Από τη στιγμή που ο διαστημικός βράχος εντοπίστηκε από τη NASA μέχρι τη στιγμή που χτύπησε τη Γη, οι διαστημικές υπηρεσίες σε όλο τον κόσμο είχαν μόλις επτά ώρες για να αντιδράσουν.

Ευτυχώς για τη Γη, αυτός ο αστεροειδής είχε μόνο 70 εκατοστά διάμετρο και κάηκε ακίνδυνα στον αέρα – αλλά για τον κυνηγό αστεροειδών Franck Marchis, είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα.

Ο Δρ Marchis, ανώτερος αστρονόμος στο Ινστιτούτο SETI και ιδρυτής του δικτύου αστρονόμων πολιτών UNISTELLAR, είπε στη MailOnline: «Αν ήταν λίγο μεγαλύτερο, θα ήταν μια πολύ διαφορετική ιστορία».

Ενώ ινστιτούτα όπως η NASA και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) παρακολουθούν στενά τυχόν διαστημικούς βράχους που απειλούν τη Γη, απλά δεν υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που παρακολουθούν τον ουρανό για να πιάσουν τα πάντα.

Αν οι επιστήμονες θέλουν να σώσουν την ανθρωπότητα από έναν πιθανό αστεροειδή «δολοφόνο της πόλης», χρειαζόμαστε χρόνια προειδοποίησης, όχι λίγες ώρες, τονίζει ο Δρ Marchis.

Η λύση, σύμφωνα με τον Δρ Marchis, είναι να επιστρατεύσει ερασιτέχνες αστρονόμους για να καλύψουν τα κενά που αφήνουν πίσω τους οι επαγγελματίες.

Ο Δρ Marchis λέει: «Οι αστεροειδείς μπορούν να έρθουν ανά πάσα στιγμή προς τη Γη. Το να έχουμε μάτια στον ουρανό παντού στον κόσμο, μας επιτρέπει να τους παρακολουθούμε ».

Ποιος είναι ο κίνδυνος ενός αστεροειδή να χτυπήσει τη Γη;
Την ημέρα των Χριστουγέννων του 2004, ενώ οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν απασχολημένοι με το άνοιγμα των δώρων και απολαμβάνοντας χρόνο με τις οικογένειές μας, ο Dr Marchis αντιμετώπιζε μια δυνητικά θανάσιμη απειλή.

Η NASA είχε εντοπίσει έναν μεγάλο διαστημικό βράχο, γνωστό ως αντικείμενο κοντά στη Γη (NEO), και έστειλε μια κλήση στους αστρονόμους να ρίξουν μια πιο προσεκτική ματιά.

Αφού έλαβαν μετρήσεις της πορείας του αστεροειδούς και υπολόγισαν την τροχιά του, ο Δρ Marchis και άλλοι αστρονόμοι κατέληξαν στη συνειδητοποίηση ότι κατευθυνόταν ακριβώς προς τη Γη.

Με διάμετρο περίπου 400 μέτρα, ο αστεροειδής, γνωστός ως 2004 MN4, ήταν ένας πραγματικός δολοφόνος της πόλης ικανός να τρυπήσει την ατμόσφαιρα και να χτυπήσει τον πλανήτη με καταστροφική δύναμη.

Για να κάνει τα πράγματα χειρότερα, ο Δρ Marchis προέβλεψε ότι υπήρχαν μόνο τέσσερις έως επτά ώρες πριν από την πρόσκρουση. Λέει: «Η κοινότητα ήταν τα σε πανικό, για αρκετές ώρες δεν είχαμε ιδέα αν επρόκειτο να χτυπήσει τον πλανήτη ή όχι».

Ευτυχώς, αποδείχτηκε ότι οι αρχικές παρατηρήσεις ήταν λανθασμένες και το 2004 MN4 απλώς πέρασε από τον πλανήτη χωρίς σύγκρουση.

Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος πρόσκρουσης αστεροειδούς;
Οι διαστημικοί βράχοι που πλησιάζουν την τροχιά της Γης, γνωστοί ως αντικείμενα κοντά στη γη (NEO), παρακολουθούνται προσεκτικά από τη NASA και την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία.

Υπάρχουν 36.765 NEO, 2.442 από τα οποία ταξινομούνται ως «δυνητικά επικίνδυνα».

Ωστόσο, επί του παρόντος δεν υπάρχουν αστεροειδείς αρκετά μεγάλοι για να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά στη Γη σε πορεία σύγκρουσης με τον πλανήτη τα επόμενα 100 χρόνια.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ένας μικρότερος, ταχέως κινούμενος αστεροειδής που μπορεί να χτυπήσει πριν μπορέσει να εντοπιστεί. Θα πρέπει να έχει διάμετρο περίπου 20-40 μέτρα για να προκαλέσει σοβαρή ζημιά.

Ωστόσο, για επτά ώρες την ημέρα των Χριστουγέννων, υπήρχαν μόνο περίπου 400 άνθρωποι στον κόσμο που γνώριζαν πόσο κοντά είχε φτάσει η Γη στην ολοκληρωτική καταστροφή.

Λέει: «Νομίζω ότι όταν βλέπεις κάτι τέτοιο, συνειδητοποιείς ότι αυτό είναι δυνατό και συνειδητοποιείς τον πιθανό αντίκτυπό του».

Κάθε μέρα, η Γη βομβαρδίζεται από περίπου 100 τόνους υλικού από το διάστημα, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είναι μεγαλύτεροι από έναν κόκκο σκόνης και καίγονται ακίνδυνα στην ατμόσφαιρα της Γης.

Ωστόσο, οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει 36.765 NEO, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 11.000 που έχουν πλάτος πάνω από 140 μέτρα και 868 μεγαλύτερα από ένα χιλιόμετρο.

Από αυτούς, 1.714 βρίσκονται στη «λίστα κινδύνου» που σημαίνει ότι υπάρχει μη μηδενική πιθανότητα σύγκρουσης με τη Γη.

Πέρυσι ένας διαστημικός βράχος πλάτους 130 μέτρων με το όνομα 2019 OK που ταξίδευε με 88.500 km/h (55.000 mph) πέρασε σε απόσταση μόλις 72.500 km (45.000 μίλια) από τη Γη – εξαιρετικά κοντά σε αστρονομικούς όρους.

Για παράδειγμα, ο μετεωρίτης του Τσελιάμπινσκ που τραυμάτισε πάνω από 1.600 και κατέστρεψε πάνω από 7.000 κτίρια το 2013 πιστεύεται ότι είχε διάμετρο μόλις 18 μέτρα.

Ο Δρ Marchis λέει: «Ένας αστεροειδής άνω των 120 μέτρων θα προσκρούει στον πλανήτη μας κάθε 10.000 χρόνια κατά μέσο όρο.

Ο Δρ Marchis λέει ότι ο στόχος είναι τώρα να επεκταθεί το δίκτυο UNISTELLAR έτσι ώστε οι ερασιτέχνες αστρονόμοι να μπορούν να αρχίσουν να εντοπίζουν τυχόν αστεροειδείς που θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή.

Λέει: «Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να χαρτογραφήσουμε ολόκληρο το περιβάλλον της Γης για να βρούμε όλα αυτά τα σώματα 120 μέτρων ή μεγαλύτερα, επειδή, μόλις μάθουμε ότι ένα από αυτά θα μπορούσε να χτυπήσει τον πλανήτη μας, πρέπει απλώς να στείλουμε ένα διαστημόπλοιο για να το εκτρέψει.

«Κάνουμε περισσότερες παρατηρήσεις μέσα σε ένα χρόνο τώρα από ό,τι κάναμε τα τελευταία 200 χρόνια, αλλά θα μπορούσαμε ακόμα να τα πάμε καλύτερα».

Για παράδειγμα, υπάρχουν ακόμα τεράστιες σκοτεινές ζώνες πάνω από τις αναπτυσσόμενες χώρες όπου η Γη απλά δεν μπορεί να δει τι έρχεται στο δρόμο της.

Ο Δρ Marchis λέει ότι η μόνη λύση είναι είτε να «κερδίσει το λαχείο» για να χρηματοδοτήσει τα δορυφορικά τηλεσκόπια του ή να εμπλέξει περισσότερους ερασιτέχνες αστρονόμους στην άμυνα των πλανητών.

photo: pixabay