Οι αρχαιολόγοι έχουν αναλύσει αντικείμενα που ελήφθησαν από το Σπήλαιο Te’omim στους λόφους της Ιερουσαλήμ , συμπεριλαμβανομένων λαμπτήρων πετρελαίου, τσεκουριών και ακόμη και τριών ανθρώπινων κρανίων.

Πριν από περίπου 2.000 χρόνια, τα αντικείμενα τοποθετήθηκαν στη σπηλιά από μέλη της λατρείας κατά τη διάρκεια προσπαθειών να καλέσουν τους νεκρούς – μια αρχαία πρακτική γνωστή ως «νεκρομαντεία».

Οι σπηλιές έχουν θεωρηθεί ως τοποθεσίες για αυτό το «τελετουργικό της μαγείας», επειδή θεωρούνταν ότι παρέχουν πρόσβαση στο υπόγειο – και ως εκ τούτου στον «κάτω κόσμο».

Η νέα μελέτη έχει συνταχθεί από ένα ζευγάρι αρχαιολόγων – τον ​​Eitan Klein από την Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ και τον Boaz Zissu από το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan.

«Το Σπήλαιο Te’omim στους λόφους της Ιερουσαλήμ έχει όλα τα λατρευτικά και φυσικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για να χρησιμεύσει ως μια πιθανή πύλη προς τον κάτω κόσμο», λένε στο έγγραφό τους.

«Τα ευρήματα και τα συγκεκριμένα αρχαιολογικά τους πλαίσια παρέχουν καλύτερη κατανόηση των μαντικών τελετουργιών που πιθανώς τελούνταν στο σπήλαιο».

Γνωστό και ως Σπήλαιο των Διδύμων, το Σπήλαιο Te’omim βρίσκεται ανατολικά της πόλης Beit Shemesh, νοτιοδυτικά της Ιερουσαλήμ.

Ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1873 από ειδικούς που το χαρτογράφησαν και σημείωσαν έναν βαθύ λάκκο στο βόρειο άκρο του, αλλά μόλις στα τέλη της δεκαετίας του 2000 αρχαιολόγοι από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ άρχισαν να μελετούν τον χώρο με εκτενή λεπτομέρεια.

Περισσότεροι από 120 άθικτοι λαμπτήρες λαδιού συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια των προσπαθειών έρευνας μεταξύ 2010 και 2016 από όλα τα τμήματα του σπηλαίου, οι περισσότεροι από τους οποίους χρονολογήθηκαν στον δεύτερο έως τον τέταρτο αιώνα μ.Χ.

«Όλοι αυτοί οι λαμπτήρες είχαν μπει σκόπιμα σε στενές, βαθιές ρωγμές στους τοίχους του κύριου θαλάμου ή κάτω από τα ερείπια», λένε οι συγγραφείς.

«Ορισμένες ρωγμές περιείχαν ομάδες λυχναριών λαδιού αναμεμειγμένες με όπλα και αγγεία από παλαιότερες περιόδους ή τοποθετημένες με ανθρώπινα κρανία».

Η ομάδα προτείνει ότι οι λάμπες πετρελαίου, τα όπλα, τα αγγεία, τα νομίσματα και τρία ανθρώπινα κρανία χρησιμοποιήθηκαν ως μέρος των τελετών νεκρομαντείας που έλαβαν χώρα στο σπήλαιο.

Αυτά τα αντικείμενα χρονολογούνται από τότε περίπου 2.000 χρόνια πριν, κατά τη ρωμαϊκή εποχή.

Η είσοδος του σπηλαίου είναι ένα φυσικό άνοιγμα που διευρύνθηκε από ένα άτομο που χρησιμοποιούσε κάποιο εργαλείο, πιθανώς ένα τσεκούρι.

Με την είσοδο, κατεβαίνει κανείς προς τα βόρεια σε έναν ευρύχωρο θάλαμο το μεγαλύτερο μέρος του οποίου καλύπτεται από έναν τεράστιο σωρό βράχων.

Αρκετά περάσματα και ρωγμές σε αυτά τα ερείπια οδηγούν σε «υπόγειες ρωγμές» και κοιλότητες που είναι «πλούσιες σε αρχαιολογικά ευρήματα», λέει η ομάδα.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ήταν κοινή πρακτική εκείνη την εποχή να γίνονται ερμηνείες σχημάτων που δημιουργούνται από τις φλόγες μιας λάμπας πετρελαίου ως απόδειξη επικοινωνίας από τους νεκρούς.

Εν τω μεταξύ, η τοποθέτηση μεταλλικών τσεκουριών μέσα στο σπήλαιο ήταν μια προσπάθεια προστασίας από τα κακά πνεύματα.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay