Το σκάφος, γνωστό ως βάρκα Magan, εκτείνεται σε μήκος 59 πόδια (18 μέτρα) και συναρμολογήθηκε από μια ομάδα 20 ειδικών χρησιμοποιώντας τεχνικές που χρονολογούνται από το 2100 π.Χ., όταν ο Περσικός Κόλπος έγινε μέρος του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο.

Το Magan ήταν κάποτε το όνομα μιας περιοχής που τώρα περιλαμβάνει τα ΗΑΕ και το Ομάν. Τα σκάφη Magan ήταν αρκετά μεγάλα και ισχυρά ώστε να επιτρέπουν την ανταλλαγή αγαθών όπως ο χαλκός, τα υφάσματα και οι ημιπολύτιμοι λίθοι πριν από 4.000 χρόνια μεταξύ των κοινωνιών που ζούσαν στη Μεσοποταμία και την κοιλάδα του Ινδού στο σημερινό Ιράκ, Πακιστάν και Ινδία, αντίστοιχα.

Και τώρα, αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι, μηχανικοί, επιστήμονες και ειδικοί στις ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες έχουν αποδείξει ότι οι αρχαίες τεχνικές ναυπήγησης πλοίων μπορούν να οδηγήσουν σε ένα πλοίο αξιόπλοο. Είναι η μεγαλύτερη ανακατασκευή στον κόσμο ενός σκάφους Magan της Εποχής του Χαλκού, σύμφωνα με την ομάδα.

«Αποκτήσαμε πολύ βαθύτερη γνώση των υλικών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τέτοιων σκαφών για να κατανοήσουμε καλύτερα τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες αυτών των επαναστατικών σκαφών», δήλωσε ο Έρικ Στέιπλς, αναπληρωτής καθηγητής στο κολέγιο ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Zayed στο Άμπου Ντάμπι.

«Επίσης εκτιμήσαμε βαθύτερα την ευρηματικότητα και το θάρρος των αρχαίων ναυπηγών και ναυτικών της Εποχής του Χαλκού που κατασκεύασαν και έπλευσαν αυτά τα πλοία στην Εποχή του Χαλκού, συνδέοντας τους πρώτους πολιτισμούς του κόσμου στη διαδικασία».

Το έργο σχεδιασμού, κατασκευής και πλεύσης του πλοίου ξεκίνησε το 2021 ως συνεργασία μεταξύ του Εθνικού Μουσείου Zayed, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης του Άμπου Ντάμπι και του Πανεπιστημίου Zayed. Οι στόχοι του ερευνητικού έργου ήταν να αποκαλύψει αρχαίες τεχνικές χειροτεχνίας, να καθορίσει τις συνδέσεις μεταξύ των κοινωνιών της Εποχής του Χαλκού και να κατανοήσει καλύτερα τον ρόλο που έπαιζε το Άμπου Ντάμπι στο εμπόριο της Εποχής του Χαλκού.

Πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις έδειξαν ότι το νησί Umm an-Nar, που βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών του Άμπου Ντάμπι και κάποτε το μεγαλύτερο αρχαίο λιμάνι της περιοχής, έπαιξε βασικό ρόλο στο εμπόριο πριν από χιλιάδες χρόνια.

Ευρήματα όπως πέτρινα τσεκούρια, χάλκινα αγκίστρια ψαριών, πέτρες λείανσης και τρυπημένοι πέτρινοι δίσκοι για τη ζύγιση διχτυών ψαρέματος, μαζί με εισαγόμενα αγγεία από τη Μεσοποταμία και τη Νότια Ασία, υποδηλώνουν εμπόριο που γινόταν σε μεγάλες αποστάσεις.

Οι ερευνητές εντυπωσιάστηκαν επίσης από μια πλάκα που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο, η οποία προερχόταν από την αρχαία πόλη των Σουμερίων Girsu στο σημερινό Ιράκ. Η πλάκα είναι ουσιαστικά ένα τιμολόγιο ή παραγγελία ναυπηγείου, γραμμένο στη γλώσσα των Σουμερίων, που ζητά μεγάλες ποσότητες προμηθειών που απαιτούνται για την κατασκευή των «σκαφών του Magan».

Ο κατάλογος περιελάμβανε ίνες φοίνικα, τρίχες κατσίκας, καλάμια, τέσσερις τύπους ξύλου, δέρμα, στρώμα φύλλων φοίνικα και φοινικέλαιο, λινέλαιο, σησαμέλαιο, ζωικό λίπος και ένα ορυκτό που ονομάζεται πίσσα. Η ομάδα πίσω από την ανακατασκευή χρησιμοποίησε αρχαίες απεικονίσεις σκαφών ως αναφορά και συναρμολόγησε ένα σκάφος με χωρητικότητα 36 τόνων (32.659 κιλά).

Όπως η αποκωδικοποίηση μιας παλιάς συνταγής, η ομάδα συγκέντρωσε όλες τις πληροφορίες από τη λίστα και το υλικό αναφοράς της για να συντάξει ένα σχέδιο.

Ναυπηγοί έμπειροι σε ιστορικά αντίγραφα βοήθησαν στην κατασκευή του σκάφους χρησιμοποιώντας εργαλεία χειρός χωρίς να βασίζονται σε σύγχρονες προόδους ή τεχνικές. Κατασκεύασαν το εξωτερικό κύτος του πλοίου χρησιμοποιώντας 15 τόνους (13.607 κιλά) τοπικών καλαμιών, τα οποία εμποτίστηκαν και αφαιρέθηκαν από τα φύλλα τους πριν θρυμματιστούν και δεθούν σε μακριές δέσμες με σχοινί από ίνες φοίνικα.

