Άρθρα

Ανακαλύφθηκε επιτέλους η ακριβής τοποθεσία του «χαμένου» σπιτιού του Σαίξπηρ

Ένα μακροχρόνιο σαιξπηρικό μυστήριο λέγεται ότι έχει πλέον λυθεί.

Η ακριβής τοποθεσία του «χαμένου» σπιτιού του διάσημου θεατρικού συγγραφέα στο Λονδίνο παρέμενε ένα μυστήριο εδώ και αιώνες.

Αλλά η Lucy Munro, καθηγήτρια Σαίξπηρ και Πρώιμης Νεότερης Λογοτεχνίας στο King’s College του Λονδίνου, λέει ότι βρήκε πλέον την απάντηση στο ερώτημα του πού βρισκόταν η κατοικία του.

«Έκανα έρευνα στο πλαίσιο ενός ευρύτερου έργου και δεν μπορούσα να το πιστέψω όταν συνειδητοποίησα τι έβλεπα», είπε η Munro σε μια δήλωση.

Η ειδικός έφερε στο φως τρία έγγραφα — δύο από τα Αρχεία του Λονδίνου και ένα από τα Εθνικά Αρχεία — που παρέχουν λεπτομερείς πληροφορίες για την τοποθεσία και το μέγεθος του ακινήτου, το οποίο αγόρασε ο Σαίξπηρ το 1613.

Πριν από τα ευρήματα της Munro, οι ακαδημαϊκοί φέρονται να πίστευαν ότι το σπίτι στο Blackfriars — που βρίσκεται στο κεντρικό Λονδίνο — ήταν μέρος της «Μεγάλης Πύλης» πάνω από την είσοδο του οικισμού Blackfriars, ενός σημαντικού Δομινικανικού μοναστηριού του 13ου αιώνα.

Επί χρόνια, μια μπλε πλάκα προς τιμήν του Σαίξπηρ, τοποθετημένη σε ένα κτίριο στην οδό St. Andrew’s Hill 5, έναν ιστορικό δρόμο στο Blackfriars, έγραφε ότι η κατοικία του συγγραφέα του θρυλικού έργου «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» βρισκόταν απλώς «κάπου εκεί κοντά».

Ωστόσο, ένα από τα έγγραφα που αποκάλυψε η Munro παρουσιάζει μερικά σχέδια της περιοχής Blackfriars, τα οποία σχεδιάστηκαν το 1668, δύο χρόνια μετά τη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου, επιβεβαιώνοντας ότι το κατάλυμα του Σαίξπηρ βρισκόταν ακριβώς σε εκείνο το σημείο και όχι σε κοντινή απόσταση από αυτό.

Το τμήμα της ιδιοκτησίας που εκτεινόταν γύρω από την πύλη δεν εμφανιζόταν στο πολεοδομικό σχέδιο μετά την πυρκαγιά επειδή δεν είχε θεμέλια. Αλλά το άλλο τμήμα είχε διαστάσεις 12,5 μέτρα από ανατολικά προς δυτικά — 4,5 μέτρα από βορρά προς νότο στο ανατολικό άκρο και 4,5 μέτρα στο δυτικό άκρο, σύμφωνα με την έκθεση του King’s College London.

Το σχέδιο δεν αναφέρει την εσωτερική του διάταξη ή τα δωμάτιά του, αλλά ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να χωριστεί σε δύο κατοικίες μέχρι το 1645.

«Αυτό το σπίτι ήταν κοντά στον χώρο εργασίας (του Σαίξπηρ) στο θέατρο Blackfriars», είπε η Munro.

Συνέχισε λέγοντας ότι τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι ο Σαίξπηρ μπορεί να συνέχισε να ζει — και να εργάζεται — στο Λονδίνο πολύ περισσότερο από ό,τι πολλοί πίστευαν προηγουμένως, προτού αποσυρθεί στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον, που βρίσκεται στο Δυτικό Μίντλαντς της Αγγλίας.

«Αυτή η ανακάλυψη θέτει υπό αμφισβήτηση την αφήγηση ότι ο Σαίξπηρ αποσύρθηκε στο Στράτφορντ και δεν πέρασε άλλο χρόνο στην πόλη», δήλωσε η Munro. «Μερικές φορές έχει υποστηριχθεί ότι αγόρασε το ακίνητό του στο Blackfriars απλώς ως επένδυση, αλλά δεν γνωρίζουμε αν αυτό ισχύει ή αν δεν το χρησιμοποίησε ποτέ για τον εαυτό του».

«Γνωρίζουμε ότι ο Σαίξπηρ συνέγραψε το έργο «Δύο ευγενείς συγγενείς» με τον Τζον Φλέτσερ αργότερα, το 1613», συνέχισε. «Και αυτή η νέα απόδειξη ότι το κτίριο των Blackfriars ήταν αρκετά σημαντικό, δείχνει την πιθανότητα ότι μέρος του μπορεί να έχει γραφτεί σε αυτό ακριβώς το ακίνητο».

«Αυτά τα ευρήματα μας βοηθούν πραγματικά να αφηγηθούμε την πλήρη ιστορία του σπιτιού Blackfriars του Σαίξπηρ».

Τα άλλα δύο έγγραφα που έφερε στο φως σχετίζονται με την πώληση της ιδιοκτησίας από την εγγονή του Σαίξπηρ, την Elizabeth Hall Nash Barnard — κόρη της μεγαλύτερης κόρης του, Susanna — το 1665.

Η ιδιοκτησία κάλυπτε αυτό που σήμερα είναι το ανατολικό άκρο του Ireland Yard, το κάτω τμήμα της Burgon Street και τμήματα των κτιρίων του ύστερου 19ου αιώνα στα 5 Burgon Street και 5 St Andrew’s Hill.

photo: pixabay

Σκάνδαλο Έπσταϊν: Δύσκολες ώρες και πάλι για την κυβέρνηση Στάρμερ στη Βρετανία

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ αναζητεί σήμερα διέξοδο από την κρίση που έχουν προκαλέσει οι νέες αποκαλύψεις για τον διορισμό του πρώην πρεσβευτή στις ΗΠΑ Πίτερ Μάντελσον παρά τους δεσμούς του με τον Τζέφρι Έπστιν, εξαιτίας των οποίων η αντιπολίτευση ζητεί για μία ακόμη φορά την παραίτησή του.

Κληθείς να δώσει εξηγήσεις και κατηγορούμενος ότι είπε ψέματα στο κοινοβούλιο, ο επικεφαλής των Εργατικών αποφάσισε να αποπέμψει τον πλέον υψηλόβαθμο δημόσιο λειτουργό του Φόρεϊν Όφις, τον Όλι Ρόμπινς, βασικό σύμβολο και επικεφαλής των διπλωματικών υπηρεσιών στο υπουργείο Εξωτερικών.

Ο Ρόμπινς αποπέμφθηκε διότι η υπηρεσία του δεν ενημέρωσε τον Στάρμερ ότι ο λόρδος Μάντελσον δεν πέρασε τον έλεγχο ασφαλείας προκειμένου να μπορέσει να διοριστεί πρεσβευτής στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το BBC, ο Στάρμερ και η υπουργός Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ έχασαν την εμπιστοσύνη τους στον σερ Όλι Ρόμπινς και κατά συνέπεια αποπέμφθηκε.

Η απόφαση ελήφθη αφού εκπρόσωπος του Στάρμερ επιβεβαίωσε χθες Πέμπτη ότι το Φόρεϊν Όφις επέτρεψε στον Μάντελσον να αναλάβει το πόστο του πρεσβευτή «παρά την αντίθετη γνωμάτευση» της αρμόδιας υπηρεσίας ελέγχου. Ο εκπρόσωπος τόνισε ότι ούτε ο Βρετανός πρωθυπουργός ούτε κανένα μέλος της κυβέρνησης «είχαν γνώση» των πληροφοριών αυτών «πριν την αρχή της εβδομάδας».

Η ανακοίνωση ότι ο λόρδος Μάντελσον διορίζεται στη θέση του Βρετανού πρεσβευτή στις ΗΠΑ έγινε τον Δεκέμβριο του 2024, προτού ολοκληρωθεί ο έλεγχος στο πρόσωπό του, ενώ ανέλαβε επισήμως καθήκοντα στις 10 Φεβρουαρίου 2025. Μόλις επτά μήνες αργότερα αποπέμφθηκε λόγω των δεσμών του με τον καταδικασμένο σεξουαλικό εγκληματία Τζέφρι Έπστιν.

Ο Στάρμερ έχει δεχθεί πιέσεις να παραιτηθεί καθώς κατηγορείται πως παραπλάνησε το κοινοβούλιο όταν ισχυρίστηκε ότι ακολουθήθηκε η προσήκουσα διαδικασία για τον διορισμό Μάντελσον και ότι δεν γνώριζε το πλήρες εύρος των σχέσεων του λόρδου με τον Έπστιν.

Η επικεφαλής των Συντηρητικών Κέμι Μπάντενοχ εκτίμησε χθες στο Χ ότι «ο Στάρμερ πρόδωσε την εθνική ασφάλεια» και κατά συνέπεια «πρέπει να παραιτηθεί».

Ο Εντ Ντέιβι, επικεφαλής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, δήλωσε: «αν ο Κιρ Στάρμερ παραπλάνησε το Κοινοβούλιο και είπε ψέματα στον βρετανικό λαό, πρέπει να φύγει».

Ωστόσο ο Βρετανός υψηλόβαθμος κυβερνητικός αξιωματούχος Ντάρεν Τζόουνς δήλωσε σήμερα στο BBC ότι ο πρωθυπουργός δεν εξετάζει το ενδεχόμενο να παραιτηθεί και τόνισε ότι το μέλλον του δεν απειλείται από την υπόθεση.

«Αποδιοπομπαίος τράγος»

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης των Συντηρητικών, ο Τζέιμς Κλέβερλι, κατηγόρησε τον Στάρμερ ότι χρησιμοποίησε τον Ρόμπινς ως «αποδιοπομπαίο τράγο», εκτιμώντας ότι είναι αδύνατο αυτός να ενήργησε κατά παράβαση της αρνητικής γνωμοδότησης της αρμόδιας υπηρεσίας χωρίς να ενημερώσει τον υπουργό Εξωτερικών.

Ο Ντέιβιντ Λάμι, που ήταν υπουργός Εξωτερικών την περίοδο των γεγονότων, δεν έχει κάνει δηλώσεις δημοσίως.

Τον Φεβρουάριο, μετά την αποπομπή Μάντελσον από τη θέση του πρεσβευτή, ο Στάρμερ ζήτησε συγγνώμη για την υπόθεση, ιδίως από τα θύματα του Έπστιν, και εξέφρασε τη λύπη του για τον διορισμό του λόρδου. Αμέσως μετά παραιτήθηκαν ο επικεφαλής του προσωπικού και ο διευθυντής επικοινωνίας του Βρετανού πρωθυπουργού.

Ο εκπρόσωπος του Στάρμερ επιβεβαίωσε χθες Πέμπτη την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να δώσει στη δημοσιότητα τα έγγραφα που αφορούν τον διορισμό του Μάντελσον, το πρώτο μέρος των οποίων δημοσιοποιήθηκε τον Μάρτιο.

Τα έγγραφα αυτά ανέφεραν ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός είχε ενημερωθεί για τον «κίνδυνο» που δημιουργούσαν οι δεσμοί του Μάντελσον με τον Έπστιν πριν τον διορισμό του πρώτου.

Εξάλλου η βρετανική αστυνομία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο έρευνα για τον πρώην πρεσβευτή και πραγματοποίησε έρευνα σε δύο από τις κατοικίες του, αφού το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έδωσε στη δημοσιότητα νέα έγγραφα του φακέλου Έπιστιν. Σε αυτά αναφερόταν ότι ο Μάντελσον άφησε να διαρρεύσουν στον πρώην χρηματιστή κυβερνητικά έγγραφα, κυρίως όταν ήταν υπουργός στην κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν, από το 2008 ως το 2010.

ΑΠΕΜΠΕ – ΑΠΕΜΠΕ-EPA-EPA photo

Έβαλε το κεφάλι του μέσα στα σαγόνια του ρομπότ – δεινόσαυρου…! Δείτε τι έπαθε, vid

Ένα βίντεο που έγινε viral δείχνει έναν άνδρα στην Κίνα να βάζει το κεφάλι του στο ανοιχτό στόμα ενός μεγάλου ρομποτικού δεινοσαύρου T-rex σε μια υπαίθρια έκθεση, μόνο και μόνο για να τον κλείσουν τα animatronic σαγόνια του και να τον παγιδεύσουν.

Ο άντρας αγωνίζεται να απελευθερωθεί, ενώ καθώς το κεφάλι του απελευθερώνεται έχει ορατές γρατσουνιές στο πρόσωπο και τον λαιμό του αλλά όχι σοβαρούς τραυματισμούς.

Το περιστατικό συνέβη στο Πάρκο Μπέιχου στην επαρχία Changchun στην Κίνα.

photo: pixabay

Κ. Πιερρακάκης: Τι ανέφερε για την προώθηση μιας Ενεργειακής Ένωσης στην Ευρώπη

Όσα ανέφερε σε συζήτησή του με τον διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ, 'Αλφρεντ Κάμμερ

«Η προώθηση μιας Ενεργειακής Ένωσης στην Ευρώπη θα έχει θετικό αντίκτυπο, όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά συνολικά στην ανταγωνιστικότητα». Αυτό επεσήμανε, με αφορμή την κρίση στη Μέση Ανατολή, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, σε συζήτηση με τον διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ ‘Αλφρεντ Κάμμερ, στο πλαίσιο των Εαρινών Συνεδριάσεων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον.

    Και πρόσθεσε ότι εάν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία.

