτι του προεδρικού υποψηφίου Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ στο Λος Άντζελες, ανακοίνωσε την Πέμπτη.
Ο εισβολέας συνελήφθη αρχικά αφού σκαρφάλωσε σε φράχτη στο σπίτι και αργότερα επέστρεψε και προσπάθησε να επαναλάβει ξανά την εισβολή!
Κι αυτό λίγες στιγμές αφότου αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση.
Ο υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ έχει πολλάκις χρησιμοποιήσει στους προεκλογικούς του λόγους την απειλή για την ασφάλεια.
Ο Κένεντι έχει ζητήσει στοιχεία της Μυστικής Υπηρεσίας (Secret Service) δύο φορές στο παρελθόν. Αυτή είναι η τρίτη.
(απεμπε-EPA photo)
(photo: pixabay)
Μια μεγάλη διαδήλωση, που διοργάνωσε η Jewish Voice for Peace Grand Central Terminal έγινε viral!
Αμερικανοεβραίοι και φιλοπαλαιστίνιοι ζητούν κατάπαυση του πυρός!
Κλειστά θα παραμείνουν σήμερα Σάββατο, 28η Οκτωβρίου τα σούπερ μάρκετ, λόγω της εθνικής επετείου, ενώ δεν θα λειτουργήσουν επίσης τα μαγαζιά του λιανεμπορίου, κομμωτήρια, υπηρεσίες περιποίησης
Ανοιχτά θα είναι τα μίνι μάρκετ, φούρνοι, ζαχαροπλαστεία και άλλα μαγαζιά που δουλεύουν κανονικά τις Κυριακές και τις αργίες.
Πώς αμείβεται η αργία της 28ης Οκτωβρίου
Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), μέσω του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της Συνομοσπονδίας (ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ) (www.kepea.gr) δίνει διευκρινίσεις για τον τρόπο που θα αμειφθούν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που θα απασχοληθούν την 28η Οκτωβρίου 2023.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η 28η Οκτωβρίου περιλαμβάνεται στις υποχρεωτικές αργίες (άρθρο 60 του Ν. 4808/2021), κατά τις οποίες απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών, καθώς και η λειτουργία των επιχειρήσεων, εκτός από εκείνες που νόμιμα λειτουργούν τις Κυριακές και κατά τις υποχρεωτικές αργίες. Εφέτος, η 28η Οκτωβρίου συμπίπτει με ημέρα Σάββατο. Έτσι, ισχύουν τα εξής:
α) Για τις επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν:
1) Όσοι εργάζονται με πενθήμερο σύστημα και δεν θα απασχοληθούν το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023, εάν αμείβονται με ημερομίσθιο, θα λάβουν ένα ημερομίσθιο επιπλέον, ενώ, στους αμειβόμενους με μισθό, καταβάλλεται κανονικά ο μηνιαίος μισθός τους.
2) Όσοι εργάζονται με εξαήμερο σύστημα και δεν θα απασχοληθούν το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023, εάν αμείβονται με ημερομίσθιο, θα λάβουν κανονικά το αναλογούν ημερομίσθιο (6 ημερομίσθια συνολικά την εβδομάδα), ενώ, στους αμειβόμενους με μισθό, καταβάλλεται κανονικά ο μηνιαίος μισθός τους.
β) Για τις επιχειρήσεις που νόμιμα λειτουργούν κατά τις Κυριακές και τις αργίες, οι εργαζόμενοι που θα απασχοληθούν το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023:
1) αν αμείβονται με ημερομίσθιο, δικαιούνται το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75%, που θα υπολογιστεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν,
2) αν αμείβονται με μηνιαίο μισθό, δικαιούνται προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο 1/25 του νομίμου μισθού τους για όσες ώρες απασχοληθούν,
3) στην περίπτωση που εργάζονται με πενθήμερο σύστημα και η εργασία τους που παρέχεται το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023 αποτελεί την 6η ημέρα εργασίας της εβδομάδας, με την επιφύλαξη και των λοιπών ρυθμίσεων της νομοθεσίας, η διάρκεια της απασχόλησής τους δεν μπορεί να υπερβεί τις οκτώ ώρες και το καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους, σύμφωνα με τις παραπάνω προσαυξήσεις, προσαυξάνεται περαιτέρω κατά 40%,
4) εάν παρασχεθεί εργασία σε επιχειρήσεις, που αργούν κατά τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας και για έκτακτο λόγο λειτουργήσουν, με τις νόμιμες διατυπώσεις, το Σάββατο 28 Οκτωβρίου, τότε, για πλήρη απασχόλησή τους, οι εργαζόμενοι που αμείβονται με μισθό δικαιούνται προσαύξηση κατά 1/25 και οι αμειβόμενοι με ημερομίσθιο ένα ακόμα ημερομίσθιό τους, επί του ωρομισθίου των οποίων θα υπολογιστεί και η προσαύξηση κατά 75% για την εργασία σε ημέρες αργίας.
(φωτο:Eurokinissi)
(photo: pexels)
“Με την αποχή στο ψήφισμα ΟΗΕ για κατάπαυση πυρός, ο κ. Μητσοτάκης καθιστά την Ελλάδα αρνητικό παράγοντα για την ειρήνη
Η επιλογή του κ Μητσοτάκη να απέχει η Ελλάδα από την ψήφιση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης, για την κήρυξη ανθρωπιστικής εκεχειρίας και την διάνοιξη διόδων βοήθειας στη Γάζα, ντροπιάζει τον ελληνικό λαό και την ιστορία του, ενώ καθιστά τη χώρα μας αρνητικό παράγοντα για την ειρήνη στην περιοχή. Αντιθέτως, στον αντίποδα της στάσης της ελληνικής κυβέρνησης, σειρά ευρωπαϊκών χωρών όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία επέλεξαν να στηρίξουν την απόφαση ειδικά σε μια στιγμή που χιλιάδες Παλαιστίνιοι άμαχοι έχουν σκοτωθεί από τους βομβαρδισμούς και τη χερσαία επίθεση που εξαπολύει το Ισραήλ, ενώ η Γάζα βυθίζεται στην ανθρωπιστική κρίση λόγω του αποκλεισμού της.
Η αντιμετώπιση της Χαμάς από το Ισραήλ δεν μπορεί να συνεπάγεται τον θάνατο και άλλον αμάχων και την καταδίκη της Γάζας σε ανθρωπιστική καταστροφή. Έστω και τώρα η Ελλάδα πρέπει να πρωτοστατήσει στις προσπάθειες για κατάπαυση πυρός, αποτροπή της ανθρωπιστικής κρίσης και απελευθέρωση ομήρων, αντί να εγκλωβίζεται όλο και παραπάνω σε μια επικίνδυνη για την ασφάλειά της, μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική του δεδομένου σύμμαχου.”
Δείτε ανάρτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη:
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε, με συντριπτική πλειοψηφία, να κηρυχθεί ανθρωπιστική εκεχειρία στη Γάζα.
— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) October 27, 2023
120 χώρες όπως οι Γαλλία, Ισπανία και Πορτογαλία πήραν το μέρος της ειρήνης. Όχι η Ελλάδα του Μητσοτάκη. Απείχαμε.
Αυτή τη νύχτα στη Γάζα οι άμαχοι ζουν ξανά τη φρίκη, κι…
(ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi)
Μια γυναίκα ύποπτη κατηγορήθηκε για φόνο, καθώς ένας οδηγός δημόσιου λεωφορείου πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου μέσα στο φως της ημέρας στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ αυτή την εβδομάδα, λένε οι αρχές.
Το φρικιαστικό περιστατικό εκτυλίχθηκε λίγο πριν τις 10:30 το πρωί της Πέμπτης στην γειτονιά Germantown!
Ένας επιβάτης κατέβηκε από ένα λεωφορείο της Αρχής Μεταφορών της Νοτιοανατολικής Πενσυλβάνια (SEPTA) προτού γυρίσει και πυροβολήσει τον οδηγό τουλάχιστον έξι φορές!
Προσοχή σκληρές εικόνες!!!
freepik photo
για το ενδεχόμενο να χρειαστεί η διεξαγωγή επιχειρήσεων εσπευσμένης απομάκρυνσης πολιτών της Γερμανίας από κράτη της περιοχής, αν η ένταση εξαιτίας του πολέμου Ισραήλ/Χαμάς κλιμακωθεί περαιτέρω και η σύρραξη εξαπλωθεί.
Στην πλειονότητά τους, οι στρατιωτικοί αυτοί βρίσκονται στην Κύπρο, σε κατάσταση επιφυλακής, εξήγησαν πηγές του Γερμανικού Πρακτορείου στον Μπούντεσβερ, καθώς το Βερολίνο αναγνωρίζε πως είναι αδύνατο να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις για την εξέλιξη της κατάστασης.
Εκφράζονται ανησυχίες για τον κίνδυνο ο πόλεμος αυτός, που ξέσπασε πριν από τρεις εβδομάδες, να οδηγήσει σε ευρύτερη ανάφλεξη στην περιφέρεια, με την εμπλοκή του Λιβάνου και ακόμη και του Ιράν.
Στην περιοχή έχουν μετασταθμεύσει μονάδες των ειδικών δυνάμεων του πολεμικού ναυτικού (KSM), στην Κύπρο, και των ειδικών δυνάμεων του στρατού ξηράς (KSK), στην Ιορδανία.
(απεμπε – φωτο:pixabay)
photo INTIME
Στα μέσα του 19ου αι., μ΄ έναν εύσχημο τρόπο, ο Αριστοτέλης Ωνάσης έρχεται να επιβεβαιώσει: «οι κρίσεις γεννούν Κροίσους». Ουδέποτε διαψεύστηκαν από την ιστορία…
Στην Ελλάδα του μεσοπολέμου, το 1938, μετά το οδυνηρό παγκόσμιο κραχ, 80 στους 100 Έλληνες συγκεντρώνουν λιγότερο από το μισό του εθνικού εισοδήματος (περίπου 640 εκατομ. δολάρια). Το υπόλοιπο μισό και πλέον κατέχουν οι ανήκοντες στο 20%. Αυτήν την εποχή ο μέσος Έλληνας καταναλώνει ετησίως 18 κιλά κρέας και 3 κιλά φρέσκο ψάρι έναντι 63 και 15 του Άγγλου, αντίστοιχα. Έρευνα της Κοινωνίας των Εθνών, μεταξύ είκοσι χωρών, τοποθετεί την Ελλάδα στην τελευταία θέση σε κατανάλωση γάλακτος και αβγών. Ο μέσος όρος ζωής του Έλληνα δεν ξεπερνά τα 50 χρόνια!
Αλλά τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα…
Σε πολύ λίγο, η Ελλάδα θα εμπλακεί στον πόλεμο. Όσο οι Έλληνες πολεμούν στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, η Βέρμαχτ προσπαθεί να σπάσει την αντίστασή τους. Σε μία μνημειώδη επίθεση φιλίας, αποτυπωμένη σε προπαγανδιστικά φυλλάδια, που κυκλοφορούν στο μέτωπο, προσπαθεί να εξηγήσει: «… Ημείς οι Γερμανοί στρατιώται ερχόμεθα όχι ως εχθροί σας… Κανένας άλλος λαός δεν αγαπά και δεν θαυμάζει τόσον την μεγάλην ιστορίαν σας και τον πολιτισμόν σας, όσο ο γερμανικός… Ημείς τιμώμεν και σεβόμεθα τον ηρωισμόν σας… Έλληνες, όχι ως εχθροί ερχόμεθα ημείς, αλλά διά να κατανικώμεν την Αγγλίαν, η οποία σας παρεκίνησεν εις αυτόν τον παράλογον πόλεμον κατά ημών, αναγκάζοντάς σας να παραχωρήσετε εις αυτήν στρατιωτικά στηρίγματα…».
Αλλά και από την ελληνική πλευρά καταγράφεται αμηχανία. «Πρώτη αντίδραση του πληθυσμού, η περιέργεια κι αμέσως ύστερα η απογοήτευση» σημειώνει στο ημερολόγιό του ο λογοτέχνης Γιώργος Θεοτοκάς. «Αγάπη για τους Γερμανούς δεν υπήρχε ποτέ στην Ελλάδα, υπήρχε όμως ανέκαθεν ένας θολός θαυμασμός από μακριά (για τη δύναμή τους, το σύστημά τους, τη σοβαρότητά τους). Η επαφή μαζί τους κλόνισε αυτόν τον θαυμασμό»…
Πριν τον πόλεμο, το γερμανικό κεφάλαιο έχει μπει ειρηνικά και με όλες τις τιμές στην ελληνική αγορά, με ποσοστό μεγαλύτερο του 40% των ελληνικών εξαγωγών να καταλήγουν σε Γερμανία και Αυστρία. Με τον πόλεμο, οι εξαντλημένοι και ταλαιπωρημένοι Έλληνες καλούνται να διαχειριστούν τη σημαντικότερη απειλή της ύπαρξής τους από τον βασικό πελάτη των προϊόντων τους. Αυτός είναι ένας αγώνας επιβίωσης, από τον οποίο η Ελλάδα πρέπει να βγει νικήτρια με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.
Η είσοδος των Γερμανών στην Ελλάδα, την άνοιξη του 1941, σηματοδοτεί την έναρξη της πείνας και της εξαθλίωσης. Ο κατοχικός στρατός δεσμεύει για τις ανάγκες του κάθε αναλώσιμο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η χώρα στερεύει από τρόφιμα. Τον χειμώνα του ίδιου έτους, οι άνθρωποι πέφτουν νεκροί στους δρόμους των πόλεων. Οι άσπονδοι φίλοι και θαυμαστές της Ελλάδας, Γερμανοί τοποτηρητές, διαμαρτύρονται στους ανωτέρους τους ότι οι Έλληνες κατακτημένοι πεθαίνουν από ασιτία και δυσκολεύουν το… έργο της επιτήρησης.
Ο Χέρμαν Γκέρινγκ, εξέχουσα προσωπικότητα του χιτλερικού περιβάλλοντος, στέλνει στους στρατιωτικούς διοικητές των κατεχομένων εδαφών μία λάβρα επιστολή, στην οποία αποκαλύπτεται το πραγματικό σχέδιο των κατακτητών: «… δεν σας στείλαμε εκεί για να δουλέψετε για την ευημερία των λαών, που σας εμπιστευτήκαμε, αλλά για να πάρετε όσα περισσότερα μπορείτε, ώστε να μπορέσει να ζήσει ο γερμανικός λαός […] Αυτή η συνεχής έγνοια για τους ξένους πρέπει να τελειώνει μια για πάντα! Καρφί δεν μου καίγεται όταν μου λέτε ότι οι άνθρωποι της ζώνης ευθύνης σας πεθαίνουν από την πείνα! Αφήστε τους να πεθάνουν, εφόσον έτσι δεν λιμοκτονεί κανένας Γερμανός!».
Αυτή είναι εκπεφρασμένη η πεμπτουσία του δόγματος του Γ΄ Ράιχ: η εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών των κατακτημένων από τους εισβολείς και η παραχώρηση όλων των τοπικών προϊόντων στον γερμανικό στρατό, που… υφίσταται θυσίες στον βωμό του οράματος της Νέας Ευρώπης.
ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ! ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!
Οι Γερμανοί επιτάσσουν τις παραγωγικές μονάδες της χώρας και κατάσχουν πρώτες ύλες και προϊόντα. Για τη συντήρηση των στρατευμάτων κατοχής η Ελλάδα καλείται να καταβάλλει μηνιαίως ποσό της τάξης των 25 εκατομ. μάρκων! Οι δυνάμεις κατοχής βάζουν χέρι και στα αποθεματικά της Τραπέζης της Ελλάδος. «Δανείζονται». Οι αυξανόμενες απαιτήσεις τους προκαλούν ραγδαία υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης της δραχμής. Το πληθωριστικό νόμισμα γεμίζει την αγορά. Το κομπόδεμα μερικών χιλιάδων δραχμών -κόπων μιας ζωής του συνετού νοικοκυριού- ισοδυναμεί πλέον με μία χούφτα χώμα. Εκατομμύρια δραχμές δεν αρκούν για μια οκά λάδι.
[«Μετά τον πόλεμο, βρεθήκαμε στο σπίτι με μια στοίβα άχρηστα χαρτονομίσματα από ΄κείνα τα κοτζαμάνικα (εκ του τουρκικού kocaman – πελώριος). Τα φύλαξα και τα ΄δωσα στα εγγόνια μου να τα παίξουν αεροπλανάκια» θα αφηγηθεί στην υπογράφουσα υπέργηρος που πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας.]
Οι νέοι στο μέτωπο πολεμούν με λύσσα για την πατρίδα και τα γυναικόπαιδα στις πόλεις δίνουν καθημερινές μάχες επιβίωσης. Ένας λαός εξοντώνεται με κάθε τρόπο. Στην περιφέρεια, όπου παράγονται τα προϊόντα που συντηρούν τους κατακτητές, κάτι μετρημένο περισσεύει και για τις ανάγκες των κατοίκων. Στις πόλεις, όμως… Τρόφιμα με το σταγονόμετρο διανέμονται σε συσσίτια, όπου εξαθλιωμένοι άνθρωποι περιμένουν σε ατελείωτες ουρές, τα παιδιά ρισκάρουν τη ζωή τους σαλτάροντας σε γερμανικά καμιόνια με φαγώσιμα και πρώτα ύλες, που μπορούν να πουληθούν στην αγορά για ένα κομμάτι ψωμί, μία μπομπότα φτιαγμένη από κακής ποιότητας αλεύρι και ροκανίδια. Γάτες, σκύλοι, πουλιά, γαϊδουράκια μετατρέπονται στην απαραίτητη για τον ανθρώπινο οργανισμό πρωτεΐνη…
Από τον Νοέμβριο του 1941 έως τον Μάρτιο του 1942 η διατροφή της μέσης οικογένειας αλλάζει δραματικά. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, εκμηδενίζεται το ποσοστό των διατρεφομένων κανονικά (πρόσληψη 2.500 θερμίδων και άνω), ενώ σε μόλις 4% περιορίζεται το ποσοστό εκείνων που λαμβάνουν 1.800-2.500 θερμίδες (οριακά επαρκής διατροφή). Η ανεπαρκής διατροφή (1.200-1.800 θερμίδες) αφορά ποσοστό 18%, ο υποσιτισμός (600-1.200 θερμίδες) ποσοστό 63% και ο εντονότατος υποσιτισμός (0-600 θερμίδες) ποσοστό 15%!
Τα κάρα του δήμου μαζεύουν πτώματα από τους δρόμους. Το μέλλον της χώρας, τα παιδιά της, κείτονται αποστεωμένα, ξέπνοα. Μακρινές φωνές από τα εναπομείναντα ραδιόφωνα καλούν σε σωτηρία του εθνικού κεφαλαίου… «Ο Ερυθρός Σταυρός κάμνει θερμή έκκληση στα πατριωτικά αισθήματα κάθε Έλληνος και καλεί όλους, όσοι έχουν τα μέσα να αναλάβουν τη διατροφή ενός ή δύο παιδιών παρέχοντας σ ΄ αυτά την ημερήσια τροφή, με την πλήρη βεβαιότητα ότι με τη φιλάνθρωπη αυτή ενέργεια προσφέρει ύψιστες εθνικές υπηρεσίες».
Αυτόν τον εφιαλτικό χρόνο, στις πόλεις της Ελλάδας η πείνα σκοτώνει περισσότερους από 7.000 ανθρώπους κάθε μήνα. Στο τέλος του πολέμου, οι νεκροί από την ασιτία θα έχουν αγγίξει τους 500.000. Μοναδική ευκολία στο έργο των κατακτητών προσφέρουν οι μαυραγορίτες, οι δωσίλογοι, οι προδότες του τόπου και των ιδανικών του. Η ύπαρξή τους, από γεννήσεως του κόσμου, είναι δεδομένη. Τους βρίσκεις σε κάθε εποχή, σε κάθε «πολιτισμένη» γωνιά του πλανήτη, σε κάθε αγώνα επιβίωσης, σε κάθε κρίση που θα γεννήσει μερικούς Κροίσους….
Ο Χίτλερ το ξέρει καλά. Το διατρανώνει μέσα από το «πόνημά» του, με τίτλο «Ο Αγών μου»: «… ο νικητής, αν είναι έξυπνος, θα εμπιστευθεί σε πρόσωπα της εθνικότητας του νικημένου λαού, που δεν έχουν ούτε χαρακτήρα, ούτε τιμή, τον ρόλο του δεσμοφύλακα διότι γνωρίζει ότι τα πρόσωπα αυτά θα τον βοηθήσουν στο έργο της ολοκληρωτικής υποδούλωσης των συμπατριωτών τους, κατά τρόπο πολύ σκληρότερο και πολύ πιο ανελέητο από εκείνον που θα μεταχειριζόταν ένα οποιοδήποτε ξένο κτήνος»!
«ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΠΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΟΥΝ»
Όσοι αντιστέκονται ακόμα στον μεγάλο λιμό έχουν ξεπουλήσει το λιγοστό βιος τους στη μαύρη αγορά. Τα σπίτια σχεδόν έχουν αδειάσει απ’ ό,τι πολύτιμο διαθέτουν. Ένα κόσμημα, ένα ραδιόφωνο, μια ραπτομηχανή, ένα τραπέζι. Για δύο οκάδες λάδι, τρεις κονσέρβες κρέας, μια χούφτα σταφίδες, πέντε οκάδες ψειριασμένο αλεύρι. Πρόθυμοι αγοραστές βρίσκονται παντού. Στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων φιλοξενούνται τα δελτία διανομής τροφίμων, στην τελευταία μικρές αγγελίες ενδιαφερομένων αγοραστών «εις συμφέρουσας τιμάς»… Στο μεταξύ, τα νοσοκομεία δημοσιεύουν προειδοποιήσεις: «Φέρεται εις γνώσιν του κοινού ότι ουδείς ασθενής θα εισάγηται εις το Θεραπευτήριον εάν δεν προσκομίση το δελτίον άρτου αυτού».
Είναι, βέβαια, κι αυτοί οι περιστασιακοί. Οι εξ ανάγκης… Αυτοί που δεν είναι όλοι μαυραγορίτες. Φέρνουν από την περιφέρεια λιγοστά αγροτικά προϊόντα για να τα μοσχοπουλήσουν στην πόλη. Μπορεί να είναι και σαλταδόροι. Τρυπώνουν στα τρένα τροφοδοσίας του γερμανικού στρατού με αγροτικά προϊόντα, σε σταθμούς λίγο έξω από την Αθήνα και ώσπου να φτάσουν στο αμαξοστάσιο του Ρέντη, έχουν παραχώσει στα σακιά τους ό,τι έχουν προλάβει να βουτήξουν από τα βαγόνια, που προορίζονται συνήθως για τις ανάγκες των κατακτητών.
Ψηφίδες του ιδιότυπου κύκλου συναλλαγής, που ανοίγει συνήθως ο πόλεμος. Οι σαλταδόροι πωλούν τρόφιμα αντί αδρών ποσών, με τα οποία κι αυτοί συντηρούν οικογένειες. Άλλοι πάλι αποθησαυρίζουν χρήμα και κάποιοι άλλοι, που δέχονται και κοσμήματα ή μικροαντικείμενα, τα μεταπωλούν σε μεγαλεμπόρους…
Η έλλειψη γεννά την ανάγκη και η ανάγκη τη ζήτηση. Όσο η ζήτηση αυξάνεται, τόσο φουντώνει η «μαύρη αγορά». Κι αφού τα νοικοκυριά έχουν αποψιλωθεί, ήρθε η στιγμή να δοθούν και οι… τοίχοι. Ένα σπίτι στην πόλη ή στην περιφέρεια, ένα κομμάτι γης… Οι αετονύχηδες κάνουν χρυσές δουλειές επιδιδόμενοι σε έναν φρικώδη καννιβαλισμό, που κοσμίως θα καταγραφεί στην ιστορία ως «οικονομικός δοσιλογισμός». Πατούν στην αγωνία της επιβίωσης, αρπάζουν ό,τι μπορούν, αποδεκατίζουν περιουσίες, στύβουν ζωές…
[«Σε κάθε τόπο θα βρεθούν κάμποσα φιλόδοξα καθάρματα, που θα εξυπηρετήσουν πρόθυμα τους σκοπούς μου, γιατί αυτός θα είναι ο μόνος τρόπος να αναδειχθούν και να πλουτίσουν στη χώρα τους…» – Χίτλερ, «Ο Αγών μου»]
Σε υπόμνημά της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πωλησάντων Ακινήτων επί Κατοχής, θα δώσει σε καιρό ειρήνης πλέον, ένα παράδειγμα κατάπτυστης συναλλαγής:
Ας πούμε ότι ένα ακίνητο έχει προπολεμική αξία 500.000 δραχμές ή 500 λίρες (1 λίρα=1.000 δρχ.) Λόγω πληθωρισμού στην Κατοχή το ακίνητο αυτό θα είχε αξία 1.000.000 δραχμών ή 50 λιρών (1 λίρα=20.000 δρχ.). Αυτή ήταν, λοιπόν, η τιμή του προσυμφώνου. Αρχικά κλεινόταν μία συμφωνία που προέβλεπε την αγορά του ακινήτου συνήθως στο 1/10 έως και 1/20 της προπολεμικής αξίας του. Αλλά ο αγοραστής με διάφορα προσχήματα (φόρτο εργασίας, προβλήματα στους τίτλους κ.ά.) καθυστερούσε την υπογραφή του συμβολαίου. Ύστερα από κανέναν μήνα εσκεμμένης κωλυσιεργίας, οπότε η δραχμή έχανε ισχύ και η λίρα κέρδιζε, τα χρήματα που έπαιρνε στο χέρι του ο πωλητής είχαν χάσει ακόμη περισσότερο την αξία τους. Σε κάθε περίπτωση και βάσει του νομοθετικού διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο κάθε ποσό συναλλαγής άνω των 30.000 δρχ. έπρεπε αναγκαστικά να κατατίθεται σε τράπεζα ή στο ταχυδρομικό ταμιευτήριο, ο πωλητής ήταν υποχρεωμένος να καταθέσει το αντίτιμο της πώλησης σε τραπεζικό κατάστημα και να «τραβάει» από τον λογαριασμό του κατά διαστήματα 30.000 δρχ. Ώσπου να πάρει όλο το ποσό της πώλησης, η αξία του χρήματος είχε πέσει στα τάρταρα… Έτσι, από τις 50 λίρες, που θεωρητικά θα έπρεπε να εισπράξει από την πώληση του ακινήτου του, έφτανε να εισπράττει 5!
Σύμφωνα, δε, με αυτό το ίδιο όργανο που συστήνουν οι πωλητές για να διεκδικήσουν κάποτε την επιστροφή των περιουσιών τους, η προπολεμική αξία των αστικών ακινήτων, που στον πόλεμο άλλαξαν χέρια αντί συνολικού ποσού 4.500.000 χρυσών λιρών, άγγιζε τα 63.000.000 λίρες, δηλαδή μεσούσης της ανάγκης για επιβίωση κοστολογήθηκαν στο 1/14 της πραγματικής τους αξίας! Τα δε αγροτικά ακίνητα πουλήθηκαν στο 1/20 της αξίας τους (1.050.000 έναντι 21.000.000 χρυσών λιρών)! Ειδικότερα, σύμφωνα με το «Ειδικό Βιβλίο Απογραφής», 150.000 ακίνητα πουλήθηκαν έναντι 0,10 – 3 χρυσών λιρών, 100.000 έναντι 3-50 λιρών, 80.000 έναντι 50-200 λιρών και 20.000 έναντι 200-4.000 λιρών.
Σε συνθήκες πολέμου και πείνας κάποιοι έκαναν χρυσές δουλειές… Από ένα σύνολο 60.000 αγοραστών, κατά τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου, 40.000 αγόρασαν ένα ακίνητο, 10.000 δύο ακίνητα, 5.000 τρία, 3.000 από τέσσερα έως δέκα ακίνητα, 1.500 από ένδεκα έως είκοσι, 400 από 21 έως 50 ακίνητα και 100 από 51 και πάνω! Από αυτήν την ιδιότυπη πυραμίδα αποθησαύρισης κέρδους πάνω στις ανάγκες επιβίωσης απελπισμένων ανθρώπων, προκύπτει ότι 5.000 Έλληνες βγήκαν από τον πόλεμο αισθητά πλουσιότεροι, έχοντας στην κατοχή τους από τέσσερα έως και 50 και πλέον ακίνητα!
Η Ομοσπονδία Αγοραστών, από την πλευρά της, σε ένα αντίστοιχο υπόμνημα, θα ισχυριστεί ότι «… τα ελατήρια των πωλήσεων δεν ήτο η πείνα και η πενία και η αναπότρεπτος ανάγκη, αλλά ήτο η εμπορία και η κερδοσκοπική επιχείρησις. Αι εξαιρέσεις πωλήσεων λόγω ανάγκης είναι σχετικώς ελάχισται…» και πως «το 85% των πωληθέντων κατά την κατοχήν ακινήτων ήσαν βεβαρυμένα δι ενυπόθηκων δανείων δι υγειών προπολεμικών δραχμών, εξοφληθέντων διά πληθωρικών της κατοχής και συνεπώς υπερωφελήθησαν αδικήσαντες τους ενυπόθηκους δανειστάς τους»…
Το θέμα είναι πως, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, μόνο τη διετία 1941-42, δηλαδή την περίοδο της πείνας και της εξαθλίωσης του πληθυσμού, άλλαξαν χέρια 259.000 ακίνητα από τα συνολικά 350.000 που πουλήθηκαν καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Άλλωστε, μετά το ’42, το επισιτιστικό πρόβλημα του ελληνικού πληθυσμού κάπως θα εξωραϊστεί με την αποστολή διεθνούς βοήθειας μέσω Ερυθρού Σταυρού και την πύκνωση των συσσιτίων. Με κάποιον τρόπο οι άνθρωποι θα ελέγχουν την πείνα τους και θα περιφρουρούν ό,τι βιος τούς έχει απομείνει.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης, πάντως, θα διενεργήσει τη δική του έρευνα. Με εγκύκλιό του της 7ης Ιουλίου του 1948 προς όλα τα υποθηκοφυλακεία της χώρας, θα ζητήσει στοιχεία για τις αγοραπωλησίες της Κατοχής. Ο εμφύλιος εμποδίζει την αποστολή στοιχείων από το σύνολο των υπηρεσιών. Με ό,τι στοιχείο έχει αποσταλεί, προκύπτουν 237.959 αγοραπωλησίες κατά την επίμαχη περίοδο. Δεν συμπεριλαμβάνεται η περιφέρεια.
Οι πωλητές καταγγέλλουν ότι μεταξύ των αγοραστών βρίσκονται βιομήχανοι, επιχειρηματίες, κτηματίες, έμποροι, εφοπλιστές, εργολάβοι, τραπεζίτες και νομικά πρόσωπα, όπως για παράδειγμα η Εθνική Τράπεζα. Οι αγοραστές απαντούν ότι σε ποσοστό 90% είναι μικροί επαγγελματίες, δημόσιοι υπάλληλοι, μικροκτηματίες, εργάτες, μικρέμποροι, βιοτέχνες, γεωργοί, συνταξιούχοι…
Καθώς ο πόλεμος μαίνεται, οι Σύμμαχοι, που βλέπουν τις αρπαγές, τις λεηλασίες, τις απάνθρωπες αγοραπωλησίες σε όλες, λίγο πολύ, τις ευρωπαϊκές χώρες, που έχει καταλάβει ο Άξονας, σημειώνουν ότι είναι «αποφασισμένοι να μη δεχθούν ή ανεχθούν τοιαύτας κακάς πράξεις…» και εκδηλώνουν την πρόθεσή τους να αποκαταστήσουν τις αδικίες… «Αι Σύμμαχοι Κυβερνήσεις ειδοποιούν πρωτίστως τους ενδιαφερομένους, ότι επιφυλάσσουν τα δικαιώματά τους να θεωρήσουν ακύρους τας μεταβιβάσεις ή ποσά των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των και συμφερόντων οιασδήποτε φύσεως εις χώραν κατελημμένην ή ελεγχομένην ή εμμέσως υπό του Άξονος…» διακηρύσσουν με ανακοίνωση τους οι συμμαχικές δυνάμεις στις 5 Ιανουαρίου του 1943.
Η λήξη του πολέμου αφήνει μια Ελλάδα καθημαγμένη. Με απώλεια 13% του πληθυσμού της, κατεστραμμένες υποδομές, 3.700 πόλεις, χωριά και οικισμούς ερείπια, 1.200.000 πολίτες άστεγους. Εκείνοι που πούλησαν για ένα κομμάτι ψωμί τα σπίτια και τα χωράφια τους αισιοδοξούν -και με τη στήριξη των συμμάχων- να τα πάρουν πίσω. Να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα. Να επουλώσουν τις πληγές τους. Πολύ σύντομα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες-θύματα του Άξονα ενεργοποιούνται μηχανισμοί δημοκρατικής ανασυγκρότησης, που προσανατολίζονται πρωτίστως στην κάθαρση του εσωτερικού τους από τα φασιστικά υπολείμματα και τους συνεργάτες τους. Επιπλέον, κινούν διαδικασίες επιστροφής των περιουσιών «που απωλέσθησαν αδίκως εν καιρώ πολέμου». Σε Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Γαλλία και αλλού δωσίλογοι και «κοράκια» οδηγούνται σε δίκες και τιμωρούνται παραδειγματικά.
Η Ελλάδα δεν έχει χρόνο. Προετοιμάζει άλλο μέτωπο πολέμου. Αυτό του Εμφυλίου. Μετά τη λήξη και αυτού του πολέμου, θα επιβληθούν πρόστιμα στους «μαύρους αγοραστές της κατοχικής ευκαιρίας». Οι περιουσίες δεν θα επιστραφούν. Όσο για τα πρόστιμα, δεν θα εισπραχθούν ποτέ στο ύψος που καταβλήθηκαν…
(ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: freepik)