Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι γραφείς δούλευαν σε στενές και σκυμμένες θέσεις που ήταν τόσο ακραίες, που μπορεί να τους οδήγησε στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας στις αρθρώσεις τους και σε άλλα σκελετικά προβλήματα, αποκαλύπτει μια νέα ανάλυση.
Οι αρχαιολόγοι εξέτασαν τους σκελετούς 69 ενήλικων αρσενικών – 30 εκ των οποίων ήταν γραμματείς – που θάφτηκαν μεταξύ 2700 και 2180 π.Χ. σε μια νεκρόπολη στο Abusir, ένα ταφικό συγκρότημα πυραμίδας στην Αίγυπτο. Μια νέα ανάλυση των οστών τους δημοσιεύτηκε την Πέμπτη (27 Ιουνίου) στο περιοδικό Scientific Reports .
Το να είσαι γραφέας στην αρχαία Αίγυπτο θεωρούνταν καριέρα υψηλού επιπέδου, ειδικά επειδή αυτοί οι άνδρες ήξεραν να διαβάζουν και να γράφουν – μια δεξιότητα που κατείχε μόνο το 1% έως 5% του αρχαίου αιγυπτιακού πληθυσμού, σύμφωνα με το University College του Λονδίνου .
«Οι αξιωματούχοι με δεξιότητες στη γραφή ανήκαν στην ελίτ της εποχής και αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της κρατικής διοίκησης», η συν-συγγραφέας της μελέτης Veronika Dulíková , αιγυπτιολόγος στο Τσεχικό Ινστιτούτο Αιγυπτιολογίας της Σχολής Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Charles, στην Τσεχική Δημοκρατία. , είπε στο Live Science σε ένα email. «Ήταν λοιπόν σημαντικά για τη λειτουργία και τη διαχείριση ολόκληρης της χώρας».
Αλλά και οι γραφείς είχαν μειονεκτήματα στη δουλειά τους, καθώς συχνά εκτελούσαν επαναλαμβανόμενες διοικητικές εργασίες που περιελάμβαναν κάθισμα σε συγκεκριμένες θέσεις για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, σύμφωνα με μια δήλωση.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι σκελετοί των γραφέων παρουσίαζαν πιο εμφανείς εκφυλιστικές αλλαγές στις αρθρώσεις τους, σε σύγκριση με τα ενήλικα αρσενικά που ασκούσαν άλλα επαγγέλματα. Οι περιοχές που επηρεάστηκαν περισσότερο περιελάμβαναν τη δεξιά κλείδα, το οστό του δεξιού άνω βραχίονα όπου συνδέεται με την υποδοχή του ώμου, το κάτω μέρος του δεξιού οστού του μηρού όπου συναντά το γόνατο και τον σπόνδυλο στην κορυφή της σπονδυλικής στήλης.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης μοναδικές εσοχές και στις δύο επιγονατίδες κάθε γραφέα και μια «πεπλατυσμένη επιφάνεια σε ένα οστό στο κάτω μέρος του δεξιού αστραγάλου», σύμφωνα με τη δήλωση.
Η αιτία αυτών των σκελετικών αλλαγών πιθανότατα οφειλόταν στο ότι οι γραφείς κάθονταν για μεγάλες περιόδους σε στάση σταυροπόδι ή ενώ γονάτιζαν στα αριστερά τους πόδια με τα δεξιά τους λυγισμένα προς τα πάνω με τον πάπυρο στην αγκαλιά τους.
«Σε μια τυπική θέση εργασίας του γραφέα, το κεφάλι έπρεπε να είναι λυγισμένο προς τα εμπρός και η σπονδυλική στήλη να κάμπτεται, γεγονός που άλλαξε το κέντρο βάρους του κεφαλιού και ασκούσε πίεση στη σπονδυλική στήλη», η επικεφαλής συγγραφέας Petra Brukner Havelková , ανθρωπολόγος στο Τμήμα Ανθρωπολογίας στο Εθνικό Μουσείο της Πράγας, είπε στο Live Science σε ένα email. «Και η συσχέτιση μεταξύ [διαταραχών της γνάθου] και δυσλειτουργίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή των συμπτωμάτων του αυχένα/ώμου είναι καλά τεκμηριωμένη ή υποστηρίζεται από κλινικές μελέτες».
Πρόσθεσε, «Μπορεί να συνειδητοποιήσουμε ότι αν και ήταν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι που ανήκαν στην αρχαία αιγυπτιακή ελίτ, υπέφεραν τις ίδιες ανησυχίες με εμάς σήμερα και εκτέθηκαν σε παρόμοιους επαγγελματικούς παράγοντες κινδύνου στο επάγγελμά τους όπως οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι σήμερα».
Έχουν επίσης βρεθεί πολυάριθμα αγάλματα και τοιχογραφίες σε τάφους που δείχνουν γραφείς να κάθονται σε αυτές ακριβώς τις θέσεις και να εκτελούν τα καθήκοντά τους.
«Η ανάγλυφη διακόσμηση σε τάφους και αγάλματα με γραφέα μας δίνουν μια ιδέα για τις στάσεις των γραφέων της εποχής», είπε η Dulíková. “Ήταν σε διαφορετικές θέσεις καθιστών και όρθιων. Αυτές είναι επομένως πολύ σημαντικές για τη μελέτη των φυσικών αλλαγών που εμπλέκονται.”
Οι σιαγόνες και τα πρώτα οστά των γραφέων στους δεξιούς αντίχειρές τους φάνηκαν επίσης να επηρεάζονται, φέροντας φθορά που δεν φαίνεται στους άλλους σκελετούς. Αυτό ήταν πιθανότατα το αποτέλεσμα του ότι οι γραφείς μασούσαν τις άκρες των αντικειμένων από βιασύνη για να δημιουργήσουν εργαλεία γραφής, τα οποία στη συνέχεια τσιμπούσαν με τους αντίχειρές τους καθώς έγραφαν.
«Η έρευνά μας αποκαλύπτει ότι η παραμονή σε σταυροπόδι καθιστή ή γονατιστή θέση για παρατεταμένες περιόδους και οι επαναλαμβανόμενες εργασίες που σχετίζονται με τη γραφή και την προσαρμογή των στυλό κατά τη διάρκεια της γραφικής δραστηριότητας, προκάλεσαν την υπερβολική υπερφόρτωση της γνάθου, του λαιμού και των ώμων. », έγραψαν οι συγγραφείς στη μελέτη.
Δείτε ΕΔΩ
photo: pixabay