    Ενώ, τόνισε ότι «οφείλουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να στηρίξουμε κυρίως τους πιο ευάλωτους, έχοντας επίγνωση ότι η εικόνα μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα, σε εβδομάδες, ούτε καν σε μήνες, ακόμη και σε ημέρες». Ειδικά δε για την Ελλάδα, ανέφερε ότι αφ’ ενός υπάρχει το fuel pass το οποίο στηρίζει τους πιο ευάλωτους, και αφ’ ετέρου αποφασίστηκε για το πετρέλαιο κίνησης η επιδότηση στην αντλία, καθώς αυτό έχει μεγαλύτερη μετακύληση στην οικονομία. Με την επισήμανση ότι «δεν επιλέξαμε τη μείωση φόρων, διότι θεωρήσαμε ότι θα είχε πιο μόνιμο χαρακτήρα. Αντίθετα, προτιμήσαμε μια άμεση παρέμβαση στην αντλία».

    Η συζήτηση με τον κ. Κάμμερ έχει ως εξής:

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Καλώς ήρθατε στο Governor Talks των Εαρινών Συνόδων του ΔΝΤ 2026. Για ακόμη μία φορά, η Ευρώπη έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα απέναντι σε διαδοχικά και αλληλεπικαλυπτόμενα σοκ. Ωστόσο, οι πιέσεις κάθε άλλο παρά έχουν τελειώσει. Ακόμη κι αν διατηρηθεί η τρέχουσα εκεχειρία στη Μέση Ανατολή, τα σημάδια στις αγορές ενέργειας και στις εφοδιαστικές αλυσίδες θα παραμείνουν. Και η ευρύτερη αβεβαιότητα δεν πρόκειται να υποχωρήσει άμεσα. Η ανάπτυξη στην Ευρώπη παραμένει συγκρατημένη, ο δημοσιονομικός χώρος περιορίζεται και οι απαιτήσεις από τους Ευρωπαίους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής συνεχώς αυξάνονται: από τη χρηματοδότηση και την άμυνα έως τη διαχείριση του κόστους της γήρανσης, της υγείας και της “πράσινης” μετάβασης.

    Το ερώτημα, λοιπόν, σήμερα δεν είναι αν η Ευρώπη μπορεί να αντέξει αυτό ή το επόμενο σοκ. Είναι αν μπορεί να χτίσει τις βάσεις ώστε να ευημερήσει παρά τα σοκ αυτά. Και γνωρίζουμε ότι τέτοιου είδους σοκ θα συνεχίσουν να εμφανίζονται.

    Και δεν υπάρχει καταλληλότερος συνομιλητής για να το εξετάσουμε αυτό από τον σημερινό μας καλεσμένο. Με χαρά σας παρουσιάζω τον πρόεδρο του Eurogroup και υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας, Κυριάκο Πιερρακάκη. Καλώς ήρθατε.

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Σας ευχαριστώ πολύ.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Ο Κυριάκος κατέχει μια μοναδική θέση. Ως πρόεδρος του Eurogroup από τον Δεκέμβριο του 2025, βρίσκεται στο επίκεντρο του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής της Ευρώπης, φέρνοντας μαζί τους υπουργούς Οικονομικών της ζώνης του ευρώ σε μια περίοδο ιδιαίτερης σημασίας. Και ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών της Ελλάδας, είναι επίσης υπεύθυνος για την υλοποίηση πολιτικών σε εθνικό επίπεδο.

    Το υπόβαθρό του είναι εξίσου ξεχωριστό με τον σημερινό του ρόλο. Σπούδασε Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Πολιτική από τη Σχολή Kennedy του Χάρβαρντ και μεταπτυχιακό στην Τεχνολογία και Δημόσια Πολιτική από το MIT. Ένας συνδυασμός που, θα έλεγα, διαμόρφωσε μια καριέρα βασισμένη στις μεταρρυθμίσεις και τον εκσυγχρονισμό.

    Ως υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, δημιούργησε το gov.gr, ενοποιώντας πάνω από 1.500 ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες, και μεταμόρφωσε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό κράτος εξυπηρετεί τους πολίτες του. Και ως υπουργός Παιδείας, προώθησε νομοθετικές μεταρρυθμίσεις με στόχο ένα πιο συμπεριληπτικό και διεθνώς ανταγωνιστικό σύστημα.

    Και φυσικά, η ίδια η πορεία της Ελλάδας έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ. Έχοντας διανύσει μία από τις πιο απαιτητικές περιόδους οικονομικής προσαρμογής στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, η Ελλάδα προσφέρει διδάγματα που αποκτήθηκαν με κόπο, είναι ουσιαστικά και άμεσα σχετικά με τη σημερινή θέση της Ευρώπης. Κυριάκο, ευχαριστούμε που είσαι μαζί μας.

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Σας ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι μαζί σας.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Να περάσω στην πρώτη ερώτηση και να ξεκινήσουμε από τη μεγάλη εικόνα, αλλά και από το πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Η Ευρώπη βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με γεωπολιτικές πιέσεις. Και γνωρίζουμε ότι ακόμη κι αν διατηρηθεί η εκεχειρία στη Μέση Ανατολή, οι μετασεισμοί στις αγορές ενέργειας και η αβεβαιότητα θα παραμείνουν. ‘Αρα, η πρώτη ερώτηση είναι: πώς βλέπετε να επηρεάζει αυτό το σοκ την Ευρώπη;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Ήδη επηρεάζει την Ευρώπη. Υπάρχει έντονη ανησυχία και οι βασικές έννοιες, είναι η «αβεβαιότητα» και η «διάρκεια». Η εξέλιξη θα εξαρτηθεί από το πόσο θα παραμείνουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ και πόσο θα διαρκέσει αυτή η κρίση.

    Νομίζω ότι η προειδοποίηση που έκανε ο Φατίχ Μπιρόλ, εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), είναι ιδιαίτερα σαφής: ότι αυτή η κρίση, αν τα Στενά παραμείνουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία.

    Αυτό είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο, το οποίο πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε. Αν πάρουμε ως παράδειγμα και τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970, η συνολική απώλεια τότε, σε εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ήταν περίπου 10 εκατομμύρια. Σήμερα, ο αντίστοιχος αριθμός φτάνει τα 13 εκατομμύρια.

    Αντίστοιχα, το 2022, λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, οι ροές φυσικού αερίου μειώθηκαν από 155 σε 80 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (BCM), δηλαδή κατά περίπου 75. Αν ανάγουμε τις απώλειες σε ετήσιο επίπεδο σήμερα, φτάνουμε περίπου στα 110 BCM. Αυτό ενδέχεται να εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο επιζήμιο.

    Αν προσθέσουμε σε αυτό και τα λιπάσματα, το ένα τρίτο των οποίων διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, καθώς και το ήλιο, το θείο και τα πετροχημικά, τότε έχουμε ένα εξαιρετικά προβληματικό μείγμα.

    Ήδη βιώνουμε τις επιπτώσεις, για παράδειγμα στις τιμές των καυσίμων. Όλες οι ευρωπαϊκές οικονομίες λαμβάνουν μέτρα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει διαμορφώσει μια «εργαλειοθήκη», ένα πλαίσιο δηλαδή αποδεκτών παρεμβάσεων, οι οποίες πρέπει να έχουν προσωρινό, στοχευμένο και προσαρμοσμένο χαρακτήρα.

    Έχουμε την εμπειρία του 2022. Γνωρίζουμε τι λειτούργησε και τι όχι. Ορισμένα από τα μέτρα που εφαρμόζονται σήμερα στα κράτη- μέλη κινούνται εντός αυτού του πλαισίου, κάποια άλλα όχι, για να είμαστε ειλικρινείς.

    Σε κάθε περίπτωση, η δημοσιονομική και η νομισματική πολιτική δεν πρέπει να κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Πρέπει να είναι συμπληρωματικές. Και οφείλουμε να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να στηρίξουμε κυρίως τους πιο ευάλωτους, έχοντας επίγνωση ότι η εικόνα μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα, σε εβδομάδες, ούτε καν σε μήνες, ακόμη και σε ημέρες.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Συνεχίζοντας σε αυτό, αν δούμε το τρέχον κόστος των μέτρων που έχουν ληφθεί, είναι στο 0,2% του ΑΕΠ, χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερα μεγάλη δημοσιονομική πίεση. Όμως, αν ανατρέξουμε στην κρίση διακοπής του ρωσικού φυσικού αερίου, τότε μιλούσαμε για δημοσιονομικό κόστος της τάξης του 2,5% του ΑΕΠ. Και γνωρίζουμε δυστυχώς ότι τα περισσότερα από αυτά τα μέτρα δεν ήταν στοχευμένα.

    Κάναμε μια μελέτη και εξετάσαμε ποιο θα ήταν το κόστος αν τα μέτρα ήταν στοχευμένα. Αν στόχευαν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού -περίπου το 40%- και το στήριζαν κατά τη διάρκεια της κρίσης φυσικού αερίου, το κόστος θα ήταν 0,9% αντί για 2,5% του ΑΕΠ.

    Δεν είναι αυτό προφανές; Ότι δηλαδή οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να στοχεύουν τα μέτρα, δεδομένου ότι ο δημοσιονομικός χώρος είναι περιορισμένος και πρέπει να χρησιμοποιηθεί και για άλλους σκοπούς;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε. Γι’ αυτό ανέφερα ότι πολλά από τα μέτρα που εφαρμόζουμε είναι στοχευμένα. Αυτό είναι το ένα σκέλος. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και μια διάσταση πολιτικής οικονομίας.

    Αν δει κανείς τι συμβαίνει σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, σε επίπεδο κοινωνικής αντίδρασης στις αυξήσεις των τιμών ενέργειας- δείτε, για παράδειγμα, τι συνέβη στην Ιρλανδία- υπάρχει έντονη ανησυχία. Τα μέτρα που λαμβάνουμε πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο δίκαια και στοχευμένα, και να προσφέρουν ουσιαστική στήριξη σε όσους τη χρειάζονται περισσότερο.

    Υπό αυτή την έννοια, βλέπουμε σήμερα έναν συνδυασμό πολιτικών στα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Για παράδειγμα, η ελληνική εμπειρία: από τη μία πλευρά, όσον αφορά στη βενζίνη, το μέτρο που εφαρμόσαμε ήταν πλήρως στοχευμένο. Πρόκειται για το Fuel Pass, το οποίο στηρίζει τους πιο ευάλωτους μέσω ενός «ενεργειακού voucher».

    Από την άλλη πλευρά, στο πετρέλαιο κίνησης, που επηρεάζει κυρίως τις επιχειρήσεις, κάναμε μια διάκριση και αποφασίσαμε να επιδοτήσουμε κατά 20 λεπτά ανά λίτρο στην αντλία. Ο λόγος ήταν, πρώτον, ότι θέλαμε να διαφοροποιήσουμε τη στήριξη μεταξύ πολιτών και επιχειρήσεων. Και δεύτερον, γιατί εκτιμήσαμε ότι αυτό έχει μεγαλύτερη μετακύληση στην οικονομία.

    Παράλληλα, δεν επιλέξαμε τη μείωση φόρων, διότι θεωρήσαμε ότι θα είχε πιο μόνιμο χαρακτήρα. Αντίθετα, προτιμήσαμε μια άμεση παρέμβαση στην αντλία.

    Σε γενικές γραμμές, προσπαθούμε να κινηθούμε μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Νομίζω ότι η πιο δύσκολη απόφαση αυτή τη στιγμή για μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση, ή για το σύνολο των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, είναι πώς να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα της αντίδρασής της.

    Όταν δεν γνωρίζεις τη διάρκεια της κρίσης και έχεις έναν συγκεκριμένο προϋπολογισμό να διαχειριστείς, το ερώτημα είναι: πώς κατανέμεις βέλτιστα τους πόρους σου στον χρόνο; Πώς διαχειρίζεσαι τους διαθέσιμους πόρους σου σε βάθος χρόνου;

    Και αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Είναι πρόκληση ακόμη και για χώρες όπως η Ελλάδα, που σήμερα εμφανίζουν πρωτογενή και συνολικά πλεονάσματα. Είναι όμως ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση για χώρες που βρίσκονται σε καθεστώς ελλείμματος και ταυτόχρονα πρέπει να στηρίξουν τους πολίτες τους.

    Αν συγκρίνουμε το 2022 με το 2026, από τη μία πλευρά έχουμε την εμπειρία της προηγούμενης κρίσης. Η Ευρώπη είναι πλέον πιο ανθεκτική ενεργειακά, χάρη στη διαφοροποίηση και επειδή πλέον γνωρίζει πού και πότε πρέπει να επενδύσει σε υποδομές και δίκτυα. Από την άλλη πλευρά, αν δούμε τα επίπεδα ελλειμμάτων, το χρέος και τα επιτόκια, η πρόκληση παραμένει. Επιπλέον, έχουμε αυξήσει και τις δαπάνες για την άμυνα.

    ‘Αρα, από τη μία πρέπει να είμαστε δημοσιονομικά συνετοί και από την άλλη να στηρίζουμε τους πιο ευάλωτους. Το να είσαι «χειρουργικά» στοχευμένος είναι εύκολο να το περιγράψεις λεκτικά. Είναι, όμως, πολύ πιο δύσκολο να εφαρμόσεις πολιτική με αυτούς τους όρους. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε.

    Και για να συνοψίσω, ελπίζω στο επόμενο Eurogroup -ή ίσως στο αμέσως επόμενο- να έχουμε τη συμμετοχή του ΔΝΤ, ώστε να μοιραστείτε αυτές τις αναλύσεις με τους συναδέλφους μου, τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρώπης, για τα επόμενα βήματα στη διαμόρφωση πολιτικών.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Πολύ ωραία, θα χαρούμε πολύ να βοηθήσουμε. Και εσείς, ως υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, μπορείτε να αποτελέσετε πρότυπο καλών πρακτικών. Και στη συνέχεια, ως Πρόεδρος του Eurogroup, θα διασφαλίσετε ότι όλοι μπορούν να επωφεληθούν από αυτή την επιτυχία.

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Θα κάνω το καλύτερο δυνατό, αν και πρέπει να πω ότι είναι η τρίτη φορά που βρίσκομαι στο ΔΝΤ ως υπουργός Οικονομικών και το να αποτελεί ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών πρότυπο στο ΔΝΤ έχει μια ειρωνεία που δεν περνά απαρατήρητη δέκα χρόνια μετά τις προκλήσεις που αντιμετώπισε η χώρα μου.

    Ωστόσο, πιστεύω ότι κάναμε το σωστό. Η γενική διευθύντρια, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, το ανέφερε αυτό στις δηλώσεις της τις προάλλες. Πρόκειται για μια απτή απόδειξη της ικανότητας και της βούλησης της ελληνικής κοινωνίας να προχωρά σε μεταρρυθμίσεις.

    Και θεωρώ ότι η χώρα μου έχει πολλά διδάγματα που μπορούν να μεταφερθούν και αλλού: πολιτική σταθερότητα, δημοσιονομική σταθερότητα, μεταρρυθμίσεις. Το να κάνεις το σωστό, αποδίδει.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Έχουμε ήδη αναφέρει αρκετές φορές τη λέξη ενέργεια, ενεργειακή ασφάλεια- και δικαίως, καθώς βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης. Τι πρέπει λοιπόν να κάνει διαφορετικά η Ευρώπη για να ενισχύσει την ενεργειακή της ασφάλεια, διατηρώντας παράλληλα την ανταγωνιστικότητα και προχωρώντας στην “πράσινη” μετάβαση;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Είμαστε πιο ανθεκτικοί σε σχέση με το 2022; Ναι, είμαστε. Όμως εξακολουθούμε να εισάγουμε, αν δεν κάνω λάθος, περίπου το 57% της ενέργειάς μας. Από μόνο του αυτό σημαίνει ότι τα ενεργειακά σοκ μάς επηρεάζουν.

    Από την άλλη πλευρά, αν δούμε την ηλεκτρική ενέργεια, το 47% της παραγωγής προέρχεται πλέον από ανανεώσιμες πηγές. Έχουμε ξεκινήσει να επενδύουμε στα δίκτυα στην Ευρώπη; Ναι. Αλλά πρέπει να επενδύσουμε πολύ περισσότερο. Τα δίκτυά μας έχουν κατά μέσο όρο ηλικία άνω των 40 ετών.

    Οι επενδύσεις που απαιτούνται εκτιμώνται περίπου στα 580 δισ. ευρώ. Συνεπώς: πρώτον, οι επενδύσεις στα δίκτυα είναι εκ των ων ουκ άνευ, δεύτερον, απαιτούνται περισσότερες επενδύσεις στην αποθήκευση ενέργειας, και τρίτον, στις διασυνδέσεις.

    Σε αυτόν τον τομέα, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων διαδραματίζει ιδιαίτερα θετικό ρόλο. Ωστόσο, είναι σαφές ότι χρειάζεται να γίνουν περισσότερα. Και σε θεσμικό επίπεδο, η προώθηση μιας πλήρους Ενεργειακής Ένωσης στην Ευρώπη θα έχει άμεσο και θετικό αντίκτυπο, όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά και συνολικά στην ανταγωνιστικότητα.

    Αυτό είναι απαραίτητο για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε το συνολικό όραμα που περιγράφεται στις εκθέσεις Ντράγκι και Λέτα.

    Συχνά μιλάμε για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, για την ενιαία αγορά, για το «28ο καθεστώς», για τη ψηφιακή χρηματοδότηση και την ανάπτυξη του ψηφιακού ευρώ, καθώς και για τη συνολική ρύθμιση του ψηφιακού χρηματοπιστωτικού τομέα ως βασικές προτεραιότητες του ευρωπαϊκού εγχειρήματος σήμερα.

    Όμως, χωρίς την υλοποίηση μιας πλήρους Ενεργειακής Ένωσης με αυτούς τους όρους, δεν θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να επιτύχουμε όλους αυτούς τους στόχους.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Είναι αυτονόητο. Η προώθηση της “Πράσινης Συμφωνίας” θα καταστήσει την ενέργεια πιο προσιτή και πιο σταθερή. Θα την ανεξαρτητοποιήσει από τον άνθρακα, θα την καταστήσει καθαρότερη και, ταυτόχρονα, θα εξαλείψει μία από τις βασικές μας αδυναμίες: την εξάρτηση από εξωτερικές πηγές ενέργειας και την έκθεσή μας σε τέτοιου είδους σοκ.

    Ανησυχείτε ότι ενδέχεται να κάνουμε πίσω σε αυτό το πεδίο, δεδομένης της τρέχουσας συζήτησης για μείωση του κόστους εν μέσω της κρίσης; Ή το βλέπετε ως ευκαιρία για επιτάχυνση της προόδου, δεδομένου ότι αυτή η ενεργειακή εξάρτηση, η εξάρτηση από εισαγωγές, αποτελεί μια σημαντική «αχίλλειο πτέρνα» για την Ευρώπη, όπως αποδείχθηκε τόσο με τη διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου όσο και τώρα με τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Για να είμαι ειλικρινής, ανησυχώ ότι σε ορισμένα κράτη – μέλη και σε ορισμένους τομείς αρχίζουν να εμφανίζονται φωνές που υποστηρίζουν την πιο «προβληματική» από τις δύο επιλογές που περιγράψατε.

    Από την άλλη πλευρά, βλέπω, και νομίζω ότι οι περισσότεροι βλέπουν, τη σαφή ευκαιρία που έχουμε μπροστά μας. Το ερώτημα είναι: μπορούν οι κρίσεις να μας καθορίσουν; Δυστυχώς, ναι.

    Έχει ενδιαφέρον ότι στην ελληνική ετυμολογία η λέξη «κρίση» συνδέεται ή ταυτίζεται με τη έννοια της «απόφασης» ή της «κρίσης/αξιολόγησης». Πρέπει να κρίνεις πώς θα αντιμετωπίσεις με τον βέλτιστο τρόπο την εκάστοτε κρίση που έχεις μπροστά σου.

    Αν δούμε την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970, ο τρόπος με τον οποίο αντιδράσαμε τότε διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τον κόσμο που έχουμε σήμερα. Δημιουργήθηκε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA). Πολλές χώρες επένδυσαν στην πυρηνική ενέργεια. Τότε ανακαλύφθηκε και αξιοποιήθηκε σε μεγαλύτερη κλίμακα το σοβιετικό φυσικό αέριο, ενώ ξεκίνησαν ευρύτερα και οι έρευνες στη Βόρεια Θάλασσα. Συνολικά, υπήρξαν θετικές εξελίξεις, όπως η ίδρυση του IEA, αλλά και αρνητικές.

    Σήμερα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια παρόμοια πρόκληση: πώς θα «μεταβολίσουμε» την κρίση που προκύπτει από την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ. Το ερώτημα είναι αν θα υιοθετήσουμε το σωστό μείγμα πολιτικών στο εξής. Θα είναι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που θα εφαρμόσουμε συμβατά με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές προτεραιότητες, ή όχι;

    Νομίζω ότι αυτή είναι ακριβώς η στρατηγική πρόκληση που έχουμε μπροστά μας. Και, ειλικρινά, θεωρώ ότι η ερώτησή σας είναι μάλλον ρητορική.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Πολύ ωραία. Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω. Εδώ και αρκετά χρόνια συζητάμε για τη μετρίου επιπέδου ανάπτυξη της Ευρώπης σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα και για την έλλειψη αύξησης της παραγωγικότητας. Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να προωθηθούν για να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα; Αναφέρομαι εδώ στις εκθέσεις Ντράγκι και Λέτα, φαίνεται να υπάρχει κοινή διάγνωση και κοινές προτάσεις πολιτικής. Ποιες είναι οι προτεραιότητες;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Για να είμαι ειλικρινής, βλέπω μια φιλοσοφική ομοιότητα με όσα χρειάστηκε να υλοποιήσουμε στην Ελλάδα όταν η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχω ανέλαβε την εξουσία.

    Με μία έννοια, είχαμε μπροστά μας μια δυαδικότητα. Από τη μία, έπρεπε να επιλύσουμε τα εκκρεμή ζητήματα του παρελθόντος – εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που βλέπει κανείς συχνά σε ακαδημαϊκές μελέτες και που δεν έχουν υλοποιηθεί για δεκαετίες- και οι οποίες έχουν προφανές αναπτυξιακό όφελος. Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό και το αντικείμενο της συζήτησης σήμερα στην Ευρώπη.

    Για την Ελλάδα, αυτό σήμαινε την αποκατάσταση μιας υγιούς δημοσιονομικής θέσης και την προώθηση ενός ευρύτατου φάσματος μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς πολιτικής. Το αντίστοιχο σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η πλήρης αξιοποίηση της Ενιαίας Αγοράς, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων και όλα τα επιμέρους στοιχεία της.

    Στο παρελθόν μιλούσαμε για την Ένωση Κεφαλαιαγορών και την Τραπεζική Ένωση. Σήμερα, αυτό έχει εξελιχθεί σε μια πιο ολοκληρωμένη ατζέντα, την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU). Στην ουσία, όμως, ο στόχος παραμένει ο ίδιος: να απελευθερώσουμε το πλήρες δυναμικό της ενιαίας αγοράς.

    Αυτό σημαίνει πολλά πράγματα. Ο Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αναφέρθηκε πρόσφατα στην ανάγκη για μια ενιαία χρηματιστηριακή αγορά στην Ευρώπη. Από εκεί, περνάμε στη συγκέντρωση του τραπεζικού τομέα, στη δημιουργία μεγαλύτερων και ισχυρότερων τραπεζών και, τελικά, στη δυνατότητα δημιουργίας ευρωπαϊκών «πρωταθλητών» αντί για 27 εθνικούς.

    Σε έναν κόσμο ταχύτατης τεχνολογικής καινοτομίας, η αναπαραγωγή του ίδιου ρυθμιστικού πλαισίου 27 φορές αποτελεί σπατάλη χρόνου και πόρων και δεν μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε πλήρως το οικονομικό μας δυναμικό.

    Το ΔΝΤ εκτιμά ότι η πλήρης εφαρμογή της SIU και της ενιαίας αγοράς θα μπορούσε να αυξήσει την ανάπτυξη κατά 5% έως 7%. Επιπλέον, μελέτες του ΔΝΤ δείχνουν ότι τα εσωτερικά εμπόδια στην ΕΕ ισοδυναμούν με «αόρατους δασμούς» της τάξης του 110% στις υπηρεσίες και 44% στη μεταποίηση. ‘Αρα υπάρχει ένα σαφές «μέρισμα» από τα προφανή: αυτό που παραδοσιακά κάνουμε ως Ευρωπαίοι.

    Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και η δεύτερη διάσταση: τα ζητήματα του μέλλοντος. Την ίδια στιγμή που συζητάμε για τα Στενά του Ορμούζ, αντιμετωπίζουμε και την τεχνητή νοημοσύνη, εταιρείες όπως η Anthropic, και τη διακυβέρνηση των νέων τεχνολογιών.

    Σε μια πιο «σουμπετεριανή» προσέγγιση, πρόκειται για δημιουργική καταστροφή: υπάρχει το στοιχείο της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής. Πρέπει να περιορίσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις, αλλά ταυτόχρονα να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις δυνατότητες ανάπτυξης που προσφέρουν αυτές οι τεχνολογίες, κάτι που μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την παραγωγικότητα.

    Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει πρώτα να επιλύσουμε τα εκκρεμή ζητήματα και να «βάλουμε σε τάξη το σπίτι μας». Παράλληλα, χρειάζεται μια σαφής στρατηγική, ειδικά στον τομέα της τεχνολογίας: ένα ξεκάθαρο δόγμα για το πού και πώς επενδύουμε.

    Και εδώ, ειλικρινά, πρέπει να εστιάσουμε έντονα στη στήριξη ευρωπαϊκών «πρωταθλητών» και στη δημιουργία οικοσυστημάτων γύρω από αυτούς. Δεν αναφέρομαι σε επιδοτήσεις, αλλά σε μια φιλοσοφία ενίσχυσης εκείνων που βρίσκονται κοντά στην τεχνολογική αιχμή, αντί να προσπαθούμε διαρκώς να καλύψουμε το χαμένο έδαφος.

    Βεβαίως, σε ορισμένους τομείς αυτό είναι απαραίτητο, όταν τίθενται ζητήματα κυριαρχίας ή εθνικής ασφάλειας, όπως στις περιπτώσεις της Airbus ή του Galileo. Αλλά όταν ήδη υπάρχουν ισχυροί παίκτες – όπως η ASML, η Ericsson, η Nokia στον τομέα του 5G ή η SAP- μπορούμε να ενισχύσουμε τα οικοσυστήματα γύρω τους και να τους καταστήσουμε ακόμη πιο ανταγωνιστικούς σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη υψηλότερη ανάπτυξη, αξιοποιώντας πλήρως τις δυνατότητες της αγοράς για κλιμάκωση.

    Αν δούμε τις νεοφυείς επιχειρήσεις στην Ευρώπη, είτε γερμανικές είτε ελληνικές είτε από άλλα κράτη- μέλη, παρατηρούμε ότι, όταν φτάνουν σε ένα μέγιστο στάδιο ανάπτυξης, συχνά στρέφονται σε αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες. Πολλές μετατρέπονται σε εταιρείες τύπου Delaware για να προσελκύσουν χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ.

    Αυτό δεν είναι κακό. Το ερώτημα όμως είναι: γιατί η Ευρώπη να μην διαθέτει τις πλήρεις δυνατότητες ώστε αυτό να γίνεται εντός των συνόρων της; Θα έπρεπε να έχουμε αυτή την επιλογή. Και αυτή είναι ακριβώς η ουσία της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων και της πλήρους αξιοποίησης της ενιαίας αγοράς προς όφελος κάθε Ευρωπαίου πολίτη και κάθε Ευρωπαίου επιχειρηματία.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: ‘Αρα το μέγεθος έχει σημασία, γιατί γνωρίζουμε ότι οι πιο παραγωγικές εταιρείες είναι συνήθως οι μεγάλες, και η Ευρώπη υστερεί σε αυτό το είδος εταιρειών. Νομίζω ότι η ανάλυση Ντράγκι- Λέτα έχει δείξει πολύ καθαρά το πρόβλημα: οι ευρωπαϊκές εταιρείες δεν διαθέτουν το ίδιο οικοσύστημα που θα είχαν στην αγορά των ΗΠΑ. Υπάρχουν εμπόδια εντός των συνόρων της ΕΕ στο εμπόριο, περιορισμένη κινητικότητα εργασίας μεταξύ χωρών, έλλειψη βαθιάς κεφαλαιαγοράς και πλέον πολύ ακριβότερη ενέργεια.

    Από τη δική σας εμπειρία, και στο πλαίσιο της συνεργασίας μας στο παρελθόν, σας είχε τεθεί το ερώτημα: «Ποια είναι η βιομηχανική σας πολιτική;» με στόχο τη δημιουργία ελληνικών «πρωταθλητών». Και είχατε απαντήσει: «Δεν θέλω οι ελληνικές εταιρείες να είναι απλώς ελληνικοί πρωταθλητές. Θέλω να είναι ευρωπαϊκοί πρωταθλητές, και για αυτό χρειάζομαι μια μεγαλύτερη αγορά».

    Σήμερα υπάρχει έντονη συζήτηση για κάποιου είδους «παράκαμψη»: να δημιουργηθούν μεγαλύτερες εταιρείες μέσω χαλάρωσης των κανόνων συγχωνεύσεων και εξαγορών. Όμως, θα είναι αυτές πραγματικά ανταγωνιστικές;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Κατά τη γνώμη μου, αυτή η φιλοσοφία είναι αυτονόητη για την Ευρώπη. Γνωρίζω ότι υπάρχουν εθνικές ευαισθησίες. Και στα περισσότερα από αυτά τα ζητήματα, η βασική πρόκληση για έναν πολιτικό δεν είναι η εύρεση του σωστού λεξιλογίου, αλλά η υλοποίηση.

    Όταν εξελέγην πρόεδρος του Eurogroup, το πρώτο πράγμα που είπα ήταν ότι η στρατηγική πρέπει να είναι συνώνυμη της υλοποίησης. Αν δεν είναι, τότε δεν κάνεις σωστά τη δουλειά σου.

    Θυμάμαι πολύ έντονα, και το αναφέρω επειδή μιλήσατε για τη θητεία μου ως υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ότι όταν ανέλαβα για πρώτη φορά υπουργός, πολλοί μου έλεγαν: «Γιατί να πιστέψουμε ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρετε; Αυτό έχει ειπωθεί 10 ή 15 φορές στο παρελθόν». Και απάντησα σχεδόν ενστικτωδώς: «Θα το αποδείξουμε στην πράξη- η υλοποίηση θα είναι η αξιοπιστία μας».

    ‘Αρα, το βασικό ερώτημα για όλους μας- υπουργούς Οικονομικών, αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, υπουργούς- είναι πόσο γρήγορα μπορούμε να υλοποιήσουμε αυτές τις δεσμεύσεις, με ταχύτητα και σε κλίμακα.

    Στην πραγματικότητα, αν δεν καταφέρουμε να αναπτύξουμε σε κλίμακα τους «πρωταθλητές» μας, δεν έχει νόημα να είμαστε προστατευτικοί. Μιλώ εδώ με βάση την αρχή «show, don’t tell». Για παράδειγμα, η UniCredit απέκτησε πρόσφατα το 30% μιας από τις συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα και η Euronext απέκτησε το Χρηματιστήριο Αθηνών.

    Υπό αυτή την έννοια, κατανοήσαμε το στρατηγικό όφελος του να ανήκεις σε μια μεγαλύτερη δεξαμενή ρευστότητας και κεφαλαίων, στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Και το ίδιο ισχύει, κατά τη γνώμη μου, ακόμη και για τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης. Η ενίσχυση της δυναμικότητας των «πρωταθλητών» μας είναι κρίσιμη- γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουν να επιβιώσουν.

    Και αν μου επιτρέπετε να είμαι ειλικρινής: σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογική καινοτομία εξελίσσεται με εκθετικό ρυθμό, όπως ανέφερα νωρίτερα, με όρους Σουμπέτερ, η ταχύτητα της αλλαγής επιταχύνεται συνεχώς.

    Στη δική μου γενιά, όταν ήμουν στο λύκειο, οι αλλαγές συνέβαιναν σε βάθος ετών. Μετά πέρασαν σε μήνες. Σήμερα, μιλάμε για εβδομάδες. Και αυτή η επιτάχυνση είναι εκθετική.

    Οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γραμμικά. Οι πολιτικοί, συχνά, αντιδρούν ακόμη πιο αργά. Όμως πλέον δεν έχουμε την πολυτέλεια αυτής της καθυστέρησης. Αν δεν προσαρμόσουμε τα συστήματά μας αρκετά γρήγορα, πολλές εταιρείες κινδυνεύουν να μείνουν πίσω. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να κινηθούμε αποφασιστικά. Διαφορετικά, δεν θα μπορέσουμε να καλύψουμε το χάσμα ούτε να ανταγωνιστούμε σε παγκόσμιο επίπεδο.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Το αναφέρατε ήδη, οι πολιτικοί αντιδρούν με αργότερους ρυθμούς. Η διάγνωση των Ντράγκι και Λέτα είναι κοινή, οι προτάσεις πολιτικής επίσης, και οι ηγέτες έχουν θέσει το 2027 ως προθεσμία για την ολοκλήρωση της ατζέντας της ενιαίας αγοράς. Εσείς βρίσκεστε στο Eurogroup και θα συνεργαστείτε με τους αρμόδιους υπουργούς. Τι σκοπεύετε να κάνετε για να επιταχύνετε την υλοποίηση;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Το Eurogroup είναι ένα άτυπο φόρουμ, οπότε ένα μέρος της απάντησης είναι ότι δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι θα κάνω. Αυτό που μπορώ να πω, όμως, είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε έναν χώρο εμπιστοσύνης.

    Χωρίς αυτόν τον χώρο εμπιστοσύνης, καμία αλλαγή πολιτικής δεν μπορεί να προχωρήσει σε ένα σχήμα 21 υπουργών πλέον με τη συμμετοχή και της Βουλγαρίας- και 27 σε διευρυμένη σύνθεση. Κάποια ζητήματα τα συζητάμε στο επίπεδο των 21, κάποια στο επίπεδο των 27. ‘Αρα η εμπιστοσύνη είναι η βασική παράμετρος.

    Δεύτερον, χρειαζόμαστε θετικά κίνητρα και μια μορφή δημιουργικής πίεσης μεταξύ ομότιμων, μαζί με μια αίσθηση ότι δεν πρέπει να μείνει κανείς πίσω. Γιατί στην πράξη, οι ατζέντες πρέπει να προχωρήσουν.

    Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU), για παράδειγμα, αποτελείται από μια σειρά επιμέρους χαρτοφυλακίων και είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξηγηθεί στους πολίτες τι ακριβώς σημαίνει. Όταν όμως εξηγούμε ότι αυτό σημαίνει πως μια νεοφυής επιχείρηση δεν θα χρειάζεται να αναζητά χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ, αλλά θα μπορεί να αναπτυχθεί εντός Ευρώπης, τότε η συζήτηση γίνεται πιο απτή.

    Όταν οι τράπεζες ενοποιούνται ή όταν καθίσταται ευκολότερη η πρόσβαση στη χρηματοδότηση σε όλη την Ευρώπη, τότε η συζήτηση αποκτά συγκεκριμένο περιεχόμενο. Σε αυτό το πλαίσιο, θα προσπαθήσουμε να «σπάσουμε» την ατζέντα σε επιμέρους στοιχεία και να δούμε ποια μπορούν να προχωρήσουν ταχύτερα, εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη συναίνεση.

    Για τα υπόλοιπα, θα συνεχίσουμε τη συζήτηση, θα εξετάσουμε τις εθνικές ευαισθησίες και θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πού ακριβώς εντοπίζονται. Είναι κρίσιμο αυτές οι ευαισθησίες να συζητούνται σε ένα περιβάλλον εμπιστευτικότητας και εμπιστοσύνης. Μόνο έτσι μπορούμε να κινηθούμε αποτελεσματικά και να προωθήσουμε την ατζέντα στον μέγιστο δυνατό βαθμό.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Θα ήθελα επίσης να σας ρωτήσω για την Ελλάδα. Η χώρα έχει γνωρίσει μία από τις πιο ουσιαστικές μεταμορφώσεις στην Ευρώπη μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Πολλά διδάγματα προέκυψαν. Τι είναι αυτό που μπορεί να μεταφέρει η Ελλάδα στην Ευρώπη;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Για να είμαι ειλικρινής, και δεδομένου ότι βρισκόμαστε εδώ στο ΔΝΤ, αν θέλεις να κάνεις μεταρρυθμίσεις, ιδανικά δεν χρειάζονται τρία προγράμματα διάσωσης. Ένα θα έπρεπε να είναι αρκετό.

    Αλλά, αφού εξαντλήσαμε όλες τις άλλες επιλογές, βάλαμε τα πράγματα σε μια τάξη. Η πολιτική σταθερότητα είναι απαραίτητη. Είναι το «οξυγόνο» στο δωμάτιο. Είναι η προϋπόθεση για να δημιουργηθεί δημοσιονομική σταθερότητα. Και στη συνέχεια: μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις. Και οι μεταρρυθμίσεις είναι νοοτροπία.

    Όταν προχωρήσαμε στον ψηφιακό μετασχηματισμό της οικονομίας και του κράτους, δημιουργήσαμε πολλαπλές θετικές επιδράσεις σε όλο το σύστημα. Υπήρχαν οι θεσμοί, υπήρχαν οι άνθρωποι και υπήρχε η νοοτροπία για να το υλοποιήσουμε: από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και τη δημιουργία πλεονασμάτων, μέσω της διασύνδεσης των POS με τις επιχειρήσεις, μέχρι την οργάνωση των εμβολιασμών για την COVID-19.

    Όλα αυτά είχαν έναν οριζόντιο θετικό αντίκτυπο, που επηρέασε τόσο την οικονομία όσο και το κράτος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. ‘Αρα: πολιτική σταθερότητα, δημοσιονομική σταθερότητα και μεταρρυθμίσεις. Αυτά είναι τα κρίσιμα στοιχεία για να προχωρήσεις μπροστά. Και επιπλέον, ευελιξία και μια νοοτροπία που αναγνωρίζει ότι πολλά θα αλλάζουν στη διαδρομή, πολύ περισσότερο από ό, τι στο παρελθόν. Η πυκνότητα των εξελίξεων αυξάνεται. Οι κρίσεις πολλαπλασιάζονται.

    Αν έχεις αυτή τη νοοτροπία, μπορείς να ανταποκρίνεσαι πιο στρατηγικά στις κρίσεις, αντί να αντιδράς απλώς εκ των υστέρων. Και πιστεύω ότι αυτό είναι το βασικό στοιχείο, όχι μόνο για την Ελλάδα ή την Ευρώπη, αλλά για κάθε χώρα στον κόσμο. Στην πράξη, το να είσαι «ανθεκτικός» σημαίνει να είσαι στρατηγικός.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Μία τελευταία ερώτηση. Η Ελλάδα πλέον δεν είναι μόνο μια ιστορία εσωτερικής κατανάλωσης. Είστε Πρόεδρος του Eurogroup. Εμείς στο ΔΝΤ στηρίζουμε τις χώρες στην πορεία ένταξής τους στην ΕΕ και δημιουργούμε ένα κέντρο τεχνικής βοήθειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ποια είναι η άποψή σας για αυτή την πρωτοβουλία;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Θα συμμετάσχουμε. Και δεδομένου ότι βρίσκεται εδώ μαζί μου ο υφυπουργός, κ. Πετραλιάς, με τον οποίο έχουμε την ευθύνη του Γενικού Λογιστηρίου, έχουμε συμφωνήσει να συνεισφέρουμε με 5 εκατ. ευρώ, ξεκινώντας από τον Ιανουάριο 2027.

    ‘Αλφρεντ Κάμμερ: Εξαιρετικά. Ένα θερμό χειροκρότημα για τον Κυριάκο- όχι μόνο για τα 5 εκατ. ευρώ που προσφέρει στο SEETAC, το κέντρο τεχνικής βοήθειας, αλλά και για όλες τις σημαντικές του επισημάνσεις.

    Σας εύχομαι καλή επιτυχία στον ρόλο σας ως προέδρου του Eurogroup για να μπορέσετε να υλοποιήσετε όλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις, ώστε να δημιουργηθεί ένα επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ευρώπη όπου οι επιχειρήσεις θα μπορούν να αναπτύσσονται, να δημιουργούν εισόδημα, να στηρίζουν και να αυξάνουν το βιοτικό επίπεδο, να ενισχύουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και, τελικά, να καθιστούν την Ευρώπη πιο ανθεκτική.