Στη συνέχεια, οι ναυπηγοί έδεσαν δεκάδες δεσμίδες σε ξύλινα κουφώματα, επικαλύπτοντάς τα με πίσσα για να βοηθήσουν στη στεγανοποίηση. Δείγματα πίσσας είχαν επίσης βρεθεί στο Umm an-Nar. Οι ερευνητές κατέληξαν σε περισσότερες από 100 συνταγές ασφάλτου για να κάνουν τη σωστή τεχνική στεγανοποίησης.

Η ομάδα δοκίμασε επίσης τη δύναμη των σχοινιών και των δεσμίδων καλαμιών για να καθορίσει πόσο μεγάλα θα έπρεπε να είναι και πραγματοποίησε πειράματα βύθισης στο νερό για να δει πόσο βαρύ θα γινόταν το κύτος μόλις απορροφούσε νερό.

Η ομάδα ήταν ενθουσιασμένη με το πόσο καλά τα πήγε το πλοίο όταν τελικά βγήκε στη θάλασσα στις 2 Μαρτίου, είπε ο Robert B. Jackson, φωτογράφος και υπεύθυνος υγείας και ασφάλειας.

«Για πρώτη φορά μετά από 4.000 χρόνια, ένα εμπορικό πλοίο με καλάμι, ξύλο και πίσσα έπλεε στα νερά του Κόλπου», είπε ο Τζάκσον σε μια δήλωση.

Ιστορικό πέρασμα
Το πανί του πλοίου είναι φτιαγμένο από τρίχες κατσίκας και ζυγίζει 280 λίβρες (127 κιλά), κάτι που απαιτούσε περισσότερα από 20 άτομα για να σηκώσουν το πανί και ξάρτια για να καλύψουν το γεγονός ότι δεν υπήρχαν τροχαλίες κατά την Εποχή του Χαλκού.

«Ήταν ένα μακρύ και συναρπαστικό ταξίδι από την ανακάλυψη αρχαίων θραυσμάτων σκαφών Magan στο νησί Umm an-Nar μέχρι την εμβληματική στιγμή που ανυψώθηκε το πανί από τρίχες κατσίκας του σκάφους και απέπλευσε από την ακτή του Άμπου Ντάμπι, διασχίζοντας την ίδια διαδρομή. Αυτά τα μνημειώδη σκάφη θα είχαν ταξιδέψει πριν από 4.000 χρόνια προς την ανοιχτή θάλασσα και την ακτογραμμή της Ινδίας», δήλωσε ο Δρ Peter Magee, διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Zayed, σε μια δήλωση.

Οι θαλάσσιες δοκιμές έχουν σχεδιαστεί για να δοκιμάσουν την αντοχή και τα όρια των σκαφών. Αφού πέρασε πέντε ημέρες δοκιμών, το πλοίο έπλευσε προς το νησί Saadiyat στα ανοικτά των ακτών του Άμπου Ντάμπι και την ανοιχτή θάλασσα στις 2 και 3 Μαρτίου.

Ο πρωταθλητής ναύτης των Εμιράτων Marwan Abdullah Al-Marzouqi ήταν ένας από τους καπετάνιους του πλοίου κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών του. Η οικογένειά του έχει συνδεθεί με τη ναυτική κληρονομιά των ΗΑΕ για γενιές.

«Όταν ρυμουλκήσαμε για πρώτη φορά το σκάφος από την προβλήτα, ήμασταν πολύ προσεκτικοί», είπε ο Marzouqi σε δήλωση. «Ήξερα πολύ καλά ότι ήταν φτιαγμένο μόνο από καλάμια, σχοινιά και ξύλο —δεν υπάρχουν καρφιά, ούτε βίδες, ούτε μέταλλο— και φοβόμουν μην της κάνω ζημιά. Αλλά καθώς ξεκινήσαμε, σύντομα συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν ένα δυνατό σκάφος. Έμεινα έκπληκτος από το πώς αυτό το μεγάλο σκάφος, βαρύ με ένα βαρύ έρμα, κινήθηκε τόσο ομαλά στη θάλασσα».

Το επόμενο ταξίδι
Ο πλοίαρχος Abdallah Alremaithi αποκάλεσε την εμπειρία της ιστιοπλοΐας και της ναυσιπλοΐας στο σκάφος Magan «ταξίδι στο χρόνο» που έκανε πραγματικότητα τις προκλήσεις της αρχαίας ναυτιλίας, συμπεριλαμβανομένης της προσπάθειας που θα χρειαζόταν για να πλεύσουν τέτοια πλοία πέρα ​​από τον ωκεανό.

Τώρα που το πλοίο ολοκλήρωσε τις θαλάσσιες δοκιμές και το παρθενικό του ταξίδι, θα εκτεθεί στο Εθνικό Μουσείο Zayed, το νέο εθνικό μουσείο των ΗΑΕ που κατασκευάζεται στο νησί Saadiyat.

Το μουσείο θα περιλαμβάνει πληροφορίες για τη θαλάσσια ιστορία του Περσικού Κόλπου και τις πολιτιστικές συνδέσεις που επέτρεψε, και το πλοίο και το ταξίδι του «αντιπροσωπεύουν χιλιάδες χρόνια εφευρέσεων και εξερεύνησης των Εμιράτων», δήλωσε ο Μοχάμεντ Χαλίφα Αλ Μουμπάρακ, πρόεδρος του Τμήματος Πολιτισμού και Τουρισμού. στο Άμπου Ντάμπι.

«Ένιωθα σαν να δίναμε ζωή στην ιστορία, γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ του μακρινού παρελθόντος και του παρόντος», δήλωσε ο Clelland σε μια δήλωση. «Βλέποντας το πλοίο να πλέει στο νερό για πρώτη φορά, μου έκοψε την ανάσα και μου έφερε δάκρυα στα μάτια».

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay