Η επανεμφάνιση του Μπρένταν Φρέιζερ, έπειτα από το Όσκαρ, στο ιαπωνικής έμπνευσης φιλμ, «Οικογένεια Προς Ενοικίαση», μια άγνωστη ιστορία για τον Θερβάντες στο «βιογραφικό» δράμα «Ο Αιχμάλωτος» του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ και το υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερου animation «Άρκο», ξεχωρίζουν αυτή την εβδομάδα, όπου θα κορυφωθούν και οι αποκριάτικες εκδηλώσεις. Το δικό του κοινό θα αναζητήσει το ερωτικό «Pillion», με τον Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, όπως και το θρίλερ «Θανάσιμη Απειλή», με τον Λίαμ Νίσον, ενώ προβάλλεται και το ενδιαφέρον ελληνικό ντοκιμαντέρ «Λευκά Όρη».
Οικογένεια Προς Ενοικίαση
(«Rental Family») Δραματική κομεντί, ιαπωνικής και αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Μιτσούκο Μιγιάζάκι, με τους Μπρένταν Φρέιζερ, Μαρί Γιαμαμότο, Σάνον Γκόρμαν, Ακίρα Εμότο, Τακάο Κιν κα.
H ταινία της Μιτσούκο Μιγιαζάκι δεν αποτελεί προϊόν φαντασίας, όπως θα περίμενε κανείς διαβάζοντας την υπόθεση, αλλά μίας πραγματικότητας, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο. Και αυτό γιατί στην Ιαπωνία, εδώ και περίπου 30 χρόνια, υπάρχουν πρακτορεία ενοικίασης οικογένειας, που προσλαμβάνουν ηθοποιούς και τους διαθέτουν σε πελάτες για να υποδύονται έναν φίλο, έναν γονέα ή έναν σύζυγο, ανάλογα τις ανάγκες του πελάτη.
Η ζωή, για μια ακόμη φορά μιμείται την τέχνη και στην Ιαπωνία οι εν λόγω επιχειρήσεις κάνουν χρυσές δουλειές και μάλιστα η πιο πετυχημένη εταιρεία «Family Romance» έχει τέτοια πέραση που ο ιδιοκτήτης της έχει υποδυθεί τουλάχιστον 100 φορές τον σύζυγο ή τον πατέρα!
Ένα θέμα με το οποίο είχε καταπιαστεί πριν από έξι χρόνια ο Βέρνερ Χέρτζογκ στην ταινία του «Οικογενειακή Ευτυχία ΑΕ», για όσους θυμούνται και επαναλαμβάνει πιο χολιγουντιανά η Μιγιαζάκι(γνωστή ως Χικάρι) έχοντας και ως πρωταγωνιστή τον συμπαθή και οσκαρικό πλέον Μπρένταν Φρέιζερ.
Ένας ηθοποιός, που ζει μόνιμα στην Ιαπωνία και προσπαθεί να βρει τον μεγάλο ρόλο, χωρίς αποτέλεσμα, θα δεχθεί μία πρόταση από μία εταιρεία που νοικιάζει ηθοποιούς σε πελάτες της, ώστε να υποδυθούν κάποιο συγγενικό τους πρόσωπο. Ο Φίλιπ, χωρίς να γνωρίζει τι τον περιμένει, θα δεχθεί. Στην πρώτη του αποστολή, θα πρέπει να σταθεί γαμπρός στο πλάι μιας ομοφυλόφιλης γυναίκας, που έχει πει ψέματα στους γονείς της, ενώ στη συνέχεια θα γίνει ο μπαμπάς ενός μικρού κοριτσιού, προκειμένου να βοηθήσει τη μοναχική της μαμά να τη γράψει σε ένα σχολείο. Στη συνέχεια, θα υποδυθεί τον δημοσιογράφο, για να πάρει συνέντευξη από έναν παλιό ηθοποιό που πλέον έχει άνοια, ενώ σιγά σιγά αρχίζει να δημιουργεί γνήσιους δεσμούς μαζί τους.
Η ταινία έχει τις χαριτωμένες στιγμές της και ορισμένες δυνατές ατάκες, όπως αυτή που λέει στον Φρέιζερ ο ιδιοκτήτης της εταιρείας «ότι χρειαζόμαστε έναν λευκό για λόγους συμπερίληψης», ενώ μάλλον χλωμά περνά το μήνυμα της επιστροφής των συναισθημάτων στον ήρωα, που πουλάει στους πελάτες η καινοτόμος εταιρεία.
Μία ταινία καλών αισθημάτων, που θέλει να προωθήσει την αγάπη και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, αλλά πολύ γρήγορα εξελίσσεται σε μία γλυκανάλατη δραμεντί, προσπαθώντας επιτηδευμένα να βγάλει συγκίνηση. Την ώρα που πρέπει η Χικάρι να σκάψει βαθιά για την αποξένωση, την αλλοτρίωση του ανθρώπου, τη φυσικότητα της μοναξιάς, αυτή παίρνει το παιδικό σκαλιστήρι για να φρεσκάρει ίσα – ίσα την επιφάνεια, να ανακατέψει τις κοινοτοπίες με το μελόδραμα και να ικανοποιήσει τις χολιγουντιανές ανέφελες απαιτήσεις.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένας Αμερικανός ηθοποιός αγωνίζεται να βρει έναν σκοπό στη ζωή του, όταν του προτείνεται μια άκρως ασυνήθιστη δουλειά: να εργαστεί για μια ιαπωνική εταιρεία «ενοικιαζόμενων οικογενειών», υποδυόμενος οικογενειακούς ρόλους για αγνώστους.
Ο Αιχμάλωτος
(«El Cautivo») Δραματική περιπέτεια, ισπανικής και ιταλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, με τους Χούλιο Πένια, Αλεσάντρο Μπόργκι, Μιγκέλ Ρεγιάν, Φερνάντο Τεχέρο, Λούνα Μπερόα κα.
Βασισμένος σε ένα πραγματικό γεγονός στη, ζωή του κορυφαίου ισπανόφωνου συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες, την πενταετή αιχμαλωσία του στο Αλγέρι, για την οποία δεν γνωρίζουμε και πολλά, ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ θα φροντίσει να την εμπλουτίσει με τη δική του φαντασία και με εντελώς ατεκμηρίωτα περιστατικά, όπως τον κατηγορούν οι επικριτές του, δίνοντας, ωστόσο, ένα πικάντικο ενδιαφέρον και εκτοξεύοντας την ίντριγκα της ιστορίας του.
Ο Χιλιανοϊσπανός σκηνοθέτης, με Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, για το ενδιαφέρον δράμα του «Η Θάλασσα Μέσα Μου», επιλέγει μία «προκλητική», για την τεράστια προσωπικότητα του Θερβάντες, προσέγγιση, καθώς αφηγείται την ομοφυλοφιλική σχέση του συγγραφέα με τον δεσμώτη του Χασάν Μπάχα, κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στο Αλγέρι, την οποία οι ιστορικοί έχουν χαρακτηρίσει ανυπόστατη. Όπως είναι γνωστό, όμως, ο κινηματογράφος δεν κάνει ιστορία και ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Αμενάμπαρ αφήνει ελεύθερη τη φαντασία του προκειμένου να μιλήσει για την ερωτική ταυτότητα, κάτι που κάνει για πρώτη φορά στην 30ετή πορεία του στο σινεμά.
Καθώς οι χριστιανικές και ισλαμικές αυτοκρατορίες μάχονταν τον 16ο αιώνα, για τον έλεγχο της Μεσογείου, πολλοί δυτικοί πέφτουν στα χέρια των «αλλόθρησκων» και κρατιούνται για λύτρα ή πωλούνταν ως σκλάβοι. Αυτή είναι και η μοίρα του νεαρού Μιγκέλ, ο οποίος μετά από έναν τραυματισμό του στο αριστερό του χέρι, σε μια ναυμαχία, θα βρεθεί αιχμάλωτος στο Αλγέρι και θα καταφέρει να μείνει ζωντανός ισχυριζόμενος ψευδώς ότι είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος, για τον οποίο θα δοθούν πολλά λύτρα προκειμένου να απελευθερωθεί. Με ιδιαίτερη μόρφωση, ο Μιγκέλ θα εκμεταλλευθεί τις ιστορίες που σκαρφίζεται προς τη διασκέδαση των υπόλοιπων ομήρων, που τον βλέπουν με μισό μάτι, ενώ θα τραβήξει και το ενδιαφέρον του Χασάν Μπάχα, που τον κρυφακούει από τα πολυτελή διαμερίσματά του, πάνω από τη φυλακή. Οι δυο άνδρες θα έρθουν κοντά και θα αναπτύξουν μία οικειότητα, που σύντομα θα μετατραπεί σε σαρκική, ενώ ο Μιγκέλ σχεδιάζει την απόδρασή του.
Η ίντριγκα που αναπτύσσεται εξεζητημένα θα φωτίσει ως έναν βαθμό τη διαφορά μεταξύ της καθολικής εκκλησίας και του ισλαμικού φανατισμού, με τις ιδιαίτερες αντιφάσεις του. Δεν είναι τυχαίο ότι το αλκοόλ ρέει στους δρόμους του Αλγερίου, νέοι όμορφοι άνδρες κερδίζουν τη ζωή τους κρατώντας ερωτική συντροφιά σε πλούσιους Άραβες, ενώ οι δυτικοί αρνούνται να απαρνηθούν τον καθολικισμό που θα τους έδινε την ελευθερία τους.
Απ’ την άλλη, ο κεντρικός ήρωας, με μία ιδιαίτερη φωτογένεια και με ύφος υποταγής, μάλλον αντιπαθητικός, θα χάσει την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα ενός μεγάλου πνευματικού καλλιτέχνη, ενώ για τον Χασάν Μπάχα επιφυλάσσεται μία φιγούρα αινιγματικού αισθησιασμού και απειλής, μία παραλλαγή του στερεοτυπικού «πονηρού σεΐχη».
Ο Αμενάμπαρ, που πολλές φορές φαίνεται να μπαίνει στο σύμπαν του «Χίλιες και Μία Νύχτες», εκμεταλλευόμενος και τα θεαματικά σκηνικά και κοστούμια και την εξωτική φωτογραφία του Άλεξ Καταλάν, θα αναπαραστήσει εντυπωσιακά το Αλγέρι του 16ου αιώνα και θα στήσει μία χορταστική βιογραφική περιπέτεια εποχής, παρά τα επί μέρους προβλήματα ρυθμού και εμβάθυνσης των χαρακτήρων.
Ικανοποιητική η χημεία των Χούλιο Πένια και Αλεσάντρο Μπόργκι, με τον δεύτερο να κερδίζει τις εντυπώσεις λόγω της μυστηριώδους φυσιογνωμίας του, ενώ το ευπρόσωπο καστ των δεύτερων ρόλων, είναι προσεκτικά επιλεγμένο και αποτελεσματικό.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Το 1575, ο 28χρονος Μιγκέλ ντε Θερβάντες πιάνεται αιχμάλωτος από πειρατές και πωλείται στον τρομερό Χασάν Μπάχα του Αλγερίου. Ενώ περιμένει τα σωτήρια λύτρα, ανακαλύπτει ένα απροσδόκητο καταφύγιο στην τέχνη της αφήγησης ιστοριών και καταστρώνει ένα τολμηρό σχέδιο απόδρασης.
Θανάσιμη Απειλή
(«Cold Storage») Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Τζόνι Κάμπελ, με τους Τζο Κίρι, Τζορτζίνα Κάμπελ, Λίαμ Νίσον, Σόσι Μπέικον, Βανέσα Ρεντγκρέιβ κα.
Σχετικά διασκεδαστική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που προσπαθεί να δέσει το μαύρο χιούμορ με τον τρόμο και που θα ικανοποιήσει το κοινό του είδους, ειδικά αυτούς που αντέχουν εικόνες αηδίας ή απειλητικούς σκώληκες.
Έχοντας στο καστ τα δυνατά ονόματα των Τζο Κίρι, που έγινε διάσημος από το «Stranger Things» και τον πάντα τραβηχτικό Λίαμ Νίσον, αλλά και σε έναν μικρό χαρακτηριστικό ρόλο την Βανέσα Ρεντγκρέιβ, ο Τζόνι Κάμπελ, παρουσιάζει ένα περιπετειώδες χιουμοριστικό φιλμ, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, για ένα ανέμελο βραδάκι.
Ο Τίκεϊκ και η Ναόμι, δύο νεαροί υπάλληλοι μιας εταιρείας αποθήκευσης, που χτίστηκε στη θέση μιας παλιάς αμερικανικής στρατιωτικής βάσης, έχουν την πιο τρελή νυχτερινή βάρδια τους, όταν ένας μεταδοτικός παρασιτικός μύκητας δραπετεύει από το χαμηλότερο επίπεδο της βάσης, όπου είχε σφραγιστεί από την κυβέρνηση δεκαετίες πριν. Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει κάτω από το έδαφος, αυτός ο εξαιρετικά μεταδοτικός μικροοργανισμός πολλαπλασιάζεται και εξαπολύει τον τρόμο του στους ανθρώπους, που έρχονται σε επαφή μαζί του. Καθώς ο χρόνος τελειώνει, οι δυο νεαροί υπάλληλοι, με τη βοήθεια ενός βετεράνου πράκτορα βιοτρομοκρατίας, θα προσπαθήσουν να σώσουν την ανθρωπότητα.
Χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία, ο Κάμπελ θα επαναλάβει τα γνωστά κλισέ των ταινιών με επικίνδυνους μολυσματικούς μικροοργανισμούς, που μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο για τους ανθρώπους, βάζοντας, ωστόσο, σε πρώτο πλάνο το χιούμορ και ειδικά όταν αυτοί αρχίζουν να απειλούν θανάσιμα και αρχίζουν οι πιτσιλιές από αίμα.
Μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, επιβίωσης και μάχης με τον χρόνο, με ένταση, γρήγορους ρυθμούς και αρκετά κλισέ, που στηρίζεται εν πολλοίς στις συμπαθητικές ερμηνείες, απ’ την οποία αυτό που μένει τελικά είναι το κουρασμένο βλέμμα του Λίαμ Νίσον.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Όταν ένας εξαιρετικά μεταδοτικός, μεταλλασσόμενος μύκητας δραπετεύει από μια σφραγισμένη εγκατάσταση, δύο νεαροί υπάλληλοι, μαζί με έναν πράκτορα βιοτρομοκρατίας, πρέπει να επιβιώσουν από την άγρια νυχτερινή βάρδια και να σώσουν την ανθρωπότητα από την εξαφάνιση.
Pillion
(«Pillion») Αισθηματική κομεντί, βρετανικής και ιρλανδικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Χάρι Λάιτον, με τους Χάρι Μέλινγκ, Αλεξάντερ Σκάρσγκορντ, Ντάγκλας Χοτζ, Λέσλι Σαρπ κα.
Όχι, ο τίτλος της ταινίας, που αποτελεί ντεμπούτο για τον Άγγλο σκηνοθέτη Χάρι Λάιτον, δεν έχει σχέση με το πανέμορφο βουνό των Κενταύρων, αλλά με τον πίσω αναβάτη μίας μοτοσυκλέτας και στη βρετανική αργκό για τον υποτακτικό σε μια σαδομαζοχιστική σχέση.
Μια ερωτική δραμεντί, διασκευή του ερωτικού γκέι μυθιστορήματος «Box Hill» του Άνταμ Μαρς – Τζόουνς, με τον Λάιτον να κατεβάζει αρκετές ταχύτητες την ένταση του ερωτισμού και του σαδομαζοχισμού και ανεβάζοντας εμφανώς την ευδιάθετη συναισθηματική ατμόσφαιρα.
Η προσεγμένη ανεξάρτητη παραγωγή, σήκωσε πολύ σκόνη – και όχι μόνο λόγω του μεγάλου κυβισμού μηχανών που έχουν βασικό ρόλο στην ταινία – στις Κάννες, όπου κέρδισε το βραβείο σεναρίου στο Τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα», ενώ απέκτησε και μία φήμη στο φεστιβαλικό κοινό.
Ο Κόλιν, ένας εσωστρεφής συνεσταλμένος, μικροκαμωμένος νεαρός γκέι, με ανύπαρκτη ερωτική εμπειρία, που ζει ακόμη με τους ανοιχτόμυαλους γονείς του, θα γνωρίσει τον Ρέι, έναν πανύψηλο, όμορφο και επιβλητικό μηχανόβιο και θα δεχθεί να γίνει ο υποτακτικός του, βιώνοντας την πρώτη του ερωτική σχέση, εγκαταλείποντας τη μεσοαστική του ζωή, για να μπει στον κόσμο των μηχανόβιων.
Χωρίς να περιορίζεται στο γνωστό μοτίβο μίας ιστορίας σεξουαλικής αφύπνισης, όπως αρκετές ταινίες του είδους, που γνωρίζουν μία άνθηση στον ανεξάρτητο βρετανικό κινηματογράφο, ο Λάιτον θα στραφεί περισσότερο προς ένα ταξίδι ερωτικού προσδιορισμού. Ενός φιλμ, που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα και παρά τις μαύρες στιγμές του, προβάλει την αγάπη και επιζητά τη συγκίνηση.
Μία ταινία που εξελίσσεται, εν αντιθέσει με το βιβλίο, σε μία τρυφερή ρομαντική κομεντί, με μπόλικο σοφτ γυμνό και ωραίες βόλτες με μηχανές, που γουργουρίζουν από πάθος και στην οποία κυριαρχεί η μορφή του Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, ως Ρέι, ενός λιγομίλητου Βίκινγκ, έτοιμου για όλα. Συμπρωταγωνιστεί ικανοποιητικά ο Χάρι Μέλινγκ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Κόλιν, ένας ντροπαλός νεαρός, ζει στη βρετανική επαρχία μια σχεδόν ασήμαντη ζωή, μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει τον Ρέι, έναν μυστηριώδη μηχανόβιο που τον εισάγει σε μια σχέση υποταγής και κυριαρχίας.
Το Σφύριγμα του Θανάτου
(«The Whistle») Ταινία τρόμου, καναδικής και ιρλανδέζικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Κόριν Χάρντι, με τους Σκάι Γιανγκ, Ντάφνι Κιν, Σόφι Νέλις, Τζαλέιλ Σουέιμπι, Νικ Φροστ κα.
Ακόμη μία ταινία τρόμου που προσπαθεί να ξεφύγει από τα τετριμμένα και να δημιουργήσει ένα γκελ στο νεανικό κοινό, αλλά γρήγορα ξεμένει από ιδέες και κυρίως λόγω του δίχως έμπνευση προχειρογραμμένου σεναρίου.
Ο Κόριν Χάρντι, επτά χρόνια από το μετριότατο horror «Η Καλόγρια», επιστρέφει σαφώς πιο ορεξάτος, με ένα νεανικό φιλμ που συνδέει τις αρχαίες παραδόσεις των Αζτέκων με τον απόλυτο τρόμο, αλλά αυτή τη φορά προδίδεται κυρίως από το ανεπαρκώς αναπτυγμένο στόρι.
Μια αταίριαστη παρέα ανυποψίαστων μαθητών λυκείου ανακαλύπτει ένα αρχαίο αντικείμενο, από την εποχή των Αζτέκων, μια σφυρίχτρα που μοιάζει με κρανίο και κουβαλά καταραμένες δυνάμεις. Η παρέα με τρόμο αντιλαμβάνεται ότι φυσώντας το και ακούγοντας τον τρομακτικό ήχο που εκπέμπει, καλούν κοντά τους, τους μελλοντικούς τους θανάτους, απ’ τους οποίους πολύ δύσκολα μπορεί να ξεφύγουν.
Το φιλμ, που αναμετράται με το προσχηματικό σενάριο, το οποίο φαίνεται σκόρπιο και χωρίς σαφή αίσθηση εστίασης, μένει στην επιφάνεια και στις εύκολες επιλογές, έχει τις καλές του στιγμές και ιδίως με τη σεκάνς στο φεστιβάλ του Halloween και του στοιχειωμένου λαβυρίνθου. Μια σεκάνς που αποτελεί μία δυνατή παρένθεση στα κλισέ και τις απομιμήσεις, απ’ τις οποίες πλήττεται η ταινία.
Έτσι, αντί να χτίσει πάνω στην ατμόσφαιρα αγωνίας και στην κλιμάκωση του τρόμου, ο Χάρντι, πέφτει στην παγίδα του φτωχού σεναρίου με προβλεπόμενες σκηνές τρόμου, αραδιάζοντας μία σειρά από πολυχρησιμοποιημένες ιδέες του είδους.
Παρά τα ελαττώματά της, η ταινία δεν είναι κακή, συγκριτικά με τα εξαμβλώματα που κυκλοφορούν αφειδώς στην τεράστια αγορά του κινηματογραφικού horror, περιστασιακά κρατά το σασπένς και το ενδιαφέρον της, ενώ διαθέτει και ένα νεανικό καστ, από άγνωστους ηθοποιούς, που λειτουργεί υπέρ του τελικού αποτελέσματος, αν και όλα φαντάζουν προδιαγεγραμμένα από το ανέμπνευστο σενάριο.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μια ομάδα ανυποψίαστων μαθητών λυκείου ανακαλύπτει ένα αρχαίο καταραμένο αντικείμενο από την εποχή των Αζτέκων, μια σφυρίχτρα που καλεί τον θάνατο.
Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:
Άρκο
(«Arco») Υποψήφιο για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων, το επιστημονικής φαντασίας animation του Ουγκό Μπιενβενού (γαλλικής παραγωγής 2025), συναντά τις ευαισθησίες του «Ε.Τ. ο Εξωγήινος» και του «Σιδερένιου Γίγαντα», για να εστιάσει στον κίνδυνο που βρίσκεται το περιβάλλον. Και αυτά μέσα από ένα συγκινητικό φουτουριστικό στόρι, που θέλει, σε καμιά πενηνταριά χρόνια από τώρα, τα παιδιά να μεγαλώνουν με νταντάδες – ρομπότ και να βλέπουν τους γονείς τους μέσα από ολογράμματα. Έτσι και η μικρή Άιρις, που θα συναντήσει τον Άρκο, ένα αγόρι το οποίο ήρθε από το μέλλον και η κοινή περιέργεια των δύο παιδιών για το περιβάλλον τους γίνεται η βάση για μια δυνατή φιλία και μια περιπέτεια για να επιστρέψει ο τελευταίος στο σπίτι του. Μία ωραία ιστορία, για τη συντροφικότητα με χειροποίητο μαγευτικό σχέδιο, θυμίζοντας νοσταλγικά το μαγικό σύμπαν του Ιάπωνα μετρ Μιγιαζάκι, που απευθύνεται σε όλη την οικογένεια και προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά και σε επιλεγμένες αίθουσες με ελληνικούς υπότιτλους.
Καρό Νίντζα 3
(«Checkered Ninja 3») Ο Άλεξ και ο απίθανος νίντζα φίλος του επιστρέφουν για το τρίτο και τελευταίο μέρος της διασκεδαστικής τριλογίας, επιβεβαιώνοντας την ικανότητα της σκανδιναβικής σχολής στο animation, αλλά και για τη διεισδυτική κοινωνική θεματολογία της. Εδώ, ο Άλεξ χάνει το ενδιαφέρον του για τις αποστολές, γεγονός που προκαλεί ένταση με τον Καρό Νίντζα. Αυτό οδηγεί σε σύγκρουση με τον φίλο της Τζέσικα και τη συμμορία του, ενώ ταυτόχρονα ο Άλεξ νιώθει και πίεση από τον πατριό του. Το φιλμ, σε σκηνοθεσία των Θόρμπιορν Κριστόφερσεν και Άντερς Μάτεσεν, προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.
Λευκά Όρη
Ένα πολύτιμο και καλογυρισμένο ντοκιμαντέρ, για τη διατήρηση της μνήμης και μοναδικό ντοκουμέντο για τη μάχη και την αντίσταση στην Κρήτη, μέσα από το πορτραίτο ενός Kρητικού αντάρτη που αγωνίστηκε στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Παπαθανασίου. Η μαρτυρία του Λευτέρη Ηλιάκη, αντάρτη επί κατοχής, μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού στον εμφύλιο και πολιτικού κρατούμενου για σχεδόν 20 χρόνια, διανθίζεται με σπάνιες εικόνες και αρχεία της εποχής, ενώ αναδεικνύεται και η γενναία στάση των γυναικών στους αγώνες που δόθηκαν στα Λευκά Όρη.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / Χάρης Αναγνωστάκης / photo: pixabay)