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Σας ευχαριστώ πολύ. Και ευχαριστώ θερμά για την εξαιρετική συνεργασία που έχουμε αναπτύξει από τότε που ανέλαβα το υπουργείο Οικονομικών. Ευχαριστώ.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo: eurokinissi

Β. Κικίλιας: Εγκρίθηκε το Master Plan του Λιμένα Πατρών

Εγκρίθηκε, με την έκδοση του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος, το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα και η Μελέτη Διαχείρισης (Master Plan) του Λιμένα Πατρών, γεγονός που αποτελεί καθοριστικό βήμα για την αναβάθμιση ενός από τα σημαντικότερα λιμάνια της χώρας.

Με το νέο πλαίσιο καθορίζεται ο τρόπος ανάπτυξης του λιμανιού, με σαφείς προβλέψεις για τις χρήσεις γης, τα έργα υποδομής, την κυκλοφορία και την περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Η έγκριση αυτή αποτελεί το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας, στην οποία ο Οργανισμός Λιμένος Πατρών Α.Ε. είχε σημαντική συμβολή, τόσο στον σχεδιασμό όσο και στην προετοιμασία των απαραίτητων μελετών και εγκρίσεων.

Το Master Plan δίνει έμφαση στην ενίσχυση της εμπορευματικής δραστηριότητας και των διεθνών συνδέσεων, στην βελτίωση της ακτοπλοΐας και των υπηρεσιών προς τους επιβάτες, καθώς και στην ανάπτυξη του τουρισμού με σύγχρονες υποδομές, όπως η μαρίνα στον Βόρειο Λιμένα. Παράλληλα, προβλέπει ενεργειακές υποδομές, όπως εγκαταστάσεις Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) και ενίσχυση της σιδηροδρομικής σύνδεσης.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στον Νότιο Λιμένα, που θα αποτελέσει βασικό κέντρο εμπορευματικής και ενεργειακής δραστηριότητας, ενώ ο Βόρειος Λιμένας θα αξιοποιηθεί για τουριστικές, επιβατικές και αστικές χρήσεις.

Το νέο σχέδιο δημιουργεί ένα σταθερό πλαίσιο για επενδύσεις και ενισχύει την προοπτική δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, ενσωματώνοντας τις προβλέψεις της ευρωπαϊκής και εθνικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, με στόχο τη βιώσιμη λειτουργία του λιμένα.

Η έγκριση εντάσσεται στον συνολικό σχεδιασμό για την αναβάθμιση των λιμανιών της χώρας και την ενίσχυση του ρόλου τους ως πυλών ανάπτυξης, διασύνδεσης και ενεργειακής παρουσίας της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας, δήλωσε ότι «με την έγκριση του Master Plan του Λιμένα Πατρών ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω ανάπτυξη, επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας. Ενισχύουμε την εμπορευματική δραστηριότητα, αναβαθμίζουμε την ακτοπλοΐα και τις υπηρεσίες προς τους πολίτες και προχωράμε σε κατασκευή σύγχρονων τουριστικών και ενεργειακών υποδομών.

Το σχέδιο εντάσσεται στο συνολικό σχεδιασμό του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση του ρόλου των λιμανιών στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας».

ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi

Γυναίκα εντοπίστηκε νεκρή σε ακάλυπτο στο κέντρο της Αθήνας – Το “τραγικό” ραντεβού

Μια γυναίκα από την Αιθιοπία εντοπίστηκε νεκρή τα ξημερώματα σε ακάλυπτο πολυκατοικίας που βρίσκεται επί της οδού Κολοκοτρώνη στο κέντρο της Αθήνας.

Ειδικότερα, γύρω στις 4:30 τα ξημερώματα η γυναίκα έπεσε, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι συνθήκες, από τον 4ο όροφο πολυκατοικίας με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό της.

Όπως έγινε γνωστό από την ΕΛΑΣ, νωρίτερα η άτυχη γυναίκα είχε μεταβεί σε διαμέρισμα 3ου ορόφου, το οποίο είχε νοικιαστεί μέσω πλατφόρμας βραχυχρόνιας μίσθωσης, προκειμένου να συναντήσει έναν άνδρα, μετά από ραντεβού που είχε κλείσει μέσω εφαρμογής γνωριμιών. Ο άνδρας, ένας Ιταλός τουρίστας 45 ετών, έχει προσαχθεί από τις αρχές και εξετάζεται, ενώ ερευνάται αν πρόκειται για δυστύχημα ή για εγκληματική ενέργεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, λίγο πριν η γυναίκα να πέσει στο κενό είχε έντονο διάλογο με τον 45χρονο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ /

Θεσσαλονίκη: Ξέθαψαν 100.000 ευρώ από κήπο ηλικιωμένης με το «κόλπο» του λογιστή!

«Θησαυρό» 100.000 ευρώ, θαμμένο σε κήπο 76χρονης, άρπαξαν επιτήδειοι, με το πρόσχημα ότι είναι συνεργάτες λογιστή.

Η απάτη αποκαλύφθηκε σε χωριό στην ευρύτερη περιοχή του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, ενώ συνελήφθη ένας 22χρονος.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 22χρονος, από κοινού με συνεργό του, τα στοιχεία του οποίου δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί, μετέβησαν με το παραπάνω πρόσχημα στην οικία της ηλικιωμένης, απ΄ όπου… ξέθαψαν τις οικονομίες της παθούσας.

Εις βάρος του 22χρονου συλληφθέντα σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ ο δεύτερος δράστης αναζητείται.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi

Ο νέος πρόεδρος της Μιανμάρ ζήτησε να ακυρωθούν όλες οι καταδίκες σε θάνατο και απελευθερώνει χιλιάδες κρατούμενους

Ένα από τα πρώτα μέτρα που λαμβάνει μετά την πρόσφατη εκλογή του

Ο ηγέτης της Μιανμάρ Μιν Αούνγκ Χλάινγκ ζήτησε σήμερα να ακυρωθούν όλες οι καταδίκες σε θάνατο, να απελευθερωθούν περισσότεροι από 4.300 κρατούμενοι και να μειωθούν οι ποινές πολλών άλλων, ένα από τα πρώτα μέτρα που λαμβάνει μετά την πρόσφατη εκλογή του στην προεδρία της χώρας, πέντε χρόνια αφού ηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Μεταξύ των κρατουμένων που θα δουν τις ποινές τους να μειώνονται είναι και η πρώην ηγέτιδα της χώρας Αούνγκ Σαν Σου Τσι, η οποία μετά το πραξικόπημα που ανέτρεψε την κυβέρνησή της καταδικάστηκε σε 27 χρόνια κάθειρξη για σειρά αδικημάτων. Όπως δήλωσε σήμερα ο δικηγόρος της, η ποινή της μειώθηκε κατά ένα έκτο.

«Οι άνθρωποι στους οποίους έχει επιβληθεί η θανατική ποινή θα δουν την ποινή τους να μετατρέπεται σε ισόβια», δήλωσε ο 69χρονος ηγέτης σε ανακοίνωσή του.

Σύμφωνα με τους υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η στρατιωτική χούντα αφού πήρε την εξουσία το 2021 άρχισε και πάλι τις εκτελέσεις, έπειτα από δεκαετίες που είχαν ανασταλεί, με το μέτρο να αφορά κυρίως αντιφρονούντες.

Περισσότεροι από 130 άνθρωποι καταδικάστηκαν στην εσχάτη των ποινών το 2022, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, αλλά ο ακριβής τους αριθμός είναι δύσκολο να καθοριστεί σε μια χώρα με αδιαφανές δικαστικό σύστημα, όπου μαίνεται εμφύλιος πόλεμος.

Τα σημερινά μέτρα ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αμνηστίας για τον εορτασμό της Βιρμανικής Πρωτοχρονιάς, Thingyan, μιας από τις πολλές εθνικές γιορτές κατά τις οποίες παραδοσιακά οι αρχές προχωρούν σε τέτοιες κινήσεις.

Περισσότεροι από 4.300 κρατούμενοι πρόκειται να απελευθερωθούν, σύμφωνα με την ανακοίνωση, μεταξύ των οποίων σχεδόν 180 αλλοδαποί, ενώ όλες οι ποινές κάθειρξης κάτω των 40 ετών πρόκειται επίσης να μειωθούν κατά ένα έκτο.

Σύμφωνα με την Ένωση Αρωγής στους Πολιτικούς Κρατούμενους, περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν φυλακιστεί για πολιτικούς λόγους μετά το πραξικόπημα.

Ο Μιν Αούνγκ Χλάινγκ ορκίστηκε πρόεδρος την περασμένη εβδομάδα έπειτα από μια εκλογική διαδικασία την οποία η διεθνής κοινότητα κατήγγειλε ως ελιγμό για την παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας υπό πολιτικό πρόσχημα.

Μετά την εκλογή του προχώρησε στην αναστολή κάποιων από τα κατασταλτικά μέτρα που είχε υιοθετήσει η χούντα. Οι κινήσεις αυτές παρουσιάστηκαν ως προσπάθεια συμφιλίωσης, αλλά παρατηρητές εκτιμούν ότι πρόκειται απλώς για διακοσμητικά μέτρα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ-EPA-EPA

Ο Πάολο Ντι Κάνιο έγινε viral: Χτυπούσε το κεφάλι του σε τραπέζι μετά από διαφωνία! vid

Ο θρύλος της Premier League, Πάολο Ντι Κάνιο, έχει γίνει viral στην Ιταλία επειδή χτύπησε επανειλημμένα το κεφάλι του πάνω σε ένα τραπέζι κατά τη διάρκεια ενός σχολιασμού live στην τηλεόραση.

Το περιστατικό συνέβη μετά από έναν έντονο καβγά μεταξύ του ιδίου και της παρουσιάστριας Φεντερίκα Μαζολίν στην κάλυψη του Champions League από το Sky Sports Italy χθες το βράδυ.

Ο Ντι Κάνιο χτύπησε το κεφάλι του στο τραπέζι τρεις φορές προτού φύγει παραπατώντας με όλους στο στούντιο να μένουν άφωνοι.

Ο πρώην προπονητής της εθνικής Αγγλίας, Φάμπιο Καπέλο, έδωσε στον Ντι Κάνιο ένα μαντήλι για να καθαρίσει το πρόσωπό του, αφού τραυμάτισε τον εαυτό του.

Η οικοδέσποινα Μασόλιν έμεινε επίσης έκπληκτη από αυτό που είχε δει, αλλά βρήκε και την αστεία πλευρά του, γελώντας καθώς ο Ντι Κάνιο κάθισε ξανά με ένα χαρτομάντιλο στο κεφάλι του.

Όπως ήταν αναμενόμενο, το βίντεο του Ντι Κάνιο έγινε viral και προκάλεσε αντιδράσεις από αρκετούς ανθρώπους.

Ένας οπαδός είπε: «Ποντάρω ότι ήταν ένας σπουδαίος προπονητής, φανταστείτε τις φλυαρίες».

Ένας άλλος σχολίασε: «Πάντα φαινόταν τόσο χαλαρός».

photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-EPA

ΠΑΣΟΚ κατά κυβέρνησης: Ανάληψη πολιτικής ευθύνης χωρίς παραίτηση, είναι λόγια του αέρα

«Ο πρωθυπουργός οφείλει να αποπέμψει τον υφυπουργό του που ζημίωσε δύο φορές το δημόσιο», υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής σε ανακοίνωσή του σχετικά με τον Μακάριο Λαζαρίδη, σημειώνοντας ότι ανάληψη πολιτικής ευθύνης χωρίς παραίτηση «είναι λόγια του αέρα».

Ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι «ο κ. Λαζαρίδης που έως προχθές παρίστανε τον προσβεβλημένο και επιτίθετο σε όποιον έθετε ερωτήματα, χθες αποδέχθηκε πλήρως τους ισχυρισμούς του ΠΑΣΟΚ ότι δεν είχε τα τυπικά προσόντα πρόσληψης και μάλιστα ζήτησε να του καταλογισθούν εντόκως τα ποσά που έλαβε αχρεωστήτως.

Ζήτησε δηλαδή ό,τι ακριβώς καλούσαμε να κάνει το υπουργείο Παιδείας με την ανακοίνωση μας την Τέταρτη». «Προφανώς, του διαμηνύθηκε πως έρχεται βαρύς ο πέλεκυς», σχολιάζει το ΠΑΣΟΚ.

Σημειώνει ότι «ανάληψη πολιτικής ευθύνης με παράλληλη αναγνώριση ζημίας του δημοσίου που σημειωτέον αν δεν είχε περάσει η πενταετής παραγραφή θα είχε και ποινική διάσταση, χωρίς να συνοδεύεται από παραίτηση, είναι λόγια του αέρα» και πως «ο πρωθυπουργός οφείλει να αποπέμψει τον υφυπουργό του που ζημίωσε δύο φορές το δημόσιο».

«Μην προκαλείτε άλλο τους πολίτες με την αλαζονεία, την αναξιοκρατία και τον πελατειασμό της κυβέρνησης σας», αναφέρει καταληκτικά.

ΑΠΕΜΠΕ – ΦΩΤΟ:Eurokinissi

Θα κλιμακώσει τις απελάσεις παράτυπων μεταναστών η Χιλή

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωσή της χθες, Πέμπτη

Η νέα κυβέρνηση της Χιλής κατέστησε σαφή χθες Πέμπτη την πρόθεσή της να «εντατικοποιήσει» τις απελάσεις αλλοδαπών που βρίσκονται παράτυπα στο έδαφος της χώρας, έπειτα από μια πρώτη πτήση για τη μεταφορά 40 μεταναστών στην Κολομβία, στη Βολιβία και στον Ισημερινό.

Ο ακροδεξιός πρόεδρος Χοσέ Αντόνιο Καστ, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία τον Μάρτιο, είχε διαμηνύσει ήδη προεκλογικά πως θα εφαρμόσει πολιτική «αυστηρότητας» έναντι της παράτυπης μετανάστευσης, η οποία συνδέεται κατ’ αυτόν με την αύξηση της εγκληματικότητας.

«Θα εντατικοποιήσουμε τις πτήσεις» και θα γίνονται επίσης απελάσεις «με λεωφορεία», είπε στον Τύπο ο υφυπουργός Εσωτερικών Μάξιμο Πάβες, χωρίς να διευκρινίσει το χρονοδιάγραμμα, ούτε το εύρος.

Η χθεσινή πτήση ήταν «η πρώτη μακράς σειράς» που, σε συνδυασμό με τις απελάσεις που θα γίνονται με χερσαία μέσα, θα σημάνουν ότι θα φεύγουν «συνεχώς παράτυποι μετανάστες που δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στη χώρα μας», είπε προχθές Τετάρτη το βράδυ ο πρόεδρος Καστ, στο πρώτο διάγγελμά του στο έθνος.

Οι απελάσεις πάντως αποτελούν, προς το παρόν, συνέχεια πρακτικών προηγούμενων κυβερνήσεων.

Επί των προεδριών του δεξιού Σεμπαστιάν Πινιέρα (2018-2022) και του διαδόχου του της αριστεράς Γκαμπριέλ Μπόριτς (2022-2026), απελάθηκαν αντιστοίχως 6.668 και 4.544 μετανάστες, σύμφωνα με την εθνική υπηρεσία μετανάστευσης.

Για τον Χουάν Πάμπλο Ραματσιότι, εκτελεστικό διευθυντή του Κέντρου Πολιτικής για τη Μετανάστευση, η κυβέρνηση Καστ δεν έχει, ως αυτό το στάδιο, έρθει σε ρήξη με την πολιτική προκατόχων σχημάτων.

Υπολογίζεται ότι στη Χιλή ζουν παράτυπα πάνω από 330.000 μετανάστες, στην πλειονότητά τους υπήκοοι Βενεζουέλας.

Αν γίνονται τρεις πτήσεις μηνιαίως με 40 επιβάτες η καθεμιά, θα απελαύνονται σε ετήσια βάση κάπου 1.500 άνθρωποι, υπολόγισε ο ειδικός.

Τις πρώτες ημέρες τις προεδρίας του, ο Χοσέ Αντόνιο Καστ ανακοίνωσε την έναρξη της κατασκευής τάφρων στα σύνορα με το Περού και τη Βολιβία για να εμποδίζεται η παράτυπη είσοδος στη χώρα κι ανέστειλε τις διαδικασίες απόκτησης εγγράφων νόμιμης παραμονής κάπου 180.000 αλλοδαπών.

Η υπηρεσία μετανάστευσης ανέφερε ότι μετά τη νίκη του εν λόγω πολιτικού στις εκλογές, τον Δεκέμβριο του 2025, 2.180 πολίτες της Βενεζουέλας έφυγαν από τη Χιλή οικειοθελώς.

Καθώς το Σαντιάγο δεν έχει διπλωματικές σχέσεις με το Καράκας από το 2024, η νέα κυβέρνηση της Χιλής εννοεί να δώσει προτεραιότητα στην οικειοθελή φυγή από τη χώρα υπηκόων της Βενεζουέλας.

Αναμένεται να κατατεθούν το προσεχές διάστημα στο κοινοβούλιο δυο σχέδια νόμου — το ένα θα ποινικοποιήσει την παράτυπη είσοδο στη χώρα, το άλλο θα προβλέπει ποινικές τιμωρίες για όσους τη διευκολύνουν.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo: pixabay

Βυθίζεται στο χάος η Αϊτή: 6 εκατ. άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν οξεία διατροφική ανασφάλεια

Η χώρα μαστίζεται από συμμορίες, φτώχεια και οικονομική κρίση

Σχεδόν έξι εκατομμύρια άνθρωποι στην Αϊτή υπολογίζεται ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με οξεία διατροφική ανασφάλεια τους επόμενους μήνες, καθώς η βία των συμμοριών, οι μαζικοί εξαναγκαστικοί εκτοπισμοί πληθυσμών κι οι πιέσεις στην οικονομία κρατούν την φτωχή χώρα της Καραϊβικής βυθισμένη σε ανθρωπιστική κρίση, αναφέρει νέα εκτίμηση που δημοσιοποιήθηκε χθες Πέμπτη.

Κάπου 5,8 εκατομμύρια Αϊτινοί -ο μισός πληθυσμός και πλέον- αντιμετωπίζουν οξεία διατροφική ανασφάλεια, σύμφωνα με το ολοκληρωμένο πλαίσιο κατάταξης ως προς την επισιτιστική ασφάλεια (IPC), με 1,8 εκατ. και πλέον εξ αυτών να βρίσκεται σε φάση έκτακτης ανάγκης και να χρειάζονται επειγόντως βοήθεια.

Η κρίση τροφοδοτείται από την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας, τα οικονομικά σοκ και τα αμέτρητα προβλήματα για τις αγορές και τη γεωργία, σύμφωνα με το IPC.

Συμμορίες έχουν επεκτείνει τον έλεγχό τους σε τομείς της χώρας και πάνω από 1,4 εκατ. κάτοικοι έχουν εκτοπιστεί εξαναγκαστικά, κάτι που κάνει ολοένα πιο δύσκολα τα πράγματα όσον αφορά τον εφοδιασμό με τρόφιμα και σπρώχνει οικογένειες πιο βαθιά στην πείνα.

Η νεότερη πρόβλεψη είναι ελαφρά καλύτερη από την προηγούμενη (5,91 εκατ.), όπως και ο αριθμός όσων κατατάσσονται στη φάση έκτακτης ανάγκης, κάτι που αποδίδεται εν μέρει στη διανομή βοήθειας, στις καλύτερες συνθήκες ως προς τις σοδειές σε κάποιες περιοχές και σε κάποια μείωση του πληθωρισμού.

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) του ΟΗΕ λέει πως χάρη στη βοήθεια που διανέμει πάνω από 200.000 Αϊτινοί έπαψαν να κατατάσσονται στις περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης από το 2025. Ωστόσο, οργανώσεις αρωγής υπογραμμίζουν ότι η πρόσφατη πρόοδος είναι εξαιρετικά εύθραυστη.

«Ο αγώνας εναντίον της πείνας είναι απόλυτα απαραίτητος για την αποκατάσταση της σταθερότητας στην Αϊτή. Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε ειρήνη αν οι οικογένειες δεν μπορούν θα θρέψουν τα παιδιά τους», τόνισε η Ουάντζα Καάρια, η διευθύντρια του γραφείου του ΠΕΠ στην χώρα.

Ανθρωπιστικές οργανώσεις προειδοποιούν πως η κατάσταση στην Αϊτή μπορεί να χειροτερέψει περαιτέρω αν δεν υπάρξει περισσότερη υποστήριξη, επισημαίνοντας την αύξηση των τιμών των καυσίμων εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή, που ανεβάζει τα κόστη των μεταφορών και της αγροτικής παραγωγής.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo: pixabay

Τι ακούστηκε να λέει ο διερμηνέας του Ζελένσκι στο ανοικτό μικρόφωνο; vid

Μία όχι και τόσο... ευχάριστη εμπειρία βίωσε ο διερμηνέας του Ουκρανού προέδρου, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, κατά τη διάρκεια ομιλίας του.

«Αυτό ήταν απαίσιο», φέρεται να είπε στο… ανοικτό μικρόφωνο, πριν διακοπεί εντελώς η σύνδεση:

ΑΠΕΜΠΕ-EPA-EPA photo

27χρονος παρέλαβε ταχυδρομικό δέμα με σχεδόν 2 κιλά κάνναβης

Στη σύλληψη ενός 27χρονου προχώρησε η αστυνομία την Τετάρτη 15 Απριλίου στην Αθήνα, καθώς φέρεται να επιχείρησε να εισαγάγει με ταχυδρομικό δέμα ακατέργαστη κάνναβη υδροπονικής καλλιέργειας (skunk).

Σύμφωνα με ΕΛΑΣ, το δέμα εντοπίστηκε από αστυνομικούς της Δίωξης Ναρκωτικών και προερχόταν από το εξωτερικό. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν περίπου 1,94 κιλά ακατέργαστης κάνναβης υδροπονικής καλλιέργειας (skunk).

Ακολούθησε ελεγχόμενη παράδοση του δέματος, κατά την οποία ο 27χρονος εντοπίστηκε και συνελήφθη τη στιγμή που το παρέλαβε.

Σε σωματική έρευνα που έγινε στον 27χρονο καθώς και στην κατοικία του, οι αστυνομικοί εντόπισαν και κατέσχεσαν επιπλέον ποσότητες ναρκωτικών και εξοπλισμό.

Ειδικότερα εντοπίστηκαν:

  • συσκευασίες με ακατέργαστη κάνναβη υδροπονικής καλλιέργειας (skunk), μικτού βάρους 3 κιλών και 553 γραμμαρίων,
  • συσκευασία με παραισθησιογόνα μανιτάρια μικτού βάρους 74 γραμμαρίων,
  • συσκευασίες με κατεργασμένη κάνναβη μικτού βάρους 2 κιλών και 4 γραμμαρίων,
  • 135 γραμμάρια MDMA,
  • 90 γραμμάρια κοκαΐνης,
  • 13 γραμμάρια ροζ κοκαΐνης,
  • 1 κιλό βούτυρο κάνναβης,
  • 4 ζυγαριές ακριβείας,
  • 6 φωτοβολίδες,
  • 2 καπνογόνα,
  • 420 ευρώ,
  • πλαστικοποιητής και
  • κινητό τηλέφωνο. Ο συλληφθείς, ο οποίος έχει απασχολήσει στο παρελθόν τις αρχές για υποθέσεις ναρκωτικών, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / Photo: eurokinissi

Τραμπ: Ο πάπας Λέων πρέπει να καταλάβει ότι το Ιράν αντιπροσώπευε απειλή για ολόκληρο τον κόσμο

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες ότι ο πάπας Λέων είναι ελεύθερος να λέει ό,τι θέλει, αλλά είναι σημαντικό να καταλάβει πως το Ιράν αντιπροσώπευε απειλή για ολόκληρο τον κόσμο, ιδίως εάν αποκτούσε πυρηνικά όπλα.

Ο Τραμπ έχει επικρίνει κατ’ επανάληψη τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο οποίος έχει στηλιτεύσει τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Υποστηρίζοντας πως χάρη στον ίδιο βρίσκεται σήμερα στον παπικό θρόνο, ο Τραμπ κατηγόρησε τον ποντίφικα πως έχει αδυναμίες σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.

«Ο πάπας πρέπει να καταλάβει – είναι πολύ απλό – ότι το Ιράν δεν μπορεί να έχει πυρηνικά όπλα. Ο κόσμος θα διέτρεχε τεράστιο κίνδυνο», είπε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο.

Τα επικριτικά σχόλια του προέδρου Τραμπ για τον πάπα Λέοντα έχουν προκαλέσει θυελλώδεις αντιδράσεις από χριστιανούς στις ΗΠΑ, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων.

«Ο πάπας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Κι εγώ θέλω να λέει ό,τι θέλει, αλλά μπορώ να διαφωνώ. Πιστεύω πως το Ιράν δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα», τόνισε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / Photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-EPA

Να συνεχίσουν τις απευθείας συνομιλίες ζήτησε από Ισραήλ και Λίβανο ο Γερμανός ΥΠΕΞ

Την ελπίδα ότι η ανακοινωθείσα κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου θα δώσει στους ανθρώπους και των δύο χωρών μια σημαντική «ανάσα», εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ και κάλεσε τις δύο κυβερνήσεις να συνεχίσουν τη θετική πορεία των απευθείας συνομιλιών.

«Οι απευθείας συνομιλίες που ξεκίνησαν αυτή την εβδομάδα στην Ουάσιγκτον – οι πρώτες από το 1993 – ανοίγουν την πόρτα σε ένα μέλλον “ως καλοί γείτονες”, υπό την προϋπόθεση ότι θα γίνουν σεβαστά τα νόμιμα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ και το δικαίωμα του Λιβάνου στην εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία», ανέφερε ο κ. Βάντεφουλ σε δήλωσή του και πρόσθεσε ότι οι δύο πλευρές πρέπει τώρα «να εργαστούν για την ασφάλεια των συνόρων, την προστασία των πολιτών κατά μήκος της Γαλάζιας Γραμμής και την ασφάλεια των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στο πλαίσιο της UNIFIL». Η διαρκής ασφάλεια στην περιοχή μπορεί να είναι εφικτή «μόνο με τον αποτελεσματικό αφοπλισμό της Χεζμπολάχ», τόνισε επίσης ο υπουργός Εξωτερικών και υπέδειξε την κυβέρνηση του Λιβάνου ως υπεύθυνη για την «αποτελεσματική εφαρμογή» του.

Στην ίδια ανακοίνωση, ο Γιόχαν Βάντεφουλ ευχαρίστησε ακόμη τις ΗΠΑ για τις διαμεσολαβητικές προσπάθειές τους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ της ανταποκρίτριας Φ. Καραβίτη/photo αρχείου EPA-EPA

Πομπηία: Γιατί οι κάτοικοι φύτευαν αμπελώνες αντί να ξαναχτίσουν σπίτια μετά τον σεισμό του 62 μ.Χ.; Τι δείχνει έρευνα

Απάντηση σε ένα μυστήριο σχετικά με την τύχη των γκρεμισμένων σπιτιών υποστηρίζουν ότι βρήκαν ερευνητές.

Μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης καταγράφει για πρώτη φορά την εμφάνιση 35 γεωργικών κήπων που δημιουργήθηκαν ή επεκτάθηκαν στην Πομπηία μετά τον μεγάλο σεισμό, αποκαλύπτοντας μια ιδιαίτερη στρατηγική οικονομικής προσαρμογής.

Η Πομπηία δεν πέθανε ξαφνικά. Πριν ο Βεζούβιος την θάψει το 79 μ.Χ., η πόλη είχε ήδη επιβιώσει από μια άλλη καταστροφή: έναν καταστροφικό σεισμό το 62 μ.Χ. που έριξε κτίρια, ράγισε δρόμους και μετέτρεψε ολόκληρες γειτονιές σε ερείπια. Για χρόνια, οι αρχαιολόγοι αναρωτιούνταν αν η πόλη ανέκαμψε πλήρως από αυτό το πλήγμα ή παρέμεινε σε κατάσταση παρακμής μέχρι την τελική της καταστροφή.

Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε από την ερευνήτρια Jessica Venner του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, υποστηρίζει ότι έχει την απάντηση: Η Πομπηία όχι μόνο ανέκαμψε, αλλά και μεταμορφώθηκε. Και αυτό έγινε μέσω μιας έκρηξης δημιουργίας αγροτικών εκτάσεων για εκμετάλλευση, που διευθύνονταν από ιδιώτες γαιοκτήμονες οι οποίοι είδαν την κρίση ως μια επιχειρηματική ευκαιρία.

Η εργασία εντοπίζει και αναλύει για πρώτη φορά 35 τέτοιες αγροτικές εκτάσεις που αναδύθηκαν ή επεκτάθηκαν κατά τα τελευταία 17 χρόνια της ζωής της πόλης. Από αυτές, οι 24 συγκεντρώνονται στον νοτιοανατολικό τομέα της Πομπηίας, που πριν από τον σεισμό ήταν μία πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή και που, μετά τους σεισμούς, ανέκτησε εν μέρει την αρχική της γεωργική χρήση.

Η ιδέα ότι η Πομπηία φιλοξενούσε καλλιέργειες εντός των τειχών της δεν είναι καινούργια. Τη δεκαετία του 1970, η αρχαιολόγος Wilhelmina Jashemski ανέσκαψε τον λεγόμενο “Κήπο του Καταστήματος” και ανακάλυψε κάτι ασυνήθιστο: ένα κτίριο είχε κατεδαφιστεί μετά τον σεισμό και, στη θέση του, είχε φυτευτεί ένας κήπος με νεαρά αμπέλια, δέντρα και πιθανώς λαχανικά. Υπήρχε μια νέα δεξαμενή, μερικώς κατεδαφισμένοι τοίχοι και τοιχογραφίες που κάποτε διακοσμούσαν εσωτερικούς χώρους και τώρα εκτίθενται σε τοίχους κήπου. Η Jashemski εντόπισε δύο ακόμη παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά δεν πραγματοποίησε συστηματική ανάλυση του φαινομένου.

Η Venner πιάνει αυτό το νήμα και το μετατρέπει σε έναν πλήρη χάρτη. Η μεθοδολογία της συνδυάζει την αρχιτεκτονική ανάλυση φραγμένων θυρών, κατεδαφισμένων τοίχων και νέων υδραυλικών κατασκευών με αρχαιοβοτανικά στοιχεία όπως κοιλότητες ριζών, απανθρακωμένους σπόρους και υπολείμματα γύρης. Το αποτέλεσμα είναι η πρώτη ποσοτικοποίηση αυτού που η συγγραφέας ονομάζει “οπορτουνιστικοί κήποι”, δηλαδή χώροι που καλλιεργήθηκαν ή αναδιαρθρώθηκαν μετά το 62 μ.Χ. για τη μεγιστοποίηση της οικονομικής απόδοσης της αστικής γης.

Ένα από τα ευρήματα της μελέτης είναι η σχέση μεταξύ του τύπου καλλιέργειας και της πρόσβασης στο δρόμο. Οι κήποι που είναι αφιερωμένοι κυρίως σε αμπέλια παρουσιάζουν συχνά άμεσες εισόδους από τον δημόσιο δρόμο, γεγονός που υποδηλώνει μια σκόπιμη στρατηγική για την προσέλκυση πελατών ή τη διευκόλυνση του έργου των κηπουρών. Αντίθετα, οι χώροι που είναι αφιερωμένοι σε οπωροφόρα δέντρα, ξηρούς καρπούς, λαχανικά ή λουλούδια – προϊόντα υψηλότερης αξίας στην αγορά – είναι πιο κρυμμένοι, γεγονός που υποδηλώνει μεγαλύτερη ανησυχία για την ασφάλεια και τον έλεγχο του προϊόντος.

Σε ιδιοκτησίες που συνδύαζαν την καλλιέργεια με την υπαίθρια τραπεζαρία, οι τρικλινικές κατασκευές από τοιχοποιία ήταν τοποθετημένες έτσι ώστε να είναι ορατές από τον δρόμο. Ήταν ένα είδος διαφήμισης: ο περαστικός έβλεπε έναν δροσερό χώρο, σκιασμένο από κλήματα, με τραπέζια και βωμούς, και καταλάβαινε ότι εκεί μπορούσε να απολαύσει φαγητό και ποτό.

Η “Caupona (είδος ταβέρνας/πανδοχείου στη ρωμαϊκή εποχή) του Ευξείνου”, για παράδειγμα, προσέφερε έναν πάγκο εξυπηρέτησης, ένα ιερό, εσωτερικές τραπεζαρίες και έναν κήπο με πέργκολα από αμπέλια όπου οι πελάτες δειπνούσαν κάτω από έναν θόλο από φυτά. Ο ιδιοκτήτης, ένας άνδρας ονόματι Εύξεινος, του οποίου το όνομα εμφανίζεται σε ένα εκλογικό πρόγραμμα και σε έναν αμφορέα που βρέθηκε στο σημείο, είχε φυτέψει 34 αμπέλια ηλικίας μικρότερης των 15 ετών, δηλαδή χρονολογούνταν μετά τον σεισμό.

Ο μεγάλος αμπελώνας του Σπιτιού του Πλοίου “Ευρώπη
Η πιο εντυπωσιακή περίπτωση είναι αυτή του Σπιτιού του Πλοίου Ευρώπη, όπου η ανασκαφή έφερε στο φως 416 κοιλότητες ριζών. Ο κήπος, που καλύπτει σχεδόν 1.850 τετραγωνικά μέτρα, δημιουργήθηκε με την κατεδάφιση αρκετών ακινήτων που είχαν υποστεί ζημιές από τον σεισμό και τη συγχώνευση δύο οικισμών για τη δημιουργία ενός χώρου επεξεργασίας. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, οι ιδιοκτήτες εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να εξάγουν δομικά υλικά — ένα αυτοσχέδιο λατομείο στη μέση του οικοπέδου — και ισοπέδωσαν το έδαφος σε δύο βαθμίδες.

Τα αμπέλια στην άνω βαθμίδα ήταν άνω των 17 ετών, ενώ αυτά στην κάτω βαθμίδα μικρότερα από 2 ετών. Με άλλα λόγια, ο κήπος επεκτάθηκε λίγο πριν από την έκρηξη. Παράλληλα με τα αμπέλια φύτρωναν 240 οπωροφόρα δέντρα και δύο λαχανόκηποι ικανοί να παράγουν σοδειές όλο το χρόνο. Οι αρχαιοβοτανικές αναλύσεις εντόπισαν φουντούκια, σταφύλια, έναν σπόρο χουρμά, ένα κομμάτι αμυγδαλιάς και κουκιά. Κουκιά που, επιπλέον, καλλιεργήθηκαν μαζί με τα αμπέλια για να δεσμεύσουν άζωτο στο έδαφος: μια τεχνική πολυκαλλιέργειας που καταδεικνύει εξελιγμένες γεωργικές γνώσεις.

Το σύστημα άρδευσης ήταν εξίσου πολύπλοκο. Το νερό της βροχής που συλλέγονταν στο αίθριο διοχετευόταν σε μια εξωτερική λεκάνη και από εκεί διανέμονταν μέσω σωλήνων που επέτρεπαν το άνοιγμα ή το κλείσιμο της ροής ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε τομέα. Αυτή η εξειδικευμένη και διαφοροποιημένη προσέγγιση στη διαχείριση του κήπου όχι μόνο αύξησε την κερδοφορία, αλλά μείωσε και τον κίνδυνο απώλειας εισοδήματος, σημειώνει η Venner.

Λουλούδια, αρώματα και επαγγελματικές συντεχνίες
Δεν περιστρέφονταν όμως όλα γύρω από το κρασί και το φαγητό. Η μελέτη εντοπίζει τουλάχιστον δύο κήπους αφιερωμένους σε μη εδώδιμα προϊόντα. Το “Σπίτι του Κήπου του Ηρακλή” χτίστηκε πάνω στα ερείπια τεσσάρων προηγούμενων σπιτιών που έπεσαν μετά τον σεισμό. Στη θέση τους, φυτεύτηκε ένας μεγάλος κήπος με λουλούδια, πιθανώς προοριζόμενος για την παραγωγή αρωμάτων. Ο κήπος διέθετε ένα λιθόκτιστο τρικλίνιο, μια ελιά που παρείχε λάδι για αλοιφές και ένα σύστημα άρδευσης που περιλάμβανε ανοίγματα στο βόρειο τείχος για να μεταφέρεται νερό από μια πηγή που βρισκόταν 150 μέτρα μακριά.

Μόλις δύο πόρτες πιο πέρα, το “Σπίτι του Λαραρίου της Φλόριντα” λειτουργούσε ως φυτώριο για δέντρα και λουλούδια. Ο χώρος ήταν οργανωμένος σε οκτώ λωρίδες που ορίζονταν από αυλάκια, και η είσοδος από τον δρόμο που οδηγούσε στη Μεγάλη Παλαίστρα είχε φραχθεί για την προστασία των νεαρών φυτών. Ένα εκλογικό πρόγραμμα που βρέθηκε στο αίθριο υποδηλώνει ότι ο χώρος ίσως χρησίμευε και ως τόπος συνάντησης ενός επαγγελματικού συλλόγου.

Πράγματι, η Venner καταγράφει την εμφάνιση, μετά το 62 μ.Χ., των pomarii universi («οι ενωμένοι καλλιεργητές οπωροφόρων») στα εκλογικά προγράμματα της Πομπηίας. Έξι ζωγραφισμένες επιγραφές τους αναφέρουν ως μια συνεκτική ομάδα, με κοινά ταμεία και ηγέτες όπως ο Helvius Vestalis. Όλα αυτά αποτελούν χαρακτηριστικά ενός συλλόγου (collegium), ενισχύοντας την ιδέα ότι οργανωμένες ομάδες κηπουρών/καλλιεργητών έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αγροτικής οικονομίας της Πομπηίας, όπως γράφει η συγγραφέας.

Γιατί οι ιδιοκτήτες ακινήτων αποφάσισαν να φυτέψουν κήπους αντί να ανοικοδομήσουν τα κτίριά τους; Η απάντηση έχει να κάνει με τη ρωμαϊκή νομοθεσία. Δύο διατάγματα της Γερουσίας, το Senatus Consultum Hosidianum (45 μ.Χ.) και το Senatus Consultum Volusianum (56 μ.Χ.), απαγόρευαν την αγορά κτιρίων με σκοπό την κατεδάφισή τους και τη μεταπώληση των υλικών για κερδοσκοπικούς σκοπούς. Υπήρχε όμως μία εξαίρεση: εάν το ακίνητο ήταν ερειπωμένο ή κατεστραμμένο, η κατεδάφισή του ήταν νόμιμη.

Ο σεισμός του ’62 δημιούργησε ακριβώς αυτή την κατάσταση. Οι ιδιοκτήτες μπορούσαν να κατεδαφίσουν ό,τι είχε απομείνει από τα κατεστραμμένα σπίτια τους, να πουλήσουν αξιοποιήσιμα υλικά – σε ένα πλαίσιο έλλειψης προμηθειών για ανοικοδόμηση – και να διαθέσουν το οικόπεδο για γεωργική ή εμπορική χρήση που θα απέφερε άμεσο εισόδημα με πολύ μικρότερη επένδυση από την ανέγερση ενός νέου κτιρίου.

Η Venner συνδέει άμεσα αυτή τη νομική διάταξη με τον πολλαπλασιασμό των κήπων. Ο πιο πιθανός λόγος για την κατεδάφιση και τη δημιουργία κήπων έγκειται στις επικρατούσες οικονομικές και πολιτιστικές τάσεις της Υψηλής Αυτοκρατορίας: την άνοδο του εμπορίου κρασιού, την αυξανόμενη ζήτηση για αγροτικά προϊόντα και την επέκταση των εστιατορίων, εξηγεί.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: Η Πομπηία ήταν μια ανθεκτική πόλη. Όμως η ανθεκτικότητά της δεν ήταν σχεδιασμένη ή καθοδηγούμενη από το κράτος, αλλά προήλθε από ιδιωτική πρωτοβουλία.

Τι αποκαλύπτουν τα οστά
Οι αναλύσεις σκελετικών υπολειμμάτων από τα τελευταία χρόνια της Πομπηίας δείχνουν σχετικά υψηλά επίπεδα διατροφής, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ποικιλομορφία των πηγών τροφίμων — συμπεριλαμβανομένων αυτών των αστικών κήπων — είχε απτό αντίκτυπο και στην υγεία των κατοίκων.

