Τα drones έχουν κατακτήσει το πεδίο της μάχης στην σύγκρουση στην Ουκρανία, καθιστώντας σχεδόν απαραίτητη την σύγχρονη τεχνολογία πολέμου.
Γιατί η Ρωσία κατάφερε να προσαρμοστεί σε αυτή την επαναστατική αλλαγή τόσο γρήγορα;
Δύο ρωσικά drones – το Lancet και το Geran – έχουν ήδη κλέψει τα δυτικά πρωτοσέλιδα ως εξαιρετικά αποτελεσματικά συστήματα μάχης χωρίς πλήρωμα, αλλά τι γίνεται με τα άλλα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV) που εκμεταλλεύονται οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις;
Το 2021, η National Interest ανακήρυξε τα έξι καλύτερα «δολοφονικά drones» της Ρωσίας, εγείροντας το ερώτημα εάν το έθνος θα κάλυπτε την διαφορά με τις ΗΠΑ και την Τουρκία σε σχέση με την μαζική παραγωγή και χρήση UAV στο πεδίο της μάχης. Μεταξύ αυτών ήταν τα drones Orion, Altius, Sirius, Helios, Grom και Okhotnik.
Το Sputnik επικοινώνησε με τον Αντρέι Κόσκιν, βετεράνο του σοβιετικού και ρωσικού στρατού, έφεδρο συνταγματάρχη και στρατιωτικό ειδικό, για να συζητήσει τα υπερσύγχρονα συστήματα που κατά κάποιο τρόπο έχουν αποκρυβεί από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
UAV Orion
«Στον ρωσικό στρατό [ο Orion] είναι γνωστός ως Inokhodets [ο Βηματοδότης]», είπε ο Koshkin στο Sputnik. «Ανήκει στην κατηγορία των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV) μεσαίου υψομέτρου μεγάλης αντοχής (MALE).
“Το άνοιγμα των φτερών τους είναι αρκετά μεγάλο: 16 μέτρα. Το σώμα του drone έχει μήκος οκτώ μέτρα και έχει βάρος απογείωσης περίπου 1000 κιλά με μέγιστο ωφέλιμο φορτίο 450 κιλά. Ο οπλισμός του περιλαμβάνει τέσσερις πυραύλους ή ειδικά σχεδιασμένες διορθωτικές βόμβες μικρού διαμετρήματος, οι λεγόμενες Kab20, Kab50. Πρέπει να πούμε ότι αυτά τα drones χρησιμοποιούνται πολύ ενεργά από τις ένοπλες δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην ζώνη μάχης της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης».
Το Orion, μια οικογένεια ρωσικών UAV που αναπτύχθηκε από τον Όμιλο Kronstadt, είχε επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικό κατά την διάρκεια του συριακού πολέμου: μέχρι τον Φεβρουάριο του 2021, το drone είχε πραγματοποιήσει 38 πτήσεις στην Συρία, συμπεριλαμβανομένων 17 επιθέσεων σε τρομοκρατικούς στόχους, 20 αποστολές αναγνώρισης και μία αποστολή για άλλους σκοπούς».
Altius-M
Το Altius-U, ένα τρομερό αεροσκάφος μάχης βαρέως τύπου που αναπτύχθηκε από το ρωσικό γραφείο σχεδιασμού Sokol, χρησιμοποιείται επίσης στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση, σύμφωνα με τον συνομιλητή του Sputnik.
«Είναι σχεδιασμένο κυρίως για αποστολές αναγνώρισης και το άνοιγμα των φτερών του είναι πολύ μεγαλύτερο [από αυτό του Orion] – 28 μέτρα», είπε ο Koshkin.
«Ένας οπτικο-ηλεκτρονικός αναγνωριστικός σταθμός και ένα πλευρικό ραντάρ έχουν εγκατασταθεί στο UAV, επιτρέποντας μια αρκετά ευρεία κάλυψη της περιοχής αναγνώρισης και η εμβέλεια πτήσης του φτάνει περίπου τα 7.000 χιλιόμετρα. Επιπλέον, μπορεί να μείνει στον αέρα για 48 ώρες και έχει ταχύτητα έως και 250 χιλιόμετρα την ώρα. Το φορτίο μάχης του φτάνει επίσης τον έναν τόνο. Δηλαδή αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό του Orion».
Sirius
Το Sirius είναι ένα ρωσικό επιθετικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος που αναπτύχθηκε από την ρωσική εταιρεία Kronstadt και βασίζεται στην πλατφόρμα Orion.
«Το μη επανδρωμένο όχημα Sirius είναι ένα πιο προηγμένο μοντέλο του Orion», εξήγησε ο Koshkin. “Τα μη επανδρωμένα οχήματά μας εκσυγχρονίζονται συνεχώς. Μελετάμε τις ανάγκες των χειριστών και του διοικητικού προσωπικού στο πεδίο της μάχης. Και, φυσικά, σε σχέση με αυτό, γίνονται βελτιώσεις προκειμένου να ενισχυθεί η τακτική [του όπλου] και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, γι’ αυτό και εμφανίστηκε ο Σείριος».
Ο ειδικός επεσήμανε ότι η ακτίνα πτήσης του Sirius έχει αυξηθεί στα 1000 χιλιόμετρα ενώ το φορτίο της βόμβας έχει αυξηθεί στα 300 κιλά.
“Ανήκει στην κατηγορία των μη επανδρωμένων οχημάτων μεσαίου ύψους, μεγάλης διάρκειας και έχει ήδη λάβει βάρος απογείωσης δύο τόνων: διπλάσιο. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα. 20 ώρες στον αέρα συνεχώς σε υψόμετρο 7000 μέτρων, ” επεσήμανε ο Κόσκιν.
Ήλιος
Το Helios είναι ένα αναγνωριστικό drone που αναπτύχθηκε από τον Όμιλο Kronstadt. Σχεδιάστηκε για μακροχρόνια περιπολία σε μια δεδομένη περιοχή.
«Το αναγνωριστικό αεροσκάφος Helios έχει άνοιγμα φτερών έως και 30 μέτρα», σημείωσε ο Koshkin. «Βλέπουμε ότι το άνοιγμα των φτερών αυξάνεται συνεχώς και τα τακτικά και τεχνικά χαρακτηριστικά βελτιώνονται όσον αφορά την διάρκεια στον αέρα, την εμβέλεια και τις αποστολές».
Το βάρος απογείωσης του Helios φτάνει τους τέσσερις τόνους, με χωρητικότητα 800 κιλά. Το UAV έχει ταχύτητα πλεύσης 350-450 km/h και είναι ικανό να ανέβει σε ύψος 11 χιλιάδων μέτρων. Η μέγιστη διάρκεια πτήσης του είναι 30 ώρες και η εμβέλειά του είναι 3.000 km.
Σύμφωνα με τον Koshkin, το Helios δεν έχει ακόμη χρησιμοποιηθεί εκτενώς στο πεδίο της μάχης. Είπε πως το ενσωματωμένο ραντάρ του παρέχει αναζήτηση και παρακολούθηση στόχων αέρα, εδάφους και επιφανείας. Το drone θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μια ενιαία αποστολή αναγνώρισης καθώς και σε ομάδες με άλλα αεροσκάφη.
Grom (“Thunder”)
“Το υψηλής ταχύτητας Grom [“Thunder”] έχει φορτίο μάχης δύο τόνων. Το βάρος απογείωσης του είναι επτά τόνοι. Δηλαδή, αυτά είναι αρκετά εντυπωσιακά τακτικά και τεχνικά χαρακτηριστικά”, είπε ο Koshkin.
Το Grom είναι επίσης τέκνο του Ομίλου Kronstadt. Το UAV έχει κλασική σχεδίαση «αεροσκάφους» και ουρά σε σχήμα V. Το άνοιγμα των φτερών του είναι 10 μέτρα και το μήκος του φτάνει σχεδόν τα 14 μέτρα. Η μέγιστη ταχύτητά του είναι 1000 km/h και η ταχύτητα πλεύσης είναι 800 km/h.
«Μπορεί, υποθετικά, να φέρει κατευθυνόμενους πυραύλους αέρος-εδάφους X-38», είπε ο ειδικός. “Λοιπόν, μπορεί, φυσικά, να χρησιμοποιήσει ένα ευρύ φάσμα αεροπορικών όπλων. Αυτό περιλαμβάνει κατευθυνόμενους πυραύλους και κατευθυνόμενες βόμβες Kab250 και Kab500. Δηλαδή, όχι τα χαμηλά όπλα για μικρά drones, αλλά τα ισχυρά που χρησιμοποιούνται από βομβαρδιστικά.”
Επιπλέον, το Grom μπορεί να ελέγξει ένα σμήνος drones, σημείωσε ο Koshkin.
“Είναι σε θέση να το κάνει αυτό χρησιμοποιώντας 10 μικρού μεγέθους drones Molniya. Μπορεί να τα ελέγξει αμέσως”, εξήγησε ο στρατιωτικός βετεράνος.
Okhotnik (“Κυνηγός”)
«Όταν πρόκειται για το Okhotnik, αυτό το drone βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και πολύ καιρό», είπε ο Koshkin.
“Πρόκειται για ένα jet drone. Αναπτύχθηκε μαζί με το μαχητικό αεροσκάφος Su-57 πέμπτης γενιάς. Είναι συνεχώς σε λειτουργία εκσυγχρονισμού/βελτιστοποίησης, επειδή είναι ήδη ένα αρκετά περίπλοκο όπλο. Και φυσικά, οι παράμετροί του αυξάνονται σε ύψος, Το φορτίο μάχης και φυσικά η εμβέλειά του αυξάνεται επίσης πολύ έντονα. Λέγεται και S-70. Αυτό είναι ήδη ένα βαρύ drone. Δηλαδή, αν τα προαναφερθέντα drones είναι της μεσαίας τάξης, τότε το Okhotnik είναι ένα βαρύ επιθετικό drone. Το μήκος του είναι περίπου 14, το άνοιγμα των φτερών δεν είναι πολύ μεγάλο – 19 μέτρα, αλλά το φορτίο μάχης είναι σχεδόν τρεις τόνοι (2,8 τόνοι).
Το μη επανδρωμένο εναέριο όχημα επίθεσης Okhotnik αναπτύχθηκε στο γραφείο σχεδιασμού Sukhoi. Τον Μάιο του 2022, κατά την διάρκεια των δοκιμών του drone, το Okhotnik εκτόξευσε επίγειους στόχους με κατευθυνόμενους πυραύλους, οι οποίοι αποτελούν μέρος του οπλισμού του μαχητικού Su-57, είπε στο Sputnik πηγή που γνωρίζει το θέμα. Ο επικεφαλής της Rostec Corporation, Sergei Chemezov, δήλωσε τότε ότι η παραγωγή των βαρέων επιθετικών drones Okhotnik για το Υπουργείο Άμυνας θα ξεκινήσει το 2023.
Παρόλο που πιστεύεται ότι τα αμερικανικά drones είναι κορυφαία, πολλά από αυτά έχουν αποδειχθεί άχρηστα στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση. Ο Koshkin εξήγησε ότι ανεξάρτητα από το πόσο προηγμένο είναι το μηχάνημα, θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη πολλούς παράγοντες στο πεδίο της μάχης και τις συνθήκες πολέμου.
“Είναι άλλο πράγμα να έχεις ένα ή δύο δείγματα στο σπίτι και να λες σε όλους ότι “Είμαστε υψηλής τεχνολογίας. Δημιουργούμε μη επανδρωμένα οχήματα” και άλλο πράγμα είναι να τα χρησιμοποιούμε στο πεδίο της μάχης”, είπε ο στρατιωτικός ειδικός. “Δηλαδή, αυτό σημαίνει δημιουργία μιας κατάλληλης ομάδας ειδικών, μάθηση αλληλεπίδρασης με τον διοικητή συνδυασμένων όπλων που οργανώνει την μάχη, αλληλεπίδραση με μονάδες πυροβολικού και τεθωρακισμένων. Δηλαδή, όλα αυτά είναι πολύ πιο περίπλοκα”, είπε.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εκπρόσωποι των ρωσικών επιχειρήσεων του στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατασκευάζουν μη επανδρωμένα οχήματα, επισκέπτονται τακτικά την ζώνη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, εξήγησε ο στρατιωτικός βετεράνος. Συγκρίνουν χαρακτηριστικά που σχεδίασαν και παράγουν στο εργοστάσιο ό,τι χρειάζεται για τον σύγχρονο πόλεμο στο ουκρανικό πεδίο μάχης.
Ενώ ο στρατός των ΗΠΑ καυχιόταν ότι μετέτρεψε την Ουκρανία στο πεδίο δοκιμών τους, η αποτυχημένη αντεπίθεση έδειξε ότι ήταν Ρώσοι και όχι Αμερικανοί, που έμαθαν γρήγορα το μάθημά τους , σύμφωνα με τον έφεδρο συνταγματάρχη.