Δεν γνωρίζουμε αν οι κήποι προορίζονταν ως προσωρινή λύση εν αναμονή της ανοικοδόμησης που δεν έγινε ποτέ, ή ως μόνιμες επενδύσεις. Ωστόσο, η υποδομή που τους συνόδευε – δεξαμενές, κανάλια, αναβαθμίδες, πιεστήρια – υποδηλώνει ότι δεν ήταν απλά οικόπεδα διαβίωσης, αλλά εμπορικές δραστηριότητες σχεδιασμένες να διαρκέσουν.

Το άρθρο κλείνει με μια σκέψη που αποκαθιστά την Πομπηία ως ζωντανό οργανισμό και όχι ως ερείπιο παγωμένο στο χρόνο: Αν δεν είχε συμβεί η έκρηξη του 79 μ.Χ., η Πομπηία πιθανότατα θα συνέχιζε να προσαρμόζεται στις νέες οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις.

Η πόλη που έθαψε ο Βεζούβιος δεν ήταν μια πόλη σε παρακμή. Ήταν μια πόλη που είχε μάθει να καλλιεργεί πάνω στις δικές της πληγές.

photo: pixabay

Πετρέλαιο κατέληξε στον Κόλπο του Μεξικού εξαιτίας διαρροής σε πετρελαιαγωγό

Η μεξικανική δημόσια επιχείρηση Petróleos Mexicanos (PEMEX) αναγνώρισε χθες Πέμπτη την ευθύνη της για τη διαρροή πολύ μεγάλης ποσότητας πετρελαίου, που μόλυνε παραλίες κατά μήκος του Κόλπου του Μεξικού, τον περασμένο μήνα.

Αρχικά, η μεξικανική κυβέρνηση είχε αποδώσει το συμβάν σε παράνομη απόρριψη καυσίμων από κάποιο πλοίο, ή σε φυσική διαρροή από κάποιο κοίτασμα.

Όμως χθες ο διευθυντής της PEMEX Βίκτορ Ροδρίγκες παραδέχθηκε ότι η αιτία ήταν διαρροή από πετρελαιαγωγό της εταιρείας, που προκάλεσε πετρελαιοκηλίδες, οι οποίες εντοπίστηκαν σε τεράστια έκταση κατά μήκος της ακτογραμμής — μήκους κάπου 600 χιλιομέτρων.

Πρόσθεσε πως βρίσκονται σε εξέλιξη διαδικασίες απόλυσης τριών τοπικών στελεχών της επιχείρησης, που δεν ανέφεραν, ως όφειλαν, τη διαρροή στον αγωγό.

Ο κ. Ροδρίγκες τόνισε πως διέταξε να διενεργηθεί εσωτερική έρευνα αφού ομάδα επιστημόνων που σχημάτισε η πρόεδρος Κλαούδια Σέινμπαουμ έκανε τη σύνδεση μεταξύ της μόλυνσης και των εγκαταστάσεων της PEMEX.

Πρόσθεσε πως ζήτησε από τους υφισταμένους του δορυφορικές εικόνες και ημερολογιακές καταχωρίσεις της επιχείρησης, που αποκάλυψαν πολλές «παραβάσεις» των κανονισμών, με σημαντικότερες την «απώλεια της μηχανικής ακεραιότητας» και την έλλειψη «επισκευής πετρελαιαγωγού» για την οποία δεν ενημερώθηκε.

Οι αρμόδιοι αρνούνταν «συστηματικά» ότι υπήρχε διαρροή και η βαλβίδα που θα επέτρεπε να σταματήσει δεν έκλεισε παρά οκτώ ημέρες αφού διαπιστώθηκε το πρόβλημα, πρόσθεσε, τονίζοντας πως έχει υποβληθεί μήνυση κατά των υπευθύνων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-EFE

Ο «Μεγάλος Αδελφός» του κράτους πάνω από τους πολίτες – Μαζικοί έλεγχοι της ΑΑΔΕ

Ποιούς βάζουν στο στόχαστρο με τους λεγόμενους «έξυπνους ελέγχους».

Στην «πρώτη γραμμή» των ελέγχων περνά το 2026 η νεοσύστατη ομάδα ΔΕΟΣ της εφορίας, όπως προβλέπει το νέο επιχειρησιακό σχέδιο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, το οποίο θέτει στόχο για εφέτος τη διενέργεια 194.000 ελέγχων σε ολόκληρη τη χώρα.

Το πλαίσιο αυτό εντάσσεται στο αναθεωρημένο στρατηγικό σχέδιο 2025-2029 της ΑΑΔΕ για τη μετάβαση στη «Φορολογική Διοίκηση 3.0», δηλαδή σε ένα μοντέλο που στηρίζεται περισσότερο στα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, στις αυτοματοποιημένες διαδικασίες και στην προληπτική ανίχνευση κινδύνων.

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στην αγορά ακινήτων, με αιχμή την ενεργοποίηση του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ). Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, από εφέτος το νέο εργαλείο θα καταγράφει το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τη χρήση των ακινήτων, διευκολύνοντας τις διασταυρώσεις και τον εντοπισμό περιπτώσεων αδήλωτων μισθωμάτων, αλλά και την ταυτοποίηση δικαιούχων ενισχύσεων.

Μαζικοί έλεγχοι

Στο αμιγώς ελεγκτικό σκέλος, το σχέδιο της ΑΑΔΕ προβλέπει τουλάχιστον 53.900 ελέγχους από τις φορολογικές ελεγκτικές υπηρεσίες, 100.800 από τις τελωνειακές ελεγκτικές υπηρεσίες και, επιπλέον, 39.300 ελέγχους και έρευνες από την Γενική Διεύθυνση Δυνάμεων Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών (ΓΔ ΔΕΟΣ).

Παράλληλα, μέσα στο 2026 προγραμματίζεται η ολοκλήρωση του συστήματος προηγμένης επιχειρησιακής νοημοσύνης και ανάλυσης δεδομένων (BI/AI και DA), καθώς και του συστήματος παρακολούθησης της κίνησης επαγγελματικών οχημάτων και εμπορευματοκιβωτίων κατά την είσοδο και κυκλοφορία τους στη χώρα. Ο συνδυασμός αυτών των έργων δείχνει ότι η Αρχή επιδιώκει να δρα προληπτικά, μετατοπίζοντας το βάρος από τον εκ των υστέρων έλεγχο, στην έγκαιρη στόχευση των κινδύνων φοροδιαφυγής, λαθρεμπορίου και οικονομικού εγκλήματος.

Ο πρώτος μεγάλος άξονας του σχεδίου αφορά στην «εύκολη συμμόρφωση», δηλαδή στην προσπάθεια να αυξηθεί η οικειοθελής ανταπόκριση των φορολογουμένων πριν χρειαστούν κατασταλτικά μέτρα.

Για το 2026 τίθεται στόχος:

– να υποβληθούν δηλώσεις ΦΠΑ από τουλάχιστον το 98% των ενεργών υπόχρεων,

– να συμμορφωθεί τουλάχιστον το 60% όσων εμφανίζουν για πρώτη φορά ληξιπρόθεσμες οφειλές και

– να εισπραχθεί τουλάχιστον το 45% αυτών των οφειλών.

Στο ίδιο πλαίσιο, η ΑΑΔΕ στοχεύει σε ποσοστό εμπρόθεσμων πληρωμών τουλάχιστον 85% για ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων και ΕΝΦΙΑ, ενώ προβλέπει και 55.000 τηλεφωνικές επικοινωνίες με φορολογουμένους, καθώς και 74.000 εργασίες για τη διασφάλιση της είσπραξης ΕΦΚ στα καύσιμα και στην αλκοόλη.

Ξεχωριστή θέση στο σχέδιο καταλαμβάνει και η νέα αρμοδιότητα στον τομέα των αγροτικών ενισχύσεων, μετά την απορρόφηση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η ΑΑΔΕ προβλέπει ότι έως το τέλος Ιουνίου 2026 θα έχουν ολοκληρωθεί οι πληρωμές για αιτήσεις αγροτικών ενισχύσεων του 2025 αλλά και εκκρεμότητες προηγούμενων ετών, ενώ έως τις 15 Νοεμβρίου 2026 θα έχει ολοκληρωθεί η προκαταβολή της Βασικής Ενίσχυσης για το σύνολο των αιτήσεων του ίδιου έτους.

Παράλληλα, σχεδιάζονται ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, τεχνικοί και επιτόπιοι έλεγχοι ζωικού κεφαλαίου, έλεγχοι στο 100% του δείγματος για επιχειρήσεις μεταποίησης γάλακτος και διενέργεια όλων των προβλεπόμενων ελέγχων του δείγματος 2025. Η στόχευση εδώ είναι διπλή: αφενός η επιτάχυνση των πληρωμών προς τους πραγματικούς δικαιούχους, αφετέρου η αποκατάσταση αξιοπιστίας σε έναν τομέα με αυξημένες απαιτήσεις διασταύρωσης και εποπτείας.

Ο δεύτερος άξονας, σύμφωνα με αναθεωρημένο Στρατηγικό Σχέδιο 2025-2029 της ΑΑΔΕ, εστιάζει στην εξυπηρέτηση πολιτών και επιχειρήσεων, με στόχο να συνδυαστεί η αυστηρότερη εποπτεία με ταχύτερες και πιο αυτοματοποιημένες υπηρεσίες.

Στο πεδίο αυτό προβλέπονται επιστροφές φόρων ύψους 8,038 δισ. ευρώ, εξυπηρέτηση μέσω βιντεοκλήσης τουλάχιστον του 70% των αιτημάτων που διεκπεραιώνονται για χορήγηση ΑΦΜ και κλειδαρίθμου, λειτουργία του πανκαναλικού συστήματος εξυπηρέτησης φορολογουμένων my1521, καθώς και ανάπτυξη chatbot ή avatar για άμεσες απαντήσεις.

Ψηφιακές επιστροφές ΦΠΑ και άλλων φόρων

Ο τρίτος άξονας αποτυπώνει το τεχνολογικό σκέλος του σχεδίου με νέα έργα που πρόκειται να ολοκληρωθούν μέσα στο έτος.

Ειδικότερα, προβλέπεται η ολοκλήρωση 16 έργων πληροφορικής που χρηματοδοτούνται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ, άμεσες ψηφιακές επιστροφές για τουλάχιστον το 92% των επιστροφών φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων ή κατόπιν κεντρικών συμψηφισμών και για τουλάχιστον το 95% των επιστροφών ΦΠΑ.

Προβλέπονται, επίσης, τουλάχιστον 34 εκπαιδευτικά προγράμματα και εκπαίδευση για τουλάχιστον το 20% του ανθρώπινου δυναμικού της ΑΑΔΕ. Η επιλογή αυτή δείχνει ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν περιορίζεται στις υποδομές, αλλά συνδέεται άμεσα και με την αναβάθμιση δεξιοτήτων του προσωπικού.

Ο τέταρτος άξονας συνδέεται με την ακεραιότητα και την εσωτερική λογοδοσία.

Για το 2026 προγραμματίζονται τουλάχιστον 67 έλεγχοι για τον εντοπισμό ποινικών αδικημάτων και πειθαρχικών παραπτωμάτων υπαλλήλων της ΑΑΔΕ, 65 έλεγχοι περιουσιακής κατάστασης και 32 εσωτερικοί και συμβουλευτικοί έλεγχοι.

Παράλληλα, προβλέπονται εισαγωγή ESG κριτηρίων, έλεγχος, εκκαθάριση και ενταλματοποίηση δαπανών εντός 20 ημερών, καθώς και ανάπτυξη Μητρώου Κινδύνων, ΟΠΣ Διαχείρισης Κινδύνων και ΟΠΣ Διαχείρισης Στόχων και Δεικτών Απόδοσης.

Με πληροφορίες από ΑΠΕΜΠΕ – ΦΩΤΟ αρχείου: Eurokinissi

Θεσσαλονίκη: Αυτόματος πωλητής κάνναβης χωρίς ταυτοποίηση ηλικίας – Συνελήφθη 47χρονη

Χωρίς τις νόμιμες προδιαγραφές λειτουργούσε αυτόματος πωλητής προϊόντων κάνναβης σε δημόσιο χώρο στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα να συλληφθεί η 47χρονη νόμιμη εκπρόσωπος και διαχειρίστρια της εταιρείας που τον είχε εγκαταστήσει.

Το συγκεκριμένο μηχάνημα βρέθηκε το προηγούμενο 24ωρο στο μικροσκόπιο στοχευμένων αστυνομικών ελέγχων, με στόχο την αντιμετώπιση της διακίνησης ναρκωτικών, στο πλαίσιο υλοποίησης ειδικού επιχειρησιακού σχεδιασμού δράσεων, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, διαπιστώθηκε ότι το μηχάνημα επέτρεπε την ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε προϊόντα κάνναβης, ακόμη και σε ανήλικους, καθώς δεν διέθετε σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης ηλικίας. Επιπλέον, οι συναλλαγές πραγματοποιούνταν αποκλειστικά με τη χρήση τραπεζικής κάρτας και δεν δεχόταν κέρματα και χαρτονομίσματα.

Από τις προθήκες του μηχανήματος κατασχέθηκαν συνολικά 362 συσκευασίες που περιείχαν άνθη κάνναβης, εκχύλισμα σε μορφή σοκολάτας και προτυλιγμένα τσιγάρα υψηλής συγκέντρωσης. Οι συσκευασίες έφεραν ενδείξεις ότι πρόκειται για νόμιμα προϊόντα, κάτι που εξετάζεται στο πλαίσιο της προανάκρισης.

Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία από το Τμήμα Άμεσης Επέμβασης Ναρκωτικών της Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Θεσσαλονίκης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